Джордж Роберт Симс: Журналист, ақын және драматург өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ағылшын журналисі, ақын, драматург және романист (1847–1922)

Джордж Роберт Симс (2 қыркүйек 1847 – 4 қыркүйек 1922) – ағылшын журналисі, ақын, драматург, романист және өмірге құштар адам. Симс Fun журналы мен The Referee басылымына көңіл көтеріп, сықақ пен сатиралық туындылар жаза бастады, бірақ көп ұзамай ол әлеуметтік реформаларға, әсіресе Лондонның шалап шаңбалы аудандарындағы кедейлердің жағдайына ден қойды. Ол өте көп романдар жазған, жазушы және журналист болды. Симс сонымен қатар өте табысты драматург еді, көптеген пьесалар жазды, көбінесе бірлесіп жұмыс істеп, олардың бірнешеуі ұзақ уақыт сахнада тұрып, халықаралық деңгейде танымал болды. Ол бульдогтарды өсірді, спортпен әуестенді және көптеген әдебиетші және өнер шеберлерімен қарым-қатынаста өмір сүрді. Симс өнімді еңбектерінің арқасында қоршаған байлыққа ие болды, бірақ өліміне дейін оның көп бөлігін құмар ойындарында жоғалтып алды.

Өмірбаян

Симс Лондонның Кеннингтон қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джордж Симс – жақсы жағдайдағы саудагер, ал анасы Луиза Амелия Энн Стивенсон – Әйелдердің көмек қоры лигасының президенті болған. Симс алты баланың үлкені еді және олар ата-аналарының халықаралық көркем және прогрессивті достарымен, соның ішінде сайысшылармен (суфражистермен) танысқан. Ол Лондонның Ислингтон ауданында өсті, анасы оны жиі театрға апарып жүрген. Ол Истборн қаласында, содан кейін Ханвелл әскери колледжінде және Бонн университетінде білім алды. Он жасында өлеңдер жаза бастаған.

Симс үш рет үйленген және екі рет әйелінен айырылған. 1876 жылы Сара Элизабет Коллиске (1850 ж.т.), 1888 жылы Энни Мария Харриске (1859 ж.т.) және 1901 жылы Елизавета Флоренс Вайкске (1873 ж.т.) үйленді, ол одан кейін тірі қалды. Бұл некелердің ешқайсысынан бала тумаған.

Журналистика, сатира және әлеуметтік жазбалар

Ол Англияға оралып, әкесінің бизнесінде қысқа уақыт жұмыс істеді, бірақ оның қызығушылығы жазуға еді, ол әңгімелер мен өлеңдер жаза бастады. 1874 жылы ол "Fun" журналында туындыларын жариялай бастады, редактор Том Худтың орнын басып, әріптестері В. С. Гилберт пен Амброз Бирспен достық қарым-қатынас орнатты. Ол сондай-ақ "Weekly Dispatch" газетіне де ертерек үлес қосты. Бұл үлкен табысқа ие болды, газетте жарияланған өлеңдерінің жинақтары "Дагонет балладалары" (1879) және "Бабилон балладалары" (1880) аттарымен шықты, жүздеген мың данада сатылып, келесі отыз жыл бойы үнемі қайта басылды. Ол "Дагонет" псевдонимімен қызықты және танымал саяхат очерктерін де жазды. Бұл жұмыстар мәселеге қоғамдық назар аударуға көмектесті және 1885 жылғы заңнама реформасына әкелді. Симс 1882 жылы Саутварк қаласындағы әлеуметтік жағдайды зерттеу тобының құрамына кірді, ал 1884 жылы жұмысшы табының тұрғын үй мәселесі бойынша патшалық комиссия алдында куәгерлік берді. Симс сонымен қатар басқа да мәселелерге, соның ішінде ақ құл саудасына қатысты қоғамдық хабардарлықты арттырды, "Daily Telegraph" газетінде жарияланған мақалалар сериясы кейіннен "London by Night" (1906) және "Watches of the Night" (1907) кітаптарында жарық көрді, сондай-ақ балаларды зорлық-зомбылыққа салу туралы "The Black Stain" (1907) өлеңін жазды. Ол балалар клубтарының қозғалысын қолдады және Ұлттық жексенбілік лига аясында мұражайлар мен галереяларды ашу және жексенбі күндері концерттер өткізуге үгіт жүргізді. Доркас Дене әңгімелерінің бірі – "Хаверсток тауындағы кісі өлтіру" 2008 жылы BBC радиосы үшін сахналады. Артур Лэмбтонның қылмыстар клубында Симс Макс Пембертон, Конан Дойл және Черттон Коллинзпен қылмыстық істерді талқылаудан ләззат алды. Ол Жек Жүтірткіштің кісі өлтірулеріне қатты қызығушылық танытты және тіпті күдіктілердің бірі болды. Оның өлеңдерінің қазіргі заманғы басылымы – "Қазір оларды төгуге дайын болыңыз: Джордж Р. Симстің балладалары" 1968 жылы жарық көрді. Өрттен барлық актерлер мен техникалық құрам аман қалды, ал көрермендердің көп бөлігі соғыс орнында және галереяда қаза тапты, ал тур жалғасты, бірақ келесі қойылымда костюмдер мен декорациялар өртте жоғалғандықтан импровизацияланып, қарызға алынуға тура келді. 1880-ші жылдардың басында Симс Вест-Энд театрларында бір уақытта төрт пьесасы қойылған алғашқы драматург болды. Ол кезде оның пьесаларын қою үшін ондаған труппалар жұмыс істеді. Ол көптеген пьесаларын бірлесіп жазды, оның серік авторларының арасында Барретт, Сидни Гранди және Клемент Скотт болды. Олардың келесі хиті "Кармен Датаға дейін" (1890) болды. Бұл екеуінің музыкасын да "Gaiety" театрының музыкалық директоры Мейер Латц жазған. Сесил Рэлимен бірге ол "Кішкентай Кристофер Колумб" (1893) бурлеск операсын жазды, ал оның басқа музыкалық пьесаларының ішінде "Уэльс принці театрындағы Көк көзді Сюзан" (1892, Артур Робертс бас рөлде) және "Дэнди Пятый" (1898, Бірмингем) пьесалары бар. Роберт Бьюкенен мен Симс 1890 мен 1893 жылдар аралығында Адельфи театрында бес мелодраманың авторы болды, соның ішінде "Трампет шақыруы" (1891), оның карьерасының басында миссис Патрик Кэмпбелл бас рөлді ойнады. Бір күні кешке сахнада миссис Кэмпбеллдің костюмі құлап, оның өмірбаянында айтылғандай, бұл қойылымның ұзақтығын ұзартты. Симс пен миссис Кэмпбелл арасында махаббат болды, бірақ ол одан бұрын жалықты. 1896 жылы Симс Артур Ширлимен бірге "Екі кішкентай босқындар" (Les deux gosses адаптациясы) мелодрамасын жазды, ол "Принцесс" театрында үлкен сәттілікке ие болды және көптеген қайта қойылымдардан рақат алды. Ол сондай-ақ "Шапан киген мысық" сияқты бірнеше пантомималарды бірлесіп жазды, ол Дрюри Лейн театрында қойылды. Сент-Мэрилебон шіркеуінде жерлеу рәсімінен кейін оның денесі Голдерс Грин крематорийінде өртеліп, күлі крематорийдің аумағына шашылды.

He returned to England and briefly worked in his father's business, but his interests lay in writing, and he began to write stories and poetry. He began to publish pieces in Fun in 1874, succeeding editor Tom Hood and making friendships with fellow contributors W. S. Gilbert and Ambrose Bierce. He also contributed early to the Weekly Dispatch. This was so successful that compilations of his verses from the paper, published as The Dagonet Ballads (1879) and Ballads of Babylon (1880), sold in hundreds of thousands of copies and were constantly in print during the next thirty years. He also wrote amusing and popular travelogues, also as Dagonet. These efforts were important in raising public opinion on the subject and led to reform legislation in the Act of 1885. Sims was appointed as part of an 1882 study of social conditions in Southwark in 1882 and as a witness before the 1884 royal commission on working class housing. Sims also raised public awareness of other issues, including white slave traffic in a series articles published in the Daily Telegraph, later in book form as London by Night (1906) and Watches of the Night (1907); and the maltreatment of children, writing The Black Stain (1907). He also worked to promote the boys' clubs movement and campaigned to open museums and galleries and permit concerts on Sundays as part of the National Sunday League. One of the Dorcas Dene stories, 'The Haverstock Hill Murder', was dramatised for BBC Radio in 2008. At Arthur Lambton's Crimes Club, Sims took pleasure in discussing cases with Max Pemberton, Conan Doyle and Churton Collins. He was consumed with the murders of Jack the Ripper and even became a suspect. A modern edition of his poetry, Prepare to Shed Them Now: The Ballads of George R Sims, was published in 1968. All of the cast and crew survived the fire, which mostly killed audience members in the pits and gallery, and the tour continued, although at the following performance, costumes and scenery had to improvised and borrowed as they had all been lost in the blaze. In the early 1880s, Sims became the first playwright to have four plays running simultaneously in West End theatres. He also had a dozen touring companies playing his works by that time. He collaborated on many of his plays, and his co authors included Barrett, Sydney Grundy and Clement Scott. Their next hit was Carmen up to Data (1890). Both of these were composed by the Gaiety's music director, Meyer Lutz. With Cecil Raleigh, he wrote the hit burlesque opera, Little Christopher Columbus (1893), and among his other musical plays were Blue eyed Susan at the Prince of Wales Theatre (1892, starring Arthur Roberts) and The Dandy Fifth (Birmingham, 1898) Robert Buchanan and Sims co authored five melodramas at the Adelphi between 1890 and 1893, including The Trumpet Call (1891), starring Mrs Patrick Campbell early in her career. On stage, one night, Mrs. Campbell's costume collapsed which, her biographer suggests, extended the run of that play. Sims and Mrs Campbell had an affair, but she tired of it before he did. In 1896, Sims wrote the melodrama Two Little Vagabonds with Arthur Shirley (an adaptation of Les deux gosses) which was a hit at Princess's Theatre and enjoyed many revivals. He also co wrote some pantomimes, including Puss in Boots produced at the Drury Lane Theatre. After a funeral service at St Marylebone Parish Church, his body was cremated at Golders Green Crematorium, and his ashes were scattered in the crematorium's grounds.