Джордж Нагент Гренвилл: Британдық саяхатшының өмірі мен қызметі
George Nugent-Grenville, 2nd Baron Nugent
Джордж Нагент Гренвилл – ирландский политик, барон Карланстаун. Биография, образование в Оксфорде, депутатство в Парламенте Великобритании (1810-1812).
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер
British politician
Джордж Нюгент Гренвилл, Карланстаунның 2-ші бароны Нюгент, GCMG (1788 жылдың 31 желтоқсаны – 1850 жылдың 26 қарашасы) – ирланд саясаткері.
George Nugent Grenville, 2nd Baron Nugent of Carlanstown, GCMG (31 December 1788 – 26 November 1850), was an Irish politician.
Өмір
Джордж Нюгент Темплдің, 1-ші Букингем маркизінің, Леди Мэри Элизабет Нюгенттің, 1-ші граф Роберт Нюгенттің жалғыз қызы және мұрагері Джордж Нюгенттің кіші ұлы, ол 1788 жылдың 31 желтоқсанында дүниеге келді. Оның анасы 1800 жылы Ирландия Корольдігінің баронессасы атағын алды, мұрагерлік құқығы екінші ұлына берілді; және ол қайтыс болғаннан кейін (1813 жылдың 16 наурызында) ол осы ақсүйек атаққа ие болды. Нюгент Оксфордтың Брассеноз колледжінде білім алып, 1810 жылы университеттен D. C. L. құрметті ғылыми дәрежесін алды. Ол 1810–1812 жылдары Букингем округінен Виг партиясынан Парламент депутаты болды. Бұл Гренвиллдер бақылауындағы «өлі» округ еді. 1812 жылғы жалпы сайлауда Нюгент Айлсбери округінен Парламентке сайланды; бірақ 1818 жылы оның ағасы Ричард, сол кезде титул бойынша Букингем маркизі, министрлікке қосылғандықтан, ол орнын жоғалту қаупіне тап болды. Алайда Нюгент өзінің мүддесін қорғап, қайтадан сайланды. Ол 1831 жылы тағы бір сәтті сайлауда жеңіске жетті және 1832 жылы Парламент таратылғанға дейін Айлсбери округінің депутаты болып қалды. 1830 жылдың қараша айында Нюгент Қазынашылықтың лордтарының бірі болып тағайындалды, бірақ 1832 жылдың тамызында бұл лауазымнан кетіп, Иония аралдарының Жоғарғы комиссары болды. Ол бұл лауазымды үш жыл бойы атқарып, Англияға Санкт-Михаил және Санкт-Джордж ордендерінің Ұлы кресімен оралды. Ол 1837 және 1839 жылдары Айлсбери округінен қайтадан сайлануға түсті, бірақ екі рет те жеңіліске ұшырады; ал 1843 жылы реформатор Джордж Томпсонмен бірге Саутгемптон округінен сайлануға түскенде үшінші рет жеңілді. 1847 жылы Айлсбериде қайтадан пайда болғаннан кейін ол қайтадан сайланды. Нюгент саясатта радикалды виг болды. Ол Брансвик королевасы Каролинаның жақтасы болды және испан либералдарының карлистерге қарсы күресіне қатысу үшін Испанияға барды. 1848 жылғы сессияда Нюгент сотқа жіберілген адамдарды түрмелерде бөлек ұстауды жоятын заң жобасын енгізуге рұқсат сұрады, бірақ бұл ұсыныс қабылданбады. Сол сессияда ол өлім жазасын жоюды қолдады. 1849 жылы ол Habeas Corpus (Ирландия) тоқтату туралы заң жобасының өкілеттіктерін шектеуге дауыс берді, сондай-ақ Қылмыстық заңдарды одан әрі жою шарасын қолдады. Ол Реформалық клубтың және Афинеум клубтың мүшесі болды. Нюгент 1850 жылдың 26 қарашасында Букингемширдегі үйінде қайтыс болды.
A younger son of George Nugent Temple, 1st Marquess of Buckingham, by Lady Mary Elizabeth Nugent, only daughter and heiress of Robert Nugent, 1st Earl Nugent, he was born on 31 December 1788. His mother was created a baroness of the kingdom of Ireland in 1800, with remainder to her second son; and on her death (16 March 1813) he consequently succeeded to the peerage. Nugent was educated at Brasenose College, Oxford, and in 1810 received the honorary degree of D. C. L. from the university. He was Whig Member of Parliament for Buckingham, 1810–1812. This was a rotten borough controlled by the Grenvilles. At the general election of 1812 Nugent was returned to Parliament for the borough of Aylesbury; but in 1818 he was in some danger of losing his seat in consequence of his brother Richard, then by courtesy the Marquess of Buckingham, having joined the ministry. Nugent stood in his own interest, however, and was returned. He fought another successful contest in 1831, and remained one of the members for Aylesbury until the dissolution in 1832. In November 1830 Nugent was made one of the Lords of the Treasury, but he resigned this position in August 1832, to become Lord High Commissioner of the Ionian Islands. This office he retained for three years, returning to England with the Grand Cross of St. Michael and St. George. He again offered himself for Aylesbury in 1837 and 1839, but was defeated on both occasions; and in 1843, when he stood, with the reformer George Thompson, for Southampton, he sustained a third defeat. On reappearing at Aylesbury in 1847 he was returned. Nugent was an extreme Whig, or a whig radical, in politics. He was a strong supporter of Queen Caroline of Brunswick, and he visited Spain as a partisan of the Spanish Liberals against the Carlists. In the session of 1848 Nugent moved for leave to bring in a bill abolishing the separate imprisonment in gaols of persons committed for trial, but the motion was lost. During the same session he advocated the abolition of capital punishment. In 1849 he voted for limiting the powers of the Habeas Corpus (Ireland) Suspension Bill, and also supported a measure for the further repeal of Penal Laws. He was a member of the Reform Club and the Athenaeum Club. Nugent died on 26 November 1850, at his residence in Buckinghamshire.
Шығармалары
1812 жылы Нюгент «Португалия» атты поэмасын жариялады, ал 1829 жылы «Оксфорд және Локк» деген еңбегін шығарды, онда ол Дугальд Стюарттың сын-пікірлеріне қарсы Локктың Оксфорд университетінен қуылғанын қорғады. Нюгенттің Джон Хэмпденге арналған ізгілікпен жазылған естеліктері 1832 жылы жарық көрді. Бұл жұмысты Томас Бэбингтон Маколей «Эдинбург шолуында» жоғары бағалап, ал Роберт Саути «Төрт айлық шолуда» сынға алды, нәтижесінде көптеген хат алмасуларға әкелді. Оның отбасылық ошағы – Лилидегі кітапхананың аңыздары 1832 жылы жарияланды: «Кішкентай емен кітапханасының жанындағы оттан келесі аңыздар туды». 1845-1846 жылдары екі томдық «Классикалық және қасиетті елдер» атты саяхаттық очерктері жарық көрді. Нюгент сонымен қатар саяси, әлеуметтік және діни мәселелерге арналған памфлеттер де жазды.
In 1812 Nugent published Portugal, a Poem then in 1829 Oxford and Locke, which defended the expulsion of Locke from the University of Oxford against the censures of Dugald Stewart. Nugent's sympathetic Memorials of John Hampden appeared in 1832. The work was favourably reviewed by Thomas Babington Macaulay in the Edinburgh Review, and adversely by Robert Southey in the Quarterly Review, resulting in a flurry of correspondence. Legends of the Library at Lillies (his family seat) appeared in 1832: "from the fireside of the little oak library the following legends proceed." It was followed by the two volume travelogue Lands Classical and Sacred in 18456. Nugent also wrote pamphlets on political, social, and ecclesiastical subjects.
Отбасы
Нюгент 1813 жылдың 6 қыркүйегінде генерал-майор Вера Пулеттің екінші қызы Анн Люсиге үйленді. Ол 1848 жылы баласыз қайтыс болды, ал Нюгент қайтыс болғаннан кейін барондық тоқтатылды.
Nugent married, 6 September 1813, Anne Lucy, second daughter of Major General the Hon. Vere Poulett. She died without issue in 1848, and the barony became extinct on the death of Nugent.