Кіріспе

Контекстке байланысты түсіндірілуіне сезімтал өрнектің қолданылуы

Тіл білімінде анафора (/ə/'/n//æ//f//ər//ə/) – өрнектің қолданылуы, оның мағынасы контексттегі басқа өрнекке (оның алдындағысына) тәуелді. Тар мағынада анафора – нақты бір алдыңғы өрнекке тікелей байланысты өрнектің қолданылуы, ал катафора – алдындағы емес, кейінгі өрнекке байланысты өрнектің қолданылуы болып табылады. Анафоралық (сілтеме жасайтын) термин – анафор деп аталады. Мысалы, "Sally arrived, but nobody saw her" деген сөйлемде "her" деген сөз – анафор, ол "Sally" деген алдындағы өрнекке сілтеме жасайды. "Before her arrival, nobody saw Sally" деген сөйлемде "her" деген сөз "Sally" деген кейінгі өрнекке сілтеме жасайды, сондықтан ол қазір катафор (және кең мағынада анафор, бірақ тар мағынада емес). Әдетте, анафоралық өрнек – проформа немесе басқа деиктикалық (контекстке тәуелді) өрнек болып табылады. Анафора мен катафора екеуі де эндофораның түрлері, олар диалогта немесе мәтінде басқа жерде айтылған нәрсеге сілтеме жасайды. Анафора әр түрлі себептермен және әр түрлі деңгейде маңызды ұғым болып табылады: біріншіден, анафора тілдің қалай құрылатынын және сақталуын көрсетеді; екіншіден, анафора сөйлем деңгейінде әр түрлі синтаксистік элементтерді байланыстырады; үшіншіден, анафора есептеу лингвистикасында табиғи тілді өңдеуде қиындық тудырады, себебі сілтемені анықтау қиын болуы мүмкін; төртіншіден, анафора тілдің қалай түсініліп, өңделетінін ішінара ашады, бұл когнитивтік психологиямен айналысатын лингвистика салалары үшін маңызды.

Ұрпақ грамматикасында

Анафора термині генеративтік грамматика дәстүрінде ерекше мағынада қолданылады. Мұнда ол рефлексивті немесе өзара қатысты есімдіктер деп аталатын құралымды білдіреді, мысалы, ағылшын тілінде "өзі" немесе "бір-бірі", ал басқа тілдерде осыған ұқсас формалар. Анафора терминін осы тар мағынада қолдану генеративтік грамматикаға, әсіресе дәстүрлі байланыс теориясына тән. Бұл теория белгілі бір проформа мен оның антецеденті (немесе постцеденті) арасындағы синтаксистік қатынасты зерттейді. Осы тұрғыдан алғанда, анафоралар (рефлексивті және өзара қатысты есімдіктер) мысалы, жеке есімдіктерден өте ерекше болып табылады.

Қосымша анафора

Кейбір жағдайларда анафора әдеттегі антецедентіне емес, оның комплемент жиынтығына сілтеу жасауы мүмкін. Мысалда a, анафоралық есімдік «олар» балмұздақ жеп жатқан балаларға сілтеу жасайды. Ал мысал b-да «олар» балмұздақ жемейтін балаларға сілтеу жасаған сияқты:

a. Балалардың тек азы ғана балмұздағын жеді. Олар алдымен шұбатыр дәмін жеді. – «Олар» балмұздақ жеген балаларды білдіреді.

b. Балалардың тек азы ғана балмұздағын жеді. Олар оны бөлмеде шашыратып жіберді. – «Олар» балмұздақ жемеген балаларды немесе балмұздақ жемеген балаларды, сондай-ақ балмұздақ жегендердің кейбірін, бірақ оны бітірмегендерін, немесе жемегендердің балмұздағын лақтырғандарды, тіпті барлық балаларды – балмұздақ жегендер өз балмұздағының бір бөлігін, басқалардың балмұздағын, оны лақтырғанға дейін немесе кейін жеген балмұздақты лақтырғандарды, немесе тек кейбір балаларды білдіруі мүмкін. Яғни, «олар» барлығын қамтуға тиіс емес.

Өзінің тар анықтамасында анафоралық есімдік сөйлемге енгізілген қандай да бір есімге (немесе сөз тіркесіне) сілтеу жасауы керек. Дегенмен, комплемент анафора жағдайларында анафора сөйлемде әлі жоқ нәрсені білдіреді, себебі есімдіктің сілтемесі бұрын енгізілмеген, тіпті енгізілгеннің «барлығынан басқа» жағдайында да. Мысал b-да балмұздақ жеген балалар тобы баяндамаға енгізілген, бірақ содан кейін «олар» есімдігі балмұздақ жемеген балалар тобына сілтеу жасайды, бұл топ нақты аталмаған. Осы құбылысты семантикалық және прагматикалық тұрғыдан қарастыру қажет. 1980 жылдардың басынан бері дискурс репрезентациясы теориясы, мысалы, Камптың (1981) және Хеймнің («Файл өзгерісі семантикасы», 1982) еңбектері, сондай-ақ Баруайз бен Купердің (1981) жалпыланған квантификаторлар теориясы бойынша, 1990 жылдардың басында Моксей мен Санфорд (1993) және Санфорд және авторлар тобы (1994) осы мәселені зерттеген. Комплемент анафорасында, мысал b-дағы есімдік сияқты, бұл анафора қандай да бір комплемент жиынтығына (яғни, тек балмұздақ жемеген балалар тобына) немесе максималды жиынтыққа (яғни, барлық балаларға – балмұздақ жегендер де, жемегендер де) немесе аралас немесе өзгертілген жиынтыққа сілтеу жасайды, соның ішінде мысал b-ның оң жағында көрсетілген нұсқалардың бірі де болуы мүмкін. Комплемент анафорасындағы әртүрлі сілтемелерді Корблин (1996), Киббл (1997) және Нувен (2003) талқылайды.

Анафораның ажыратылуы орталықтау теориясы

Анафоралардың қалай байланысты екенін дәлелдеуге тырысатын көптеген теориялар бар және олардың бастауларын іздейді, олардың бірі – орталықтау теориясы (Grosz, Joshi, and Weinstein 1983). Тілді сананың теориялық тұрғысынан қарастыра отырып, орталықтау теориясы жатқандағы алғышарттарды есептеу арқылы талдайды. Грос, Джоши және Вайнштейн (1983) өздерінің бастапқы теориясында сөйлемдегі кейбір дискурстық бірліктер басқаларына қарағанда "орталық" екенін және орталықтылықтың бұл деңгейі алғышарттарға шектеулер қоятынын айтады. Теорияда орталықтардың үш түрі бар: алға бағытталған, артқа бағытталған және ең бастысы.

Алға қарай бағытталған орталықтар

Бір сөйлемдегі сөз тізбегінің реті бойынша тізімделген тілдік бірліктер. Бұл реттелу мәселесі талқыланып жүр, кейбіреулері тета-байланыстарға (Yıldırım және т.б. 2004) баса назар береді, ал енді біреулері нақты тізімдер ұсынады.

Ортаға қарай артқа қараған

Алдыңғы сөйлемдегі ең жоғары дәрежедегі тілдік бірлік.

Қалаған ортасы

Алдыңғы сөйлемдегі ең жоғары дәрежедегі ой қазіргі сөйлемде көрініс береді.