Кіріспе

Қытай тіл білімі мен синология саласындағы ғалым (1902–1987)

Ли Фанг Куэй (20 тамыз 1902 – 21 тамыз 1987) – қытай тіл біліміндегі маман, қытай тілінің диалектілерін зерттеуімен, көне қытай және прото-тай тілдерін реконструкциялауымен, сондай-ақ Солтүстік Америкадағы ден тілдерін тіркеу жұмыстарымен белгілі.

Өмірбаян

Ли Фан Кюэй 1902 жылғы 20 тамызда Цинь династиясының соңғы жылдарында Гуанчжоу қаласында, Янкуанның оңтүстігіндегі Шанси провинциясының шағын қаласы Сиянгтаннан шыққан қарапайым ғалым отбасында дүниеге келді. Лидің әкесі Ли Гуан Ю (c=李光宇) 1880 жылы императорлық емтиханды сәтті тапсырып, 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында кішігірім лауазымдарда қызмет етті. Ли Қытайдан тыс жерде тіл білімін зерттеген алғашқы қытайлардың бірі болды. Алғашында медицинаны оқыған ол 1924 жылы АҚШ-қа барғаннан кейін лингвистикаға ауысты. 1926 жылы Мичиган университетінде екі жылдық оқудан кейін лингвистика бойынша бакалавр дәрежесін алды. Содан кейін ол Чикаго университетінде Эдвард Сапирдің бірінші аспиранты болды. Сапирден фонетиканы, далалық зерттеу әдістерін және америкалық үнді тілдерін үйренді. Сапир оны Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азия тілдерін зерттеуге ынталандырды, нәтижесінде ол тай және қытай-тибет тілдері бойынша жұмыс істеді. Ли сол кезде Леонард Блумфилдтің де студенті болды, одан герман тіл білімі мен мәтіндік талдауды үйренді. Чикагодағы Карл Дарлинг Бактан ол үнді-еуропа тіл білімін, әсіресе грек және латын тілдерін оқыды. 1928 жылы Бак оған Гарвард университетінде 6 айлық стипендия алды, онда ол санскрит және тибет тілдерін оқыды. Ли Американың жергілікті тілдерін зерттеумен шұғылданды. Оның далалық жұмыстағы алғашқы тәжірибесі – Солтүстік Калифорнияның матоль тілін зерттеуі болды. 1927 жылы магистратураны, 1928 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Оның "Маттоле: Атабаскан тілі" атты диссертациясы 1930 жылы жарық көрді. Докторлық диссертациясын аяқтағаннан кейін Ли 1928-1929 жылдары Франц Боас берген ұсыным хаттарымен Еуропаға саяхаттап, Уолтер Саймон сияқты тіл білімі саласындағы мамандармен кездесті. 1929 жылы 3 ай бойы Канаданың Солтүстік-Батыс аймақтарында, Маккензи өзенінің ортасындағы аралда тұрып, Hare тілінде далалық зерттеулер жүргізді. 1949 жылы Вашингтон университетінде қытай тілінен профессор болып жұмыс істеді, онда 1949 жылдан 1969 жылға дейін сабақ берді, содан кейін 1974 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Гавайи университетінде дәріс оқыды. 1977 жылы ол қырық жылдан астам зерттеулердің нәтижесінде тай тілдерінің салыстырмалы реконструкциясын жариялады. 1973 жылы қазіргі Тайваньдағы Academia Sinica-да жұмыс істеді. Ли Калифорния штатының Сан-Матео округінде қайтыс болды. Оның артында әйелі Сюй Ин (t=徐櫻) және олардың қызы Линди Ли Марк, Калифорния мемлекеттік университетінде (Хейвард) және Гонконгтың қытай университетінде антропологиядан профессор болған, сондай-ақ ұлы Питер Ли және қызы Энни Ли қалды. Оның туған оқу орны – Цинхуа университеті 2005 жылы оның толық жинағын жариялай бастады.

Таңдалған шығармалар

Ли Фан Кюй. Матоле: Атабаска тілі. Чикаго: Чикаго университетінің баспасы, 1930. 152 бет. ——— (1933). "Тибет префикстерінің түбір сөздердің басындағы дыбыстарға тигізетін әсері". Тарих және филология институтының бюллетені 6.2: 135–157. ——— (1956ж). "821–822 жылдардағы Қытай-Тибет шарттарының жазулары". T'oung p'ao 44: 1–99. ——— (1972), "Қытайдағы тілдер мен диалектілер". "Еркін Қытай" шолуы, XXII, No. 5. ——— (1979) "Тибеттік консонанттық кластерлердің қытайша транскрипциясы". Тарих және филология институтының бюллетені Academia Sinica 50: 231–240. ——— және W. South Coblin (1987). Ежелгі тибет жазуларын зерттеу. (Арнайы басылымдар 91.) Тайбэй: Academia Sinica. Сұхбаттарды Нинг Пинг Чан және Рэнди Ла Полла жүргізді, ал Джордж Тейлор кіріспе жазды.