Кіріспе

Тайваньдық әнші Чэнь Шэнь (б.з.б. 208 жылдың қаңтарында қайтыс болды), сондай-ақ Чэнь Шэ ("Шэ" - оның әдепті есімі), қайтысынан кейін Инь патшасы деп аталып, Цинь әулетіне қарсы алғашқы көтеріліс болған Дацзяң көтерілісінің жетекшісі болды. Бұл оқиға Екінші Цинь императорының билігі тұсында болды.

Өмір

Чэнь Шэнь Янчэн қаласында (陽城; қазіргі Фанчэн округінде, Хэнань) дүниеге келді. 209 жылдың тамыз немесе қыркүйек айында, ол Ву Гуанмен бірге әскери капитан болғанда, екеуіне 900 сарбазды Юянға (漁陽; қазіргі Миюнь округінің оңтүстік-батысы, Пекин) алып бару бұйрығы берілді. Дауылдың салдарынан олар белгіленген мерзімге дейін Юянға жете алмайтыны анық болды, ал заң бойынша, егер сарбаздар өз бекеттеріне уақытында келмесе, жазаланатын еді. Чэнь Шэнь мен Ву Гуан өлімге қамыққандықтан, өз сарбаздарын көтеріліс бастауға бастады. Олар Циннің мұрагер ханзадасы Фусудың, өзіне-өзі қол жұмсауға мәжбүр болғанын, және Чу генералдарының бірі Сян Яньның өлмегенін, олардың ісіне қосылатынын жариялады. Сонымен қатар, олар Чудың қайта құрылуын жариялады. 900 адаммен империяға қарсы тұру – өзіне-өзі қастандық жасау сияқты көрінді, бірақ Цин режимінің зорлық-зомбылығына ұшыраған халық Чэнь Шэнь мен Ву Гуанның ісіне тез қосылды. 20 мыңнан астам адам қосылды. Көп ұзамай, халық Чэнь Шэньден өзін «Чу патшасы» деп жариялауын сұрады. Чжан Эр мен Чэнь Юдың кеңесіне қарамастан, Чэнь Шэнь өзін «Түсіп келе жатқан Чу патшасы» (張楚王) деп жариялады. Чэнь Шэнь өзінің астанасын Чэнь округінде (陳縣; қазіргі Хуаян, Хэнань) орнатқаннан кейін, әртүрлі генералдарға Цин аумағын басып алу үшін барлық бағытта жорық жүргізуді тапсырды. Олардың арасында: Ву Гуан, оны «Чу патшасы» етіп тағайындады; Чжоу Вэнь (周文), оған батысқа қарай Цинге баруды бұйырды; оның досы Ву Чэнь (武臣), оған солтүстікке қарай Чжаоның бұрынғы аумағына баруды бұйырды; Чжоу Фу (周敷), оған солтүстік-шығысқа қарай Вэйдің бұрынғы аумағына баруды бұйырды. Бірақ, бұл генералдардың ешқайсысы қайтып оралмады. Бастапқы жеңілістерден кейін Цин әскері генерал Чжан Хан басшылығымен қайта жиналды. Ву Гуан оның қол астындағы генералдардың бірімен өлтірілді; Чжоу Вэнь Цин әскерлерінен жеңілді; Ву Чэнь бастапқыда сәттілікке жетті, бірақ кейін өзін Чжао патшасы деп жариялады және Чудан тәуелсіздік алды; ал Чжоу Фу Вэйдің патшалық әулетінің ұрпағын Вэй патшасы етіп тағайындады, ол да Чудан тәуелсіздік алды. Ву Чэньнің және Ву Гуанды өлтірген генералдардың бөлініп кетуінің басты себебі – Чэнь Шэньнің патша ретінде параноидалық болуы: генералдардың адалсыздық танытуының ең кішкентай белгісі болса, тіпті қаңқу сөздерге де сене отырып, жазаланды. Чэнь Шэньнің қатыгездігі мен шайқастағы үнемі жеңілістері оған жақтастар жинауды қиындатты. Чэнь Шэнь қатты әлсіреп, Цин әскерінен көтеріліс көтеріп, күш жинау үшін жеке өзі әскерге жетекшілік етіп, 208 жылдың қаңтар айында өзінің күзетшісі Чжуан Цзяның қолынан қаза тапты. Ол көтеріліс басталысынан бес ай өткен соң қайтыс болды. Бірақ, оның қарсылық танытуы Цин әулетінің құлауына себеп болған шабыттың бастауы болды.

Мұра

Чэнь Шэньді қытай тарихшылары көбінесе халықтың Цинь аристократиясы мен буржуазияның төзімсіз қысымына қарсы күрескен ұлы көшбасшысы ретінде бейнелейді. Дегенмен, бұл шындыққа сай келмейді. Чэнь Шэньнің Циньді құлатуға бағытталған шешімдері көбінесе жеке мүддесімен және жоғары тұру сезімімен жеңілді; осы себепті ол жиі жақсы кеңестерді елемеді. Сун әулетінің тарихшысы Сима Гуан «Жизы Тунцзянь» еңбегінде былай жазған:

Чэнь Шэнь алғашқыда Чу патшасы атанғанда, оның туыстары мен достары, соның ішінде күйеу атасы да оған қосылуға келді. Бірақ күйеу атасы келгенде, Чэнь оны қарапайым қонақ ретінде қабылдады, тек сәл иіліп, тізе бүкпеді. Күйеу атасы ашуланып: «Сен көтеріліс көтеріп, патшалық атаққа таласып отырсың, бірақ қарттарыңа құрмет көрсетпейсің. Сен ұзаққа шыдамайсың», – деді. Ол бұрылып кетіп, Чэньтің кешірім сұрауына да жауап бермеді. Кейін туыстары мен достары жиналғанда, Чэньнің жастық шағындағы оқиғаларды талқылады. Біреу: «Сіздің шаңырағыңызға жиналған бұрынғы достарыңыз бен қонақтарыңыз бекер сөйлейтіндерімен әдеттес, олар сіздің беделіңізге нұқсан келтіріп, абыройыңызды түсіреді», – деді. Чэнь көптеген ескі достарын өлімге кесті, соның салдарынан достары одан алыстады. Чэнь Жоу Фанды тексеруші министр, ал Ху Вуды күзетшілер бастығы етіп тағайындады, олар барлау және қауіпсіздік мәселелерімен айналысты. Әскербасылар қалаларды жаулап келгенде, олар жиі олардың бұйрықтарын немесе іс-әрекеттерін сынап, кемшіліктерін табуға тырысты. Егер бұйрықтар немесе іс-әрекеттер заңсыз деп тапса, әскербасыларды тұтқындады. Чэнь қатаңдық танытқандарды ең адал деп есептеді. Оған ұнамайтын адамдарды әскери сотқа жіберді немесе жеке өзі жазалады. Әскербасылар Чэньге деген құрметін жойды, бұл оның құлауына себеп болды. Қытай тарихшылары Сима Гуанның Чэньді сипаттауына қарсылық білдіргенімен, бұл сипаттама дұрыс сияқты көрінеді. Ол көтерілісін бастағаннан кейін бірнеше ай өткен соң, жеткілікті негізсіз патшалық атағын алды. Осыдан кейін ол Чэнь округінде қалып, жаулап алған аумақтарды толық бақылауда ұстай алмады, себебі аймақ халқы оған ыстық ниетпен қараған жоқ. «Шицзи» еңбегінде айтылғандай, Чэнь Шэнь «Кішкентай құс үлкен аққудың мақсатын қалай түсіне алады?» (燕雀安知鴻鵠志) деген қытай мақалын алғаш рет айтқан адам. Бұл мақал «Үш патшалықтың романында» маңызды орын алады. Ол кейде қытай және даостық храмдарда есік сақшысы ретінде бейнеленеді, көбінесе Ву Гуанмен бірге. Чэнь Шэньнің алдамшы және оның генералының үлгісін Юань әулетінің соңында Хан Шаньтоң мен Лю Футоң да тығыз ұстанды.