"Кішкентай артқы бөлме" немесе "Даңқтың сағаты" фильмі
The Small Back Room
«Шағын артқы бөлме» (1949) фильмі – Майкл Пауэлл мен Эмерик Прессбургердің соғыс батырлары, ғылым және бюрократия туралы туындысы. Дэвид Фаррар, Кэтлин Байрон қатысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1949 жылғы Майкл Пауэлл мен Эмерик Прессбергердің британдық фильмі
1949 British film by Michael Powell and Emeric Pressburger
"Шағын артқы бөлме" (АҚШ атауы: "Даңқ сағаты") – Майкл Пауэлл мен Эмерик Прессбергердің британдық продюсер, сценарист және режиссерлік тобының 1949 жылғы фильмі. Басты рөлдерде Дэвид Фаррар мен Кэтлин Байрон, сондай-ақ Джек Хокинс пен Сирил Кусак ойнаған. Фильм Найджел Балчиннің 1943 жылғы осы аттас романы негізінде түсірілген. Фильмнің тақырыбы – соңғы соғыстың белгісіз қаһармандары, "арқадағы жігіттер", олар өздерін ақырында ашады.
The Small Back Room (U. S. title: Hour of Glory) is a 1949 film by the British producer writer director team of Michael Powell and Emeric Pressburger starring David Farrar and Kathleen Byron and featuring Jack Hawkins and Cyril Cusack. It was based on the 1943 novel of the same name by Nigel Balchin. The theme is the unsung heroes of the last war, the 'backroom boys', gradually coming into their own.
Сюжет
Сэмми Райс – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондонда жаңа қаруларды бағалайтын, «үйдің арт жағындағы» командадағы британдық ғалым. Олардың жұмысына бюрократия және нашар басқару үнемі кедергі келтіреді. Ол өзін өкінішпен жейді: мүгедектігіне байланысты өзінің сүйіктісі Сьюзанға лайық емес деп санайды, сондай-ақ протез аяғының салдарынан үнемі ауырудан зардап шегеді. Депрессиясы мен ауыруын басу үшін ол көп мөлшерде виски ішеді. Сьюзан, департаментте хатшы болып жұмыс істейді, министр отставкаға кетуге мәжбүр болғанға дейін оның шаршағыштығы мен өзін-өзі жоққа шығару әрекеттеріне шыдайды. Сьюзан ғалым емес адамдар басқаруды қолға алса, бөлімнің еш пайдасы болмайтынын және Райспен бірге өмір сүрудің одан да қиын болатынын біледі. Ол оны әрекет етуге шақырады. Бірақ Райс өзін қорғау үшін ештеңе жасамайтынын түсінгенде, оны тастап кетеді. Алдында Райстан капитан Стюарт нацистік бомбалаушылар тастаған, құпия тұзақталған құрылғыларды (миналарды) зерттеуге көмектесуді сұраған еді. Олар ауыр жараланған әскерден пайдалы ақпарат алды. Сьюзан кеткеннен кейін Райс пәтерінде мас күйінде отырғанда, Стюарт оған қоңырау шалады: Чесил жағалауында тағы екі құрылғы табылды. Олар қарапайым термос баллондарға ұқсайды. Райс сол жерге бет алғанда, Стюарт бірінші құрылғыны зейінсіздетуге тырысып қаза табады. Стюарт процесті радио арқылы тікелей эфирде баяндады, оны АТС саржыны жазды. Райс екінші құрылғыны зейінсіздетуге тырысудан бұрын жазбаны тыңдайды. Ол минада бір емес, екі тұзақ бар екенін анықтайды және екеуін де зейінсіздетеді. Райс Лондонға оралғанда, жетістігінің арқасында оның беделі мен өзіне деген сенімі қайта жаңғырып, армияның жаңа ғылыми зерттеу бөлімінің басшысы ретінде офицерлік шен ұсынылады. Ол келіседі. Сьюзан оған қайта оралады, және олар оның пәтеріне барғанда, оның мас күйінде зақымдаған барлық нәрсені жөндеп, орналастырғанын көреді.
Sammy Rice is a British scientist in a "back room" team evaluating new weapons in London during the Second World War. Their work is constantly frustrated by bureaucrats and poor management. He is drowning in self pity: he feels unworthy of his girlfriend Susan because he is disabled, and he is in constant pain due to his prosthetic leg. He drinks too much whisky to ease his depression and pain. Susan, who is a secretary in the department, puts up with his temper and self destructive behaviour until their Minister is forced to resign. Susan knows that if non scientists take over, the section will become useless and Rice will be even more difficult to live with. She urges him to take action. When she realises Rice refuses to do anything to stand up for himself, she leaves him. Earlier, Rice had been asked by Captain Stuart to help investigate mysterious booby trapped devices (mines) being dropped by Nazi bombers. They received some useful information from a critically wounded soldier. While Rice is getting drunk in his flat after Susan's departure, Stuart calls him: two further devices have been found at Chesil Beach. They look like common thermos flasks. While Rice makes his way to the location, Stuart dies attempting to defuse the first device. Stuart gave a running commentary during the process by radio, recorded by ATS corporal. Rice listens to the transcript before attempting to defuse the second device. He discovers that the mine has in fact two booby traps, not one, and manages to defuse them both. When Rice returns to London, his reputation and his own self esteem restored by his success, he is offered an officer commission as head of the Army's new scientific research unit. He accepts. Susan returns to him and they go back to his flat to find she has repaired and reinstated everything he damaged while drunk.
Өндіріс
"Кішкентай артқы бөлме" Пауэлл мен Прессбергердің Александр Кордаға оралуын белгіледі, бұл Ранк ұйымындағы табысты, бірақ даулы уақыттан кейін болды, оның шешімі "Қызыл туфлі" (1948) фильмімен аяқталды. Фильм бірнеше студияда түсірілді: Букингемширдегі Денхам киностудиясы; Миддлсекстің Ислеворттағы Уортон Холл студиясы; және Суррейдегі Шеппертон қаласындағы Шеппертон студиясы. Түсірілімдер Чесил Банкі мен Дорсеттегі Эбботсберидегі Сент-Кэтрин шіркеуінде, Солсбери жазығындағы Стоунхенджде, Лондондағы Виктория жағалауында және Эбботсбери станциясында өтті. Майкл Пауэлл өзінің "Фильмдегі өмір" атты автобиографиясында "Носферату" (1922) сияқты неміс экспрессионист фильмдерінің "Қызыл туфлі", "Хоффманның әңгімелері" (1951) және "Кішкентай артқы бөлме" сияқты фильмдер жасауына ықпал еткенін мойындады.
The Small Back Room marked the return of Powell and Pressburger to Alexander Korda after a profitable but contentious time at the Rank Organisation that culminated with The Red Shoes (1948). The film was shot at a number of studios: Denham Film Studios in Buckinghamshire; Worton Hall Studios in Isleworth, Middlesex; and Shepperton Studios in Shepperton, Surrey. Location shooting took place at Chesil Bank and St Catherine's Chapel, Abbotsbury in Dorset; Stonehenge on Salisbury Plain; on the Victoria Embankment in London; and at Abbotsbury station. In his autobiography, A Life in Movies, Michael Powell acknowledged the influence of German expressionist films such as Nosferatu (1922) in leading him towards making films such as The Red Shoes, Tales of Hoffmann (1951) and The Small Back Room.
Кассалық касса
1949 жылдың 30 маусымына дейін фильм Ұлыбританияда 84 073 фунт стерлинг табыс тапты, оның ішінде 84 073 фунт стерлинг продюсерге бөлді. Variety басылымы фильмде Пауэлл мен Прессбергерге тән "өндірістік әстемелер" болмаса да, бұл "шеберлікпен жасалған жұмыс" екенін айтты. Олар Дэвид Фаррардың "ең жақсы рөлі" деп бағалап, "екінші рөлдердің" мұқият таңдалуын жоғары бағалады. "Британдық дыбыстық фильмдер: студиялық жылдар 1928–1959" кітабында Дэвид Куинлан фильмді "жақсы" деп бағалап, былай деп жазды: "Адам табиғатын зерттейтін қозғалысқа толы туынды, шиеленісті кульминациясы бар". The Radio Times Guide to Films фильмге 3/5 жұлдыз берді: "Майкл Пауэлл мен Эмерик Прессбергер "Қара Нарцисс" (1947) және "Қызыл туфли" (1948) фильмдерінің әсем сахналық қойылымдарынан кейін, Найджел Балчиннің соғыс кезінде ғалымдардың күйзелісі туралы романына бейімдеу үшін бұрынғы бірлескен жұмыстарындағы қарапайым натурализмге оралды. Екеуі де ғалымдардың соңғы жаңалықтары туралы ұзақ әңгімелесулерінен шабыттанбаған, бірақ камера бұрыштары мен монтаждың шеберлік қолдануы финалға шыдамсыздық пен күшті шиеленіс сыйлады."
As of 30 June 1949 the film earned in the UK of which £84,073 went to the producer. Variety said that although the film lacked "the production tricks usually associated with" Powell and Pressburger it was nevertheless "a craftsmanlike job". It praised the performance of David Farrar as "his best role", and lauded the careful casting of the "lesser roles." In British Sound Films: The Studio Years 1928–1959 David Quinlan rated the film as "good", writing: "Moving study of human nature, with tense climax." The Radio Times Guide to Films gave the film 3/5 stars, writing: "After the sumptuous theatrics of Black Narcissus (1947) and The Red Shoes (1948), Michael Powell and Emeric Pressburger returned to the muted naturalism of their earlier collaborations for this adaptation of Nigel Balchin's novel about scientists feeling the strain in wartime. The pair were obviously uninspired by the lengthy passages of chat in which the backroom boffins bicker about their latest inventions, but their masterful use of camera angles and cutting gives the finale an unbearable tension."
Марапаттар
The Small Back Room 1950 жылы «Үздік британдық фильм» номинациясы бойынша BAFTA сыйлығына ие болды.
The Small Back Room was nominated for a 1950 BAFTA Award as "Best British Film".
DVD дискісі
2-ші аймақ DVD-сі 2004 жылдың мамыр айында Studio Canal / Warner Home Video компаниясымен шығарылды. 1-ші аймақта фильм 2008 жылдың тамызында Criterion Collection арқылы жарық көрді. Бұл шығарылымға эссе, оператор Кристофер Чаллиспен жасалған сұхбат, аудио түсіндірме және Майкл Пауэллдің өмірбаяндық естеліктері үшін жасаған аудио диктанттарынан алынған үзінділер енгізілген.
The Region 2 DVD was released in May 2004 by Studio Canal / Warner Home Video. In Region 1, The Criterion Collection released the film in August 2008. The release included an essay, an interview with cinematographer Christopher Challis, an audio commentary and excerpts from Michael Powell's audio dictations for his autobiography.