Нимодипин: Миға тәуелді кальций канал блокаторы және ми қан тамырларының тарылуын болдырмауға қолданылуы
Nimodipine
Нимодипин – кальций өзекшелерін бұғушы, ми қанталауынан кейінгі тамыр спазмын алдын алады. Қан қысымын емдеу үшін қолданылмайды, тек ми қан ағыны үшін жарамды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нимодипин - кальций арналарын блоктаушы класының антигипертензивтік дәрісі, ол Нимотоп саудалық атауымен және басқа да атаулармен сатылады. Бұл препарат субарахноидтық қан кету (мидың қан кетуінің бір түрі) салдарынан туындайтын тамырлардың спазмын алдын алу үшін қолданылады. Бастапқыда ол кальций арналарын блоктаушылар класында жоғары қан қысымын емдеу үшін жасалған, бірақ қазір бұл мақсатта қолданылмайды. Ол 1971 жылы патенттелген және 1988 жылы АҚШ-та медициналық қолдануға бекітілген. Германияда бұл препарат 1985 жылы медициналық қолдануға рұқсат алған.
Antihypertensive drug of the calcium channel blocker class
Nimodipine, sold under the brand name Nimotop among others, is a calcium channel blocker used in preventing vasospasm secondary to subarachnoid hemorrhage (a form of cerebral hemorrhage). It was originally developed within the calcium channel blocker class as it was used for the treatment of high blood pressure, but is not used for this indication. It was patented in 1971 and approved for medical use in the US in 1988. It was approved for medical use in Germany in 1985.
Медициналық қолдану
Ми тамырларына белгілі бір таңдаулылығы болғандықтан, нимодипин негізгі қолданысы ми тамырларының спазмын және одан туындайтын ишемияны – субарахноидтық қан кетудің (мидың бір түрі) асқынуын алдын алу болып табылады. Бұл, әсіресе, жарылған бас ішілік аневризмадан туындайды, пациенттің инсульттан кейінгі неврологиялық жағдайына қарамастан. Оны субарахноидтық қан кетуден кейін 4 күн ішінде бастап, үш апта бойы қолдану керек. Қан қысымы 5%-дан артық төмендесе, дозасын түзету қажет. Интравендік нимодипинді жүйелі түрде қолдану мәселесі әлі де даулы. 2003 жылғы зерттеу (Belfort және авторлар тобы) ауыр преэклампсиясы бар әйелдерде нимодипиннің ұстамаларды алдын алуда магний сульфатынан нашар екенін көрсетті. Нимодипин бас жарақатын емдеу үшін тұрақты түрде қолданылмайды. Травмалық субарахноидтық қан кетуді емдеу үшін жүргізілген бірнеше зерттеулердің жүйелі шолуы нимодипинмен емделген пациенттерге ешқандай айқын пайда әкелмеді. Ми жарақатынан кейін және кейін миндаль-жамбас аймағын жоюдан кейін ультрадыанды биполярлық циклді емдеуде нимодипиннің табысты қолданылған бір жағдайы тіркелген.
Because it has some selectivity for cerebral vasculature, nimodipine's main use is in the prevention of cerebral vasospasm and resultant ischemia, a complication of subarachnoid hemorrhage (a form of cerebral bleed), specifically from ruptured intracranial berry aneurysms irrespective of the patient's post ictus neurological condition. Its administration begins within 4 days of a subarachnoid hemorrhage and is continued for three weeks. If blood pressure drops by over 5%, dosage is adjusted. There is still controversy regarding the use of intravenous nimodipine on a routine basis. A 2003 trial (Belfort et al.) found nimodipine was inferior to magnesium sulfate in preventing seizures in women with severe preeclampsia. Nimodipine is not regularly used to treat head injury. Several investigations have been performed evaluating its use for traumatic subarachnoid hemorrhage; a systematic review of 4 trials did not suggest any significant benefit to the patients that receive nimodipine therapy. There was one report case of nimodipine being successfully used for treatment of ultradian bipolar cycling after brain injury and, later, amygdalohippocampectomy.
Дозалау
Тұрақты дозасы – 60 мг таблеткаларды әр төрт сағат сайын қабылдау керек. Егер науқас таблеткаларды ауызбен қабылдай алмаса, бұрын сағатына 1–2 мг жылдамдықпен тамырға инфузия жасау арқылы берілетін (дене салмағы 70 кг-дан аз немесе қан қысымы тым төмен болса, дозасы төмендетілетін), бірақ тамырға салынатын препарат қолданудан алынғаннан кейін, назогастрикалық зонд арқылы беруге болады.
The regular dosage is 60 mg tablets every four hours. If the patient is unable to take tablets orally, it was previously given via intravenous infusion at a rate of 1–2 mg/hour (lower dosage if the body weight is <70 kg or blood pressure is too low), but since the withdrawal of the IV preparation, administration by nasogastric tube is an alternative.
Қарсы көрсетілімдер
Нимодипин төмен қан қысымымен, бетке қызарумен және тершеумен, ісінумен, құсумен және басқа да асқазан-ішек проблемаларымен байланысты, олардың көпшілігі кальций арналарын блокадалайтын препараттардың мәлім сипаттамалары болып табылады. Бұл препарат тұрақсыз стенокардия немесе бір айдан жақын уақытта болған миокард инфарктісі кезінде қолдануға қарсы көрсетіледі. Нимодипин бұрын көкейкестен берілгенімен, FDA 2006 жылдың қаңтарында ескерту жариялады, онда мақұлданған ауызға қабылданатын препаратты көкейкестен пайдалану туралы хабарлар түскенін, бұл ауыр асқынуларға алып келгенін ескертті; бұл қаптамадағы ескертулерге қарамастан жасалған.
Nimodipine is associated with low blood pressure, flushing and sweating, edema, nausea and other gastrointestinal problems, most of which are known characteristics of calcium channel blockers. It is contraindicated in unstable angina or an episode of myocardial infarction more recently than one month. While nimodipine was occasionally administered intravenously in the past, the FDA released an alert in January 2006, warning that it had received reports of the approved oral preparation being used intravenously, leading to severe complications; this was despite warnings on the box that this should not be done.
Жағымсыз әсерлері
FDA қосалқы әсерлерді доза деңгейлеріне сәйкес топтарға жіктеді, олар q4h схемасы бойынша берілді. Жоғары дозалы топта (90 мг) 1%-дан кем пациенттерде жағымсыз құбылыстар тіркелді, оның ішінде: қышу, асқазан-ішек жолынан қан кету, тромбоцитопения, неврологиялық жағдайдың нашарлауы, құсу, шегіну, жүрек жеткіліксіздігі, гипонатриемия, тромбоциттер санының азаюы, тараған интраваскулярлық коагуляция, терең вена тромбозы.
The FDA has classified the side effects into groups based on dosages levels at q4h. For the high dosage group (90 mg) less than 1% of the group experienced adverse conditions including itching, gastrointestinal hemorrhage, thrombocytopenia, neurological deterioration, vomiting, diaphoresis, congestive heart failure, hyponatremia, decreasing platelet count, disseminated intravascular coagulation, deep vein thrombosis.
Метаболизм
Нимодипин алғашқы өту метаболизмінен өтеді. Нимодипиннің дигидропиридиндік сақинасы бауыр жасушаларында цитохром P450 3A (CYP3A) изоформасымен катализденетін процесте дегидрогенацияланады. Дегенмен, тролеандомицин (антибиотик) немесе кетоконазол (құрылысқа қарсы препарат) бұл процесті толығымен тежеуі мүмкін.
Nimodipine is metabolized in the first pass metabolism. The dihydropyridine ring of the nimodipine is dehydrogenated in the hepatic cells of the liver, a process governed by cytochrome P450 isoform 3A (CYP3A). This can be completely inhibited however, by troleandomycin (an antibiotic) or ketoconazole (an antifungal drug).
Эскреция
Радиоактивті таңбалауды қолданған адам емес сүтқоректілердегі зерттеулер көрсеткендей, дозаның 40–50% зәрмен шығарылады. Маймылдардағы қалдық деңгейі ешқашан 1,5%-дан жоғары болған емес.
Studies in non human mammals using radioactive labeling have found that 40–50% of the dose is excreted via urine. The residue level in the body was never more than 1.5% in monkeys.
Әрекеттің түрі
Нимодипин L типті, кернеуге тәуелді кальций арналарына қатаң байланысады. Оның тамырлардың спазмын болдырмау механизмі туралы көптеген теориялар бар, бірақ ешқайсысы толыққанды дәлелденбеген. Нимодипин сонымен қатар минералокортикоид рецепторының антагонисті немесе антиминералокортикоид ретінде әрекет ететіні анықталды.
Nimodipine binds specifically to L type voltage gated calcium channels. There are numerous theories about its mechanism in preventing vasospasm, but none are conclusive. Nimodipine has additionally been found to act as an antagonist of the mineralocorticoid receptor, or as an antimineralocorticoid.
Синтез
Нимодипин (5) синтезі үшін маңызды ацетоацетат (2) натрий ацетоацетатын 2-метоксиэтилхлоридпен алкилдеу арқылы алынады. Мета-нитробензолдың (1) Алдол конденсациясы және аралық өнімнің энаминмен (4) келесі реакциясы нимодипинге әкеледі.
The key acetoacetate (2) for the synthesis of nimodipine (5) is obtained by alkylation of sodium acetoacetate with 2 methoxyethyl chloride, Aldol condensation of meta nitrobenzene (1) and the subsequent reaction of the intermediate with enamine (4) gives nimodipine.