Торвозавр: ірі хищ динозавр, кейінгі Юра кезеңінде өмір сүрген. Қазындылары Солтүстік Америка, Еуропа, Африкада табылған. Сипаттамасы, түрлері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мегалозаврид теропод динозаврлар туысы, соңғы юра дәуірінен.
Megalosaurid theropod dinosaur genus from Late Jurassic Period
Torvosaurus (,/t//ɔːr//v//oʊ/'/s//ɔːr//ə//s/) – шамамен 165-148 миллион жыл бұрын, соңғы орта және соңғы юра кезеңдерінің каллов және титон дәуірлерінде, қазіргі Колорадо, Португалия, Германия және мүмкін Англия, Испания, Танзания және Уругвайда өмір сүрген ірі мегалозавр теропод динозаврлар туысы. Онда қазіргі уақытта танылған екі түр – Torvosaurus tanneri және Torvosaurus gurneyi, сондай-ақ Германиядан табылған үшінші, атаусыз түр бар. Бұл оның T. tanneri-ден әлдеқайда ірі болғанын және соңғы юра дәуірінде Еуропадағы ең ірі құрлықтағы ет жегіш жануар болғанын көрсетеді. Сүйек құрылымына сүйенсек, Torvosaurus-тың өте күшті, қысқа қолдары болған деп есептеледі.
Torvosaurus (,/t//ɔːr//v//oʊ/'/s//ɔːr//ə//s/) is a genus of large megalosaurine theropod dinosaur that lived approximately 165 to 148 million years ago during the Callovian to Tithonian ages of the late Middle and Late Jurassic period in what is now Colorado, Portugal, Germany, and possibly England, Spain, Tanzania, and Uruguay. It contains two currently recognized species, Torvosaurus tanneri and Torvosaurus gurneyi, plus a third unnamed species from Germany. suggesting that it was much larger than T. tanneri and was the largest terrestrial carnivore in Europe during the late Jurassic. Based on bone morphology, Torvosaurus is thought to have had very powerful short arms.
Ашылу
Торвозаврдың қаңқа қалдықтары Солтүстік Америкада, Португалияда, Германияда және, мүмкін, Англияда, Испанияда, Танзанияда және Уругвайда табылған. Торвозаврға жататын алғашқы қазбалар 1899 жылы Элмер Риггс Медисина-Боу қаласының солтүстік-батысына қарай 18 шақырым жерде, Вайоминг штатының оңтүстік-шығысындағы «Мұздаған төбелерде» тапқан. Материал сол жақ аяқ пен оң қолдың бір бөлігінен тұрды және ол Чикагодағы Табиғи тарих мұражайына жеткізілді, онда 2010 жылға дейін сақталды. 2014 жылы сипатталғаннан кейін, бұл үлгі Torvosaurus tanneri деп аталды. Қазір Торвозавр деп саналатын ірі тероподтың тағы бір қазбасы Танзанияның Тендагуру формациясында табылды және Вернер Яненш 1920 жылы оны MB R 1050 нөмірімен белгіленген, неміс Шығыс Африкасынан (қазіргі Танзания) алынған ұзын тіс негізінде «Megalosaurus» ingens деп атады. Кейіннен ол 2020 жылы Torvosaurus туысына жатқызылғанға дейін Carcharodontosauridae тұқымдасының ықтимал өкілі ретінде жіктелді. Ол тек Torvosaurus sp. деп аталғанымен, бір зерттеуші оны Torvosaurus ingens деп атауға болатынын айтқан. Сото және авторлар тобы Уругвайдың Такуарембо формациясынан Torvosaurus туысына жататын тістерді сипаттады. Авторлар Вернер Яненш суреттеген «Megalosaurus» ingens үлгілерінің кейбіреуі уругвайлық материалдың ерекшеліктерін бөліседі екенін атап өтті және Танзания мен Уругвай материалдары географиялық жақындықтан бірдей таксонды білдіруі мүмкін екенін айтты, бірақ ақырында тек тістерге сүйене отырып, оларды T. tanneri және T. gurneyi сипатталған түрлерінен ажырататын ешқандай ерекше белгілері жоқ екенін қорытындылады. Алайда, Rauhut және авторлар тістерді анықтауға жеткіліксіз деп санайды, олардың пішіні мен мөлшері басқа да әртүрлі тероподтармен (оның ішінде кархародонтозавридтермен) сәйкес келеді, сондықтан оларды осы туысқа жатқызу қиын. «Таннери» деген атау соңғы күнгі қасиеттілер Иса Мәсіх шіркеуінің бірінші президенті Нейтан Элдон Таннердің құрметіне берілген. 1985 жылы Дженсен қосымша материалдың көп мөлшерін тапты, оның ішінде алғашқы бас сүйек элементтері де болды. Колорадодағы қазбаларды Брукс Бритт 1991 жылы одан әрі сипаттады. 2002 жылғы BYU холотипі бастапқыда жоғарғы және төменгі қол сүйектерінен тұрды. Паратиптеріне арқа сүйектері, жамбас сүйектері және қол сүйектері кірді. Бұл көбінесе Torvosaurus-тың кіші синонимі саналды, бірақ қазір көптеген зерттеушілер екі үлгінің де Torvosaurus tanneri-ге жататынын есептейді. 2012 жылы Колорадодағы Скалл Крик карьерінде, Моррисон формациясының ашық жатқан жерінде, әлі сипатталмаған, 55% толық үлгі табылды. «Элвис» деген лақап атпен белгіленген бұл үлгіде жамбас, омыртқа және артқы аяқ сүйектері, толық байланысқан омыртқа және бас сүйек элементтері бар. Бұл Торвозаврдың осы уақытқа дейін табылған ең толық үлгісі. Үлгінің қаңқасы, жоғалған бөліктері басқа Torvosaurus үлгілерінен алынған көшірмелермен толықтырылған, қазір Цинциннатидегі Табиғи тарих және ғылым мұражайында қойылған. 2000 жылы Октавио Матеус және Мигель Телес Антунес Португалиядан алынған материалды Torvosaurus sp. деп атады. 2006 жылы португалдық Лоринья формациясынан табылған қазбалар Torvosaurus tanneri деп белгіленді. Португалиядан табылған түрге 2014 жылы «Динотопия» кітаптар сериясының авторы Джеймс Гурнидің құрметіне T. gurneyi деп ат қойылды. Бұл Еуропадан белгілі ең ірі теропод, бірақ Испаниядағы Вега формациясынан оқшауланған алдыңғы құйрық омыртқасы, ол Torvosaurus-қа немесе оған жақын туысқан таксонға тиесілі болуы мүмкін, T. gurneyi-де табылғаннан 15% үлкен. Португал түрінің аталуына себепші болған холотипті жоғарғы жақ сүйегінің (ML1100) морфологиялық ерекшеліктері болды. Бұл бір-бірінен бөлек табылған тізе сүйегі (OUMNH J.29886) және жоғарғы жақ сүйегінің фрагментінен тұрады.
Fossilized remains of Torvosaurus have been found in North America, Portugal, Germany, and possibly in England, Spain, Tanzania, and Uruguay. The first discovered remains referable to Torvosaurus were discovered in 1899 by Elmer Riggs in the "Freeze out Hills" of southeastern Wyoming, 11 mile (18 km) northwest of Medicine Bow. The material consisted of part of the left foot and right hand and they were taken to the Field Museum of Natural History in Chicago, where they were stored until being re discovered around 2010. The specimen was assigned to Torvosaurus tanneri after being described in 2014. More remains of a large theropod that is now believed to have been Torvosaurus were discovered in the Tendaguru Formation of Tanzania and was named "Megalosaurus" ingens by Werner Janensch in 1920, based on the specimen MB R 1050, a long tooth from German East Africa (now Tanzania). It was eventually reclassified as a probable member of Carcharodontosauridae before being reclassified as a probable member of the Torvosaurus genus in 2020. Although it was only referred to as Torvosaurus sp., one commentator has noted it could potentially be called Torvosaurus ingens. Soto et al. described teeth of a member of the genus Torvosaurus from the Tacuarembó Formation of Uruguay. The authors noted that some of the specimens of “Megalosaurus” ingens figured by Werner Janensch share the features of the Uruguayan material and stated that the materials from Tanzania and Uruguay may represent the same taxon, due to geographical proximity, but ultimately concluded that, based on only teeth, they do not share any derived characteristics to distinguish them from the described species of the genus, T. tanneri and T. gurneyi. However, Rauhut et al. consider the teeth to be undiagnostic, being coherent in size and shape with a variety of other theropods (including carcharodontosaurids), thus considering their attribution to the genus to be problematic. The specific name tanneri comes from the, first counselor in the First Presidency of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints, Nathan Eldon Tanner. In 1985, Jensen could report a considerable amount of additional material, among it being the first skull elements. The fossils from Colorado were further described by Brooks Britt in 1991. The holotype, BYU 2002, originally consisted of upper and lower arm bones. The paratypes included some back bones, hip bones, and hand bones. This was often considered a junior synonym of Torvosaurus, Most researchers now regard both specimens as belonging to Torvosaurus tanneri. In 2012, a still undescribed, 55% complete specimen was discovered in Colorado in the Skull Creek Quarry, which is an exposure of the Morrison Formation. The specimen, nicknamed "Elvis", included the pelvic, spine, and hind limb bones, a complete, associated backbone, as well as cranial elements. It is the most complete specimen of Torvosaurus found to date. A mounted skeleton of the specimen, with missing parts reconstructed with casts from other Torvosaurus specimens, is currently on display in the Museum of Natural History & Science in Cincinnati. In 2000, material from Portugal was referred to a Torvosaurus sp. by Octávio Mateus and Miguel Telles Antunes. In 2006, fossils from the Portuguese Lourinhã Formation were referred to Torvosaurus tanneri. The species from Portugal was named T. gurneyi in honor of James Gurney in 2014, the creator of the Dinotopia series of books. It is the largest named theropod known from Europe, although an isolated anterior caudal vertebra from the Vega Formation in Spain, which may belong to Torvosaurus or a closely related taxon, is about 15% larger than the one found on T. gurneyi. It was the morphological distinctiveness of the holotype maxilla ML1100 that led to the naming of the Portuguese species. These consist of a tibia (OUMNH J.29886) and a maxilla fragment that were collected separately from each other.
Сипаттама
Torvosaurus өте ірі әрі күшті жыртқыш динозавр болды, португалдық түрі T. gurneyi үшін шамамен ең үлкен дене ұзындығы мен массасы бағаланды. Алайда, T. tanneri туралы бұл талаптар қате болуы мүмкін, себебі T. tanneri-дің табылған қалдықтары олардың ересек мөлшеріне 1 метрдей ұзындықта және шамамен 4 тонна салмақта жеткенін көрсетеді. Сонымен қатар, Edmarka rex және Brontoraptor олардың T. tanneri-ге жататындығын растау үшін толыққанды талдаудан өте алмады. Германиядан алынған материал басқа екі түрден шамамен 10 миллион жылдық уақыт айырмашылығымен және T. tanneri мен T. gurneyi арасындағы туыс таксонынан тыс үшінші түр екенін көрсететін бірнеше морфологиялық ерекшеліктерімен ерекшеленеді. Материал T. tanneri-дің жақ сүйегінен (maxilla) шамамен 10% кішірек, бірақ нұсқаулық сатысы (ontogenetic stage) белгісіз. Бұл мегалозавриндердің соңғы орта юра кезеңіндегі ең ірі құрлықтағы жыртқыштарының бірі болғанын көрсетеді, соңғы юра кезеңінде тек орташа мөлшерде ғана үлкейген. Torvosaurus мегалозавридтерге жатқызылды, бұл қазіргі ағымдағы консенсус. Кейін Оливер Вальтер Миша Раухут 2003 жылы Spinosauroidea-дағы базалық позицияға, ал Томас Холц 1994 жылы Tetanurae-дағы өте базалық позицияға орналастырды. Бұл жіктемелердің ешқайсысы қазіргі филогенетикалық талдаулармен қолдау таппады. Мегалозаврдың жақын туысы болғанымен, Torvosaurus көбінесе одан дамыған, яғни апоморфты болып көрінеді. Torvosaurus-тың үлкен клады, Megalosauridae, көбінесе Tetanurae-нің базалық тармағы ретінде қарастырылады, ол карнозаврлар немесе целурозаврлардан кем дамыған және спинозавридтермен байланысты болуы мүмкін.
Torvosaurus was a very large and robust predatory dinosaur, with an estimated maximum body length of and mass of for the Portuguese species T. gurneyi, However, these claims regarding T. tanneri are likely erroneous, as the discovered remains of T. tanneri indicate that they reached adult size at in length and approximately in body mass. Furthermore, Edmarka rex and Brontoraptor lack detailed analyses to verify whether or not they actually belong to T. tanneri. The material from Germany is further distinguished by the other two species by a temporal difference of c. 10 Ma and a few morphological differences which indicate that it was the third species outside a sister taxon relationship between T. tanneri and T. gurneyi. The material is only 10% smaller than the maxilla of T. tanneri, although the ontogenetic stage of the specimen is unknown. This indicates that derived megalosaurines were already among the largest terrestrial predators of the late Middle Jurassic, with only a moderate increase in size in the genus by the Late Jurassic. Torvosaurus was classified as a megalosaurid, which is the current consensus. then to a basal position in Spinosauroidea by Oliver Walter Mischa Rauhut in 2003, and to a very basal position in Tetanurae by Thomas Holtz in 1994. All these assignments are not supported by present phylogenetic analysis. and Mateus, Though a close relative of Megalosaurus, Torvosaurus is seemingly more advanced, or apomorphic. Torvosauruss larger clade, Megalosauridae, is most commonly held as a basal branch of Tetanurae, considered to be less derived than carnosaurs or coelurosaurs and likely related to the spinosaurids.
Палеобиология
Торвозаврдың қазбаланған эмбриондарын зерттеу зерттеушілерге эмбриондардың уақыт өте келе өзгеруі, динозаврлар тұқымдасында кездесетін әр түрлі даму жолдары, динозаврлардың көбею мінез-құлқы және ата-аналық қамқорлығы туралы ақпарат береді. 2013 жылы Araújo және авторлар тобы ML1188 үлгісін – Торвозаврға жатқызылған динозавр жұмыртқалары мен эмбриондық материалдар жиынтығын тапқандарын хабарлады. Бұл жаңалық ірі тероподтардың жұмыртқа салатыны, яғни эмбриондық дамудың динозавр анасының денесінен тыс жерде жүретіні туралы гипотезаны нығайтады. Бұл жайт 2005 жылы голландиялық әуесқой қазба іздеуші Арт Вален Батыс Португалиядағы Луринья формациясында, шамамен 152-145 миллион жыл бұрынғы Юра кезеңінің Титон дәуіріне жататын, өзен арнасынан асып қалған шөгінділерде табылған. Бұл жаңалық палеонтологиялық тұрғыдан бірнеше себепке байланысты маңызды: (а) бұл – ең ежелгі динозавр эмбриондары; (б) бұл – белгілі жалғыз базалық теропод эмбриондары; (с) қазбаланған жұмыртқалар мен эмбриондардың бірге табылуы сирек кездеседі; (d) бұл теропод динозаврлары үшін бір қабатты жұмыртқа қабығының алғашқы дәлелі; және (e) бұл зерттеушілерге жаңа жұмыртқа қабығы морфологиясын белгілі бір теропод динозавр тобының остеологиясымен байланыстыруға мүмкіндік береді. Үлгі Португалиядағы Луринья мұражайында сақталады. Жұмыртқалар белгісіз жағдайларға байланысты тасталғандықтан, Торвозаврдың жұмыртқалары мен балапандарына ата-аналық қамқорлық көрсеткені немесе оларды салғаннан кейін көп ұзамай тастап кеткені белгісіз. Дегенмен, жұмыртқа қабықтарының жоғары кезеңділігі сыртқы және ішкі орта арасында тиімді газ алмасуға мүмкіндік береді, бұл жұмыртқалардың қазіргі теңіз тасбақаларына ұқсас әдіспен инкубация үшін субстратқа көмілгенін көрсетеді. Бұл толассыз тафономиялық орта және төмен энергиялы геологиялық контекстпен де расталады. Бұл үлгі Юта штатының Прово қаласындағы Бригам Янг университетінің коллекциясында сақталады.
The study of fossilized embryos of Torvosaurus provides researchers with information about the transformation of the embryo over time, the different developmental pathways present in dinosaur lineages, dinosaur reproductive behavior, and dinosaur parental care. In 2013, Araújo et al. announced the discovery of specimen ML1188, a clutch of crushed dinosaur eggs and embryonic material attributed to Torvosaurus. This discovery further supports the hypothesis that large theropods were oviparous, meaning that they laid eggs and hence that embryonic development occurred outside the body of female dinosaurs. This discovery was made in 2005 by the Dutch amateur fossil hunter Aart Walen at the Lourinhã Formation in Western Portugal in fluvial overbank sediments that are considered to be from the Tithonian age of the Jurassic, approximately 152 to 145 million years ago. This discovery is paleontologically significant for a number of reasons: (a) these are the most primitive dinosaur embryos known; (b) these are the only basal theropod embryos known; (c) fossilized eggs and embryos are rarely found together; (d) it represents the first evidence of a one layered eggshell for theropod dinosaurs; and (e) it allows researchers to link a new eggshell morphology to the osteology of a particular group of theropod dinosaurs. The specimen is housed at the Museu da Lourinhã in Portugal. As the eggs were abandoned due to unknown circumstances, it is not known if Torvosaurus provided parental care to its eggs and young or abandoned them shortly after laying. However, the eggshells are highly porous, allowing efficient gaseous exchange between the external and internal media, thus indicating the eggs were buried for incubation within substrate in a manner similar to modern seaturtles. This is also corroborated by the undisturbed taphonomic setting and low energy geological context. This specimen is housed in the collection of Brigham Young University in Provo, Utah.
Солтүстік Америкадағы фауна және тіршілік ортасы
Зерттеулер Моррисон формациясының осы бөлігінің палеоортасы батыстан ағып келіп, алып тұзды сілтілі көлге құятын өзендерді, сондай-ақ жақын маңдағы кең ылғалды жерлерді қамтығанын көрсетеді. Колорадо штатының батысындағы "Драй-Меса" динозавр карьері әлемдегі жоғарғы юра кезеңінің ең түрлі омыртқалы жануарлар жиынтығының бірін ұсынады. "Драй-Меса" карьерінде савроподтар – Апатозавр, Брахиозавр, Диплодокус, Барозавр, Суперзавр және Камаразавр, игуанодонттар – Камптозавр және Дриозавр, тераподтар – Аллозавр, Таньяколагреус, Копарион, Стокесозавр, Сератозавр және Орнитолестес, сондай-ақ Отниелозавр, Гаргоилозавр және Стегозаврдың қаңқа қалдықтары табылды. Осы кезеңнің флорасы жасыл балдырлар, саңырауқұлақтар, мүктер, атқуйрықтар, папоротниктер, цикадтар, гинкголар және бірнеше қылқан жапырақтылардың қазбалары арқылы анықталды. Табылған басқа жануарларға екі жақтаулы моллюскалар, ұлулар, сүйекті балықтар, бақалар, саламандралар, қосмекенділер, тасбақалар, сфенодонттар, кесірткелер, құрлықтағы (мысалы, Хоплосух) және суда тіршілік ететін крокодиломорфтар, котилозаврлар, Харпактогнатус сияқты птерозаврлардың бірнеше түрлері, сондай-ақ мультитуберкуляттар, симметродонттар және триконодонттар сияқты ерте сүтқоректілер кіреді.
Studies suggest that the paleoenvironment of this section of the Morrison Formation included rivers that flowed from the west into a basin that contained a giant, saline alkaline lake and there were extensive wetlands in the vicinity. The Dry Mesa Dinosaur Quarry of western Colorado yields one of the most diverse Upper Jurassic vertebrate assemblages in the world. The Dry Mesa Quarry has produced the remains of the sauropods Apatosaurus, Brachiosaurus, Diplodocus, Barosaurus, Supersaurus, and Camarasaurus, the iguanodonts Camptosaurus and Dryosaurus, and the theropods Allosaurus, Tanycolagreus, Koparion, Stokesosaurus, Ceratosaurus, and Ornitholestes, as well as Othnielosaurus, Gargoyleosaurus, and Stegosaurus. The flora of the period has been revealed by fossils of green algae, fungi, mosses, horsetails, ferns, cycads, ginkgoes, and several families of conifers. Other animal fossils discovered include bivalves, snails, ray finned fishes, frogs, salamanders, amphibians, turtles, sphenodonts, lizards, terrestrial (like Hoplosuchus) and aquatic crocodylomorphs, cotylosaurs, several species of pterosaurs, like Harpactognathus, and early mammals, such as multituberculates, symmetrodonts, and triconodonts.
Африкадағы фауна және тіршілік ортасы
Торвозавр материалдары белгілі болған Тендагуру формациясының жоғарғы динозавр мүшесінің түбіндегі шағын масштабтағы суқайықтар және толқынды қабаттасу құрылымдарымен жасалған ұсақ түйірлі құмтастар, таяз су жазықтарының шөгінділері деп түсіндіріледі. Шағын көлдер мен тоғандар сияқты сакин су айдындары болды, сондай-ақ теңізге жақын тұщы су ортасы да болған болуы мүмкін. Тендагуру формациясынан табылған, әлі аты жоқ Торвозавр түрі, Австралодокус, Дикраеозавр, Жираффатитан, Яненшия, Торниерия, Вамверакаудия, диплодоцин савроподтардың үш аты жоқ түрі, флагеликаудатанның бір аты жоқ түрі және "Архиепископ" сияқты көптеген савропод түрлерімен мекен еткен. Ол бірге өмір сүрген тероподтардың қатарында Allosaurus tendagurensis, Ceratosaurus roechlingi, Elaphrosaurus, Labrosaurus stechowi, Ostafrikasaurus, Veterupristisaurus (ол ең басты жыртқышқа таласқан болуы мүмкін), мүмкін абелизауроид және анықталмаған мегалозауроид болды, ал орнитохиандардан Dysalotosaurus және Kentrosaurus кездесті. Птерозаврларға келетін болсақ, ол Тендагуриптер, анықталмаған археоптеродактилоид, анықталмаған аждархид, екі анықталмаған дсунгариптероид, анықталмаған рамфоринхоид және белгісіз классификациясы бар птерозаврмен бірге өмір сүрді. Тендагуру формациясының жағалау орнына байланысты, Берниссартия сияқты крокодиллиформдар, амфибиялар, соның ішінде аты жоқ лиссамфибия және акулалар да кездеседі.
The small scale trough and ripple cross bedded fine grained sandstone at the base of the Upper Dinosaur Member of the Tendaguru Formation, of which possible Torvosaurus material is known from, is interpreted as tidal flat deposits. Stagnant water bodies, such as small lakes and ponds, were present and a freshwater depositional environment close to the sea was also probably present. The possible unnamed Torvosaurus species from the Tendaguru Formation would have shared its habitat with many species of sauropods, such as Australodocus, Dicraeosaurus, Giraffatitan, Janenschia, Tornieria, Wamweracaudia, three unnamed species of diplodocine sauropods, an unnamed species of flagellicaudatan, and "The Archbishop". The theropods it coexisted with were Allosaurus tendagurensis, Ceratosaurus roechlingi, Elaphrosaurus, Labrosaurus stechowi, Ostafrikasaurus, Veterupristisaurus (of which it would have possibly competed with to be top predator), a possible abelisauroid, and an indeterminate megalosauroid, while the ornithischians it coexisted with were Dysalotosaurus and Kentrosaurus. As far as pterosaurs are concerned, it coexisted with Tendaguripterus, an indeterminate archaeopterodactyloid, an indeterminate azhdarchid, two indeterminate dsungaripteroids, an indeterminate rhamphorynchoid, and an indeterminate pterosaur of unknown classification. Due to the coastal environment of the Tendaguru Formation, crocodyliformes, such as Bernissartia, amphibians, including an unnamed lissamphibian, and sharks are also present.
Оңтүстік Америкадағы фауна және тіршілік ортасы
Оңтүстік Америкада Torvosaurus қалдықтары тек Уругвайдың Такуарембо формациясында ғана табылған. Бұл формация өзендік және көлдік құмтастар, сазтастар және лайлы тастардан тұрғандықтан, аталған аймақта өзендер, ағыстар және көлдер басым болған ортаға ие болғандығын көрсетеді. Егер Torvosaurus болған болса, ол Такуарембо формациясындағы басты жыртқыш болған болар, бірақ cf. Ceratosaurus оған бәсекелес болуы мүмкін. Ол есімдері белгісіз екі тероподпен, аталмаған коэлурозаврмен, тек іздерінен ғана белгілі аталмаған зауроподпен, сондай-ақ іздерінен белгілі аталмаған орнитоподпен, белгісіз мезоэукрокодилмен, атаулы тасбақа түрі Tacuarembemys kusterae қатар өмір сүрген белгісіз тасбақа түрімен және мүмкін фолидозавр Meridiosaurus vallisparadisi-мен ортақ мекен еткен. Arganodus tiguidiensis, Asiatoceratodus cf. tiguidensis, Neoceratodus africanus және Priohybodus arambourgi сияқты балықтар, сондай-ақ Diplodon сияқты екі жақтаулы моллюскалар да кездеседі.
Within South America, possible Torvosaurus remains are only present within the Tacuarembó Formation of Uruguay. Because the formation was laid down in fluvial to lacustrine sandstones, siltstones, and mudstones, this indicates that the environment of the formation would have been dominated by rivers, streams, and lakes. If present, Torvosaurus would probably have been the apex predator in the Tacuarembó Formation, although it may have been rivalled by cf. Ceratosaurus. It shared its habitat with two unnamed theropods, an unnamed coelurosaur, an unnamed sauropod known solely from footprints, an unnamed ornithopod also known from footprints, an indeterminate mesoeucrocodylian, an indeterminate turtle species that lived alongside the named turtle species Tacuarembemys kusterae, and the possible pholidosaur Meridiosaurus vallisparadisi. Fish, such as Arganodus tiguidiensis, Asiatoceratodus cf. tiguidensis, Neoceratodus africanus, and Priohybodus arambourgi, and bivalves, such as Diplodon, are also present.
Басқа ірі етқоректілермен бірге өмір сүру
Торвозавр АҚШ-та Алозавр, Сератозавр және Саврофаганакс, Португалияда Алозавр, Сератозавр және Лоуринханозавр, Танзанияда Ветериупристизавр сияқты басқа ірі тероподтармен бірге өмір сүрді, ал Уругвайда Сератозаврдың (?) болуы мүмкін. Үш, мүмкін төрт түрдің анатомиясы мен қазба қалдықтарының орналасуына сәйкес, әртүрлі экологиялық орталары болған сияқты. Торвозавр мен Сератозавр су көздеріне жақын жерлерде белсендірек болуға бейімделген, төменгі және икемді денелері орманды және бұталы жерлерде оларға артықшылық берген, ал Алозаврдың денесі қысқа, аяқтары ұзын, жылдам және маневрлеу қабілеті төмен болған, құрғақ су тасқынына бейімделген. Раухут және авторлар (2016) аллозавридтер мен мегалозавридтердің әртүрлі орталық қалаулары болғанын болжады, алғашқысы құрлықтың ішкі аймақтарында көптеп кездессе, екіншісі теңіз және жағалау аймақтарында басым болған. Моррисон формациясынан табылған Торвозаврдың көп бөлігі бірнеше таксондарды сақтайтын жерлерде, соның ішінде Алозаврды қамтитын жерлерде кездеседі, Торвозаврдың өзі сүйектердегі шағын компонент болып табылады. Бұл үлгі Торвозаврдың басқа жыртқыштармен, әсіресе Алозаврмен ортақ мекендегенін, бірақ олардың саны айтарлықтай аз болғанын көрсетеді. Алозаврдың өзі басқа етқоректілерге азық ретінде қызмет еткен, мұны басқа тероподтың тістерінен із қалған Алозаврдың жамбас сүйегінің фрагментісі көрсетеді, бұл Сератозавр немесе Торвозавр болуы мүмкін. Сүйектің денедегі орналасуы (түйегінің төменгі жиегі бойымен және аяқтармен ішінара қорғалған) және оның қаңқадағы ең массивті бөліктердің бірі болғаны Алозаврдың қалдықтарынан жегенін көрсетеді. Алозавр мен Мимурапельтаның тістеген іздері Юра кезеңінің жоғарғы бөлігіндегі Мигат Мур карьерінде тамақтану іздері бар басқа сүйектермен бірге табылған. Басқаларынан айырмашылығы, олардың тістерінің енін өлшеу арқылы тіс және дене мөлшерінің экстраполяциясы Алозавр немесе Сератозаврдың белгілі ешбір үлгісінен артық, бұл карьерден остеологиялық қалдықтары белгілі екі ірі жыртқыштан асып түседі. Экстраполяциялардың нәтижесінде, ол ерекше үлкен Алозаврдың үлгісімен немесе Торвозавр немесе Саурофаганакс сияқты бөлек ірі таксонмен сәйкес келеді, екеуі де карьерден белгілі емес. Бұл нәтиже сайттың икнологиялық деректерге сүйене отырып белгілі әртүрлілігін арттырады немесе Алозаврдың каннибализм дәлелін көрсетеді. Тістеген іздері бар скелет элементтерінің орналасуы мен қоректік құндылығына сүйене отырып, Мимурапельта өлімінен кейін немесе өлімге жақын уақытта жеген болса, Алозавр өлімінен кейін біраз уақыт өткен соң жеген болуы мүмкін.
Torvosaurus coexisted with other large theropods such as Allosaurus, Ceratosaurus, and Saurophaganax in the United States, Allosaurus, Ceratosaurus, and Lourinhanosaurus in Portugal, possibly Veterupristisaurus in Tanzania, and possibly cf. Ceratosaurus (?) in Uruguay. The three, possibly four, species appear to have had different ecological niches, based on anatomy and the location of fossils. Torvosaurus and Ceratosaurus may have preferred to be active around waterways and had lower, more sinuous, bodies that would have given them an advantage in forest and underbrush terrains, whereas Allosaurus had shorter bodies, longer legs, were faster and less maneuverable, and seem to have preferred dry floodplains. Also, Rauhut et al. (2016) proposed that allosaurids and megalosaurids would have had different environmental preferences, the former being more common in inland areas, while the latter being dominant in marine and coastal environments. On the other hand, the majority of Torvosaurus remains from the Morrison Formation have been found in localities preserving multiple taxa, including Allosaurus, with Torvosaurus itself being a minor component of the bonebeds. This pattern has been interpreted as indicative of Torvosaurus sharing habitats with other predators, most notably Allosaurus, but at much lower abundances. Allosaurus was itself a potential food item to other carnivores, as illustrated by an Allosaurus pubic foot marked by the teeth of another theropod, probably Ceratosaurus or Torvosaurus. The location of the bone in the body (along the bottom margin of the torso and partially shielded by the legs) and the fact that it was among the most massive in the skeleton indicates that the Allosaurus was being scavenged. Bite marks on Allosaurus and Mymoorapelta remains were found among other bones with feeding traces in the Upper Jurassic Mygatt Moore Quarry. Unlike the others, these have left striations that, when measured to determine denticle width, produced tooth and body size extrapolations greater than any known specimen of Allosaurus or Ceratosaurus, the two large predators known for osteological remains from the quarry. The extrapolations are instead coherent, either with an unusually large specimen of Allosaurus or a separate large taxon, like Torvosaurus or Saurophaganax, both of which are not known from the quarry. The result either increases the known diversity of the site based on ichnological evidence alone or represents powerful evidence of cannibalism in Allosaurus. Based on the position and nutrient value associated with the various skeletal elements with bite marks, it is predicted that while Mymoorapelta was either predated upon or scavenged shortly after death, Allosaurus was scavenged some time after death.