Румыния саяхатшысы Александру Г. Голеску өмірі мен қызметі
Alexandru G. Golescu
Александр Г. Голеску (1819-1881) – румынский политик, премьер-министр Румынии в 1870 г. Инженер, участник революционных движений и основатель тайного общества "Фратия".
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Александру Г. Голеску (1819 – 15 тамыз 1881) – 1870 жылы Румыния премьер-министрі қызметін атқарған румын саясаткері.
Romanian politician
Alexandru G. Golescu (1819 – 15 August 1881) was a Romanian politician who served as a Prime Minister of Romania in 1870.
Ерте өмір
Бухаресттегі (Валахия) боярлар отбасында дүниеге келген ол Штефан мен Николае Голескудің туысы болды. Александру Г. туысы және әрілес белсенді Александру Ц. Голескуден ("Альбу" – ақ) ажырату үшін Александру Голеску Негру (Қара Голеску) деп аталды. Александру Г. Голеску Сент-Сава академиясында, содан кейін Парижде École d'Arts et Métiers-те оқыды, одан кейін Валахияға инженер болып қайтып келді. Николае Бэлческу, Иоан Гика және Кристиан Теллмен бірге Голеску 1843 жылы Валахия князі Георге Бибескуге қарсылық көрсету мақсатында құрылған радикалды құпия қоғам – Frăția ("Бауырластық") құрылтайшысы болды. 1845 жылы Парижге оралып, румын студенттерінің революциялық қоғамының мүшесі болды.
Born in the Golescu family of boyars in Bucharest, Wallachia, he was the cousin of the brothers Ștefan and Nicolae Golescu; Alexandru G. was often referred to as Alexandru Golescu Negru (Golescu the Black), to distinguish him from his relative and fellow activist Alexandru C. Golescu (who was known as "Albu" – the White). Alexandru G. Golescu studied at the Saint Sava Academy and then in Paris, at the École d'Arts et Métiers, after which he returned to be an engineer in Wallachia. Together with Nicolae Bălcescu, Ion Ghica and Christian Tell, Golescu was a founding member of the Frăția ("Brotherhood"), a radical secret society in 1843, meant as opposition to Wallachian Prince Gheorghe Bibescu. He returned to Paris in 1845 to be a member of a revolutionary society of the Romanian students.
Революция және кейінгі жылдар
Ол 1848 жылғы Валахия революциясына қатысып, Фрация төңірегінде құрылған Революциялық комитеттің мүшесі болды. Ол Уақытша үкіметтің хатшысы қызметін атқарды және 1848 жылдың 14 шілдесінен кейін Франциядағы өкілі болды (осы қызметінде ол Француз Екінші Республикасынан Осман және Императорлық Ресейдің Валахияға араласу қаупіне қарсы күресте қолдау көрсетуді сұрады). Голеску сондай-ақ Лайош Кошуттың венгр үкіметі мен Аврам Янкудың Трансильвания румындары арасындағы келісімді келісуде белсенділік танытты, бірақ оның күш-жігері көбінесе нәтижесіз аяқталды. Бухаресттегі революция басылғаннан кейін Гица 1856 жылға дейін эмиграцияда болды. Крым соғысының салдарынан Ресейдің ықпалы азайғаннан кейін, ол Валахия мен Молдавияны біріктіру үшін күреске қайта оралды, бұл 1859 жылы Александру Иоан Куза екі данап княздықтың билеушісі болып сайланғанда сәтті аяқталды. Кейін ол бірнеше рет министр болып, ал принц Каролдың кезінде жарты жыл ғана премьер-министр қызметін атқарды. Ол Олт округіндегі Русанешти ауылындағы меншігінде қайтыс болды.
He took part in the Wallachian revolution of 1848, and were members of the Revolutionary Committee formed around Frăția. He was a secretary of the Provisional Government, and served as its representative in France after 14 July 1848 (in this capacity, he called for the French Second Republic's support in combating the threat of Ottoman and Imperial Russian intervention in Wallachia). Golescu was also active in negotiating an agreement between the Hungarian government of Lajos Kossuth and the Transylvanian Romanian forces of Avram Iancu, but his efforts were largely unsuccessful. After the revolution in Bucharest was crushed, Ghica remained in exile until 1856, when, after Russian presence had been swept by the effects of the Crimean War he returned to campaign for the unification of Wallachia and Moldavia, which was successful in 1859 when Alexandru Ioan Cuza was elected Domnitor of the two Danubian Principalities. He later served several times as minister and once, for only half a year, as Prime Minister under Prince Carol. He died at his estate in Rusănești, Olt County.