Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Абрахам Такер (2 қыркүйек 1705 – 20 қараша 1774) – философияны зерттеуге өмірін арнаған ағылшын дворяны. Ол Эдвард Серч есімімен "Табиғаттың нұры" (1768–1777) атты еңбегін жазды.
Abraham Tucker (2 September 1705 – 20 November 1774) was an English country gentleman, who devoted himself to the study of philosophy. He wrote The Light of Nature Pursued (1768–1777) under the name of Edward Search.
Өмірбаян
Текер Сомерсет отбасында, Лондонда, бай қалалық саудагердің ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы оның бала кезінде қайтыс болды, және ол өзінің інісі, сэр Исаак Тиллардтың тәрбиесінде өсті. 1721 жылы ол Оксфордтағы Мертон колледжіне қарапайым студент ретінде қабылданды, онда философия, математика, француз, итальян және музыканы оқыды. Кейін ол Ішкі храмда заңды оқыды, бірақ ешқашан адвокаттыққа жіберілген жоқ. 1727 жылы ол Доркинг маңындағы Бетчворт қалысын сатып алды, және өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. 1754 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін, Текер олардың арасындағы барлық хаттарды жинаумен айналысты, оларды "Өнерсіз махаббат суреті" деген атпен екі рет көшірді. Содан кейін ол өзінің негізгі еңбегіне, "Табиғаттың жарығы іздестіріледі" деген шығармасына назар аударды, және 1763 жылы "Эдвард Серч" псевдонимімен "Еркін ерік, алдын ала білу және тағдыр" деген атпен оның бір бөлігін жариялады. 1763 жылғы шілде айындағы Monthly Review журналындағы бір сыншының сынаған сөздерінен кейін, ол "Катберт Коммент" (Самуэль Паррдың 1837 жылғы "Метафизикалық трактаттарында" қайта басылған) атты "Адамның жекелігінің немесе өзінің қорғанысы" деген кітапша жазды. 1768 жылы оның еңбегінің алғашқы екі томы жарық көрді, ал қалған томы оның өлімінен кейін жарияланды. 1771 жылы оның көру қабілеті толығымен жойылды, бірақ ол қызына көшіруге жететіндей түсінікті жазуға мүмкіндік беретін құрал ойлап тапты. Ол қайтыс болған кезде соңғы том басылымға дайын тұрды. Оның еңбегінде көптеген психологиялық және одан да қатаң метафизикалық талқылаулар бар, бірақ Текердің еңбегі этикамен байланысты болғанда ең жақсы есте сақталады. Ол маңызды мәселелерде Уильям Пейлидің утилитаризмін күткен, ол өзінің алдыңғысына алғыс айтқан. Текер "әр адамның өзінің қанағаттануы" әрекеттің соңғы мақсаты екенін айтты, ал қанағат немесе ләззат, дәрежесіне қарамастан, бірдей. Бұл жалпыға ортақ қозғаушы, Пейли айтқандай, Құдайдың еркімен "жалпы жақсылыққа, барлық мінез-құлық ережелеріміз бен ар-ұятымыздың тамырына" байланысты. "Табиғаттың жарығы іздестіріледі" Текердің немересі, 3-ші барон Генри Сент Джон Милдмейдің өмірбаяндық эссесімен бірге қайта басылды (1805, басқа басылымдар 1831, 1834 ж. және т.б.), ал Уильям Хазлиттің қысқартылған басылымы 1807 жылы жарық көрді.
Tucker was born in London of a Somerset family, the son of a wealthy city merchant. His parents died during his infancy, and he was brought up by his uncle, Sir Isaac Tillard. In 1721, he entered Merton College, Oxford, as a gentleman commoner, and studied philosophy, mathematics, French, Italian and music. He afterwards studied laws at the Inner Temple, but was never called to the bar. In 1727 he bought Betchworth Castle, near Dorking, where he passed the remainder of his life. On his wife's death in 1754, Tucker occupied himself in collecting together all the letters that had passed between them, which, we are told, he transcribed twice over under the title of "The Picture of Artless Love." He then concentrated on his major work, The Light of Nature Pursued, of which in 1763 he published a specimen under the title of Free Will, Foreknowledge, and Fate, by "Edward Search". The strictures of a critic in the Monthly Review of July 1763 drew from him a pamphlet called Man in Quest of Himself, by "Cuthbert Comment" (reprinted in Samuel Parr's Metaphysical Tracts, 1837), "a defence of the individuality of the human mind or self." In 1768 the first two volumes of his work were published. The remaining volume appeared posthumously. His eyesight failed him completely in 1771, but he contrived an apparatus which enabled him to write legibly enough that the result could be transcribed by his daughter. The final volume was ready for publication when he died. His work contains many psychological and more strictly metaphysical discussions, but it is chiefly in connexion with ethics that Tucker's speculations are best remembered. In important points he anticipated the utilitarianism of William Paley, who expressed obligations to his predecessor. "Every man's own satisfaction" Tucker held to be the ultimate end of action; and satisfaction or pleasure is one and the same in kind, however much it may vary in degree. This universal motive is further connected, as by Paley, through the will of God, with the "general good, the root where out all our rules of conduct and sentiments of honour are to branch." The Light of Nature Pursued was republished with a biographical sketch by Tucker's grandson Sir Henry St John Mildmay, 3rd Baronet (1805, other editions 1831, 1834, &c.), and an abridged edition by William Hazlitt appeared in 1807.