Кіріспе
18 ғасырдағы француз тарихшысы, оның әкесі Антуан Корт, өзінің атын Антуан Корт де Гебелин деп атаған (Ним, 25 қаңтар 1725 ж., Париж, 10 мамыр 1784 ж.) – 1781 жылы Таро карталарын түсіндіруді бастаған, Ним қаласында туған, бұрынғы протестант пасторы. 1914 жылғы «Жаңа халықаралық энциклопедияда» айтылғандай, әжесінің тегін алған Корт де Гебелин танымал әдебиетші болған және әкесінің хатшысы және көмекшісі ретінде, содан кейін астанада ғалым ретінде қызмет еткен. Ол Жан Калас ісіне байланысты «Les Toulousaines, ou lettres historiques et apologétiques en faveur de la religion réformée» (Лозанна, 1763) атты еңбегімен еске алынады. 1781 жылы Америка өнер және ғылым академиясының шетелдік құрметті мүшесі болып сайланды. 1783 жылы Филадельфиядағы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның басты жобасы – ежелгі, жоғары дамыған өркениетті қайта құруға бағытталған. Адамзат тарихының алғашқы кезеңдеріндегі «Алтын ғасыр» туралы классикалық және Ренессанс тұжырымдамаларын қайта қарастыра отырып, Корт де Гебелин алғашқы әлемдік өркениет өте дамыған және ағартушылыққа ие болғанын мәлімдеді. Ол қазіргі заманғы эзотериканың рухани атасы. Оның назарында тілдердің терең тарихындағы ортақ бастауы және символизмнің герменевтикасы тұр. Оның герменевтика және діни мәселелерге қатысты көзқарастары көбінесе консервативті болғанымен, тілдің шығу тегі туралы түпнұсқалық идеялары мен зерттеулері оған тіл білімінің негізін қалаушылардың қатарында орын берді. Корт де Гебелин этимологиялық сөздіктерді, ол «әмбебап грамматика» деп атаған сөздіктерді және тілдің шығу тегі туралы лекцияларды ұсынды. Оның кітаптары өте танымал болғандықтан, оларды жеке басылым ретінде шығарды, «Histoire naturelle de la parole, ou Précis de l'Origine du Langage & de la Grammaire Universelle» («Сөздің табиғи тарихы немесе Тілдің және әмбебап грамматиканың шығу тегі туралы трактат»), Париж, 1776 ж. Мифология және символизм саласында ол ежелгі замандағы аллегорияның пайда болуын талқылады және күнтізбе тарихын азаматтық, діни және мифологиялық тұрғыдан қайта жасады.
his father
Antoine Court, who named himself Antoine Court de Gébelin (Nîmes, 25 January 1725Paris, 10 May 1784), was a former Protestant pastor, born in Nîmes, who initiated the interpretation of the Tarot as an arcane repository of timeless esoteric wisdom in 1781. The New International Encyclopedia of 1914 reports that Court de Gébelin, who adopted the surname of his grandmother, was a literary man of recognized rank, and rendered excellent service, first as his father's amanuensis and assistant and afterward as a scholar at the capital. He is remembered in connection with the case of Jean Calas, by his work Les Toulousaines, ou lettres historiques et apologétiques en faveur de la religion réformée (Lausanne, 1763). He was elected a Foreign Honorary Member of the American Academy of Arts and Sciences in 1781. In 1783, he was elected a member of the American Philosophical Society in Philadelphia. His great project had for its goal to set out to reconstruct the high primeval civilization. Reinterpreting Classical and Renaissance evocation of the Golden Age in mankind's early history, Court de Gébelin asserted that the primitive worldwide civilization had been advanced and enlightened. He is the intellectual grandfather of much of modern occultism. His centers of focus are the familiar ones of universal origins of languages in deep time and the hermeneutics of symbolism. While his views on hermeneutics and religious matters were largely conservative, his original ideas and research on the origin of language earn him a place among pioneers of linguistics. Court de Gébelin presented dictionaries of etymology, what he called a universal grammar, and discourses on the origins of language. His volumes were so popular he republished them separately, as Histoire naturelle de la parole, ou Précis de l'Origine du Langage & de la Grammaire Universelle ("Natural History of Speech, or a Treatise on the Origins of Language and of Universal Grammar"), in Paris, 1776. With regard to mythology and symbology, he discussed the origins of allegory in antiquity and recreated a history of the calendar from civil, religious, and mythological perspectives.
Тароның
Де Гебелен өзінің "Le Monde primitif, analysé et comparé avec le monde moderne" ("Алдағы әлем, қазіргі әлеммен салыстырғанда талдап қаралған") атты еңбегінің 1781 жылғы VIII томына енген эссе жазды. Оның есімімен тығыз байланысты Таро туралы тарау – оның 1773 жылдан бастап сериялы түрде жариялаған, Франция королі Людовик XVI бастаған жазылушылардың көрнекті тізіміне таратылған, зор жинағының бір бөлімі ғана. Таро карталарын алғаш көргенде, ол олардың мысырлықтардың құпияларын сақтағанын бірден сезінді. Шамполлионның мысыр тілін жазып шығару мүмкіндігі болмаған Корт де Гебелен Таро тарихын қайта құрды, бірақ ешқандай тарихи дәлел ұсынбады. Оның пікірінше, мысырлық дін қызметкерлері ежелгі Тот кітабын осы суреттерге сіңіріп, оларды Римге әкелді. Сонда олар папаларға жасырын түрде белгілі болды, ал папалар оларды 14 ғасырда Авиньонға жеткізді, одан кейін Францияға енгізілді. Конте де Мельдің Court de Gebelin's Monde primitif жинағына енгізілген эссесі Тароның 21 козы мен ақымақтың еврей алфавитінің 22 әріпімен мистикалық байланысын орнатуға себеп болды. Осы эссеге қосымша, карта білу (картомантия) бойынша ұсыныстар берілді. Екі жыл ішінде "Эттейла" деген атпен танылған болжаушы Тароны оқу әдісін жариялады, осылайша Тароны оқу практикасы пайда болды.