Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Суықтан кейін температураның көтерілу кезеңі.
Period when temperature rises after cold weather
Жылы жағдай – қыс аяқталғанда, суық аймақтарда қар мен мұздың еру кезеңі.
Thaw is the period when the snow and ice melt, at the end of the winter, in cold climates.
Қаңтардағы еру
Қаңтардағы еру – Солтүстік Американың орташа ендіктерінде қыс ортасында болатын температураның еруі немесе көтерілуіне қолданылатын термин. Солтүстік аймақтар үшін күтілетін температураның синусоидальды бағалаулары, әдетте, ең төменгі температураны 23 қаңтарда, ал ең жоғары температураны 24 шілдеде көрсетеді және температура күтілімдерін жоғары дәлдікпен болжайды. Солтүстік Америкадағы нақты орташа температуралар жыл бойы екі рет айтарлықтай өзгереді.
January thaw is a term applied to a thaw or rise in temperature in mid winter found in mid latitude North America. Sinusoidal estimates of expected temperatures, for northern locales, usually place the lowest temperatures around January 23 and the highest around July 24, and provide fairly accurate estimates of temperature expectations. Actual average temperatures in North America usually significantly differ twice over the course of the year
Күздің ортасындағы температуралар синусоидальды модельдің болжауынан жылырақ болады, бұл «үнділік жаз» деп аталатын ұзақ созылған жазғы жылу сезімін тудырады. 25 қаңтарға жуық бес күн бойы температура синусоидальды бағалау бойынша күтілгеннен әлдеқайда жоғары, сондай-ақ екі жақтағы көршілес аймақтардағы температурадан да жоғары болады. Бұл «еру» кезеңі, әдетте шамамен бір аптаға созылады, температура әдетте нормадан шамамен 6 °C (10 °F) жоғары болады. Бұл көрсеткіш жылдан жылға өзгереді және температураның ауытқуы соншалық, қаңтардың соңындағы мұндай температураның көтерілуі ерекше жағдай болып ес білдірмейді. Бірақ, ерекше (және түсіндірілмейтін) жайт – мұндай көтерілулер қаңтардың ортасы немесе ақпанның басымен салыстырғанда қаңтардың соңында жиірек болады, сондықтан синусоидальды бағалаулар сәл жылырақ болуы керек. Кейбір аймақтарда (мысалы, Канаданың солтүстігінде) бұл құбылыс техникалық мағынада «еру» ретінде байқалмайды, себебі температураның мәні нөлден төмен қалады. Қаңтардағы еру – ауа райының ерекшелігі деп саналады. Мұндай құбылыстардың мүмкін физикалық механизмін 1950 жылдары Э.Г. Боуэн ұсынды: ол кейбір «календарлық ерекшеліктерді» (оның сөзімен айтқанда) кометалық орбиталардан келген метеорлық бөлшектердің жер атмосферасындағы мұз кристалдарының түзілуіне ықпал етуімен түсіндіруге болатынын айтты. Оның теориясы бірнеше дереккөздерден қолдау тапты. Алайда, Боуэннің идеялары атмосфералық динамикалық модельдеу әдістерінің дамуымен қатар жоғалып кетті, бірақ оның жауын-шашын шығындарының бірі қаңтардағы еру күнімен сәйкес келеді. Деректерді талдау қаңтардағы ерудің статистикалық маңызды екенін көрсеткен жоқ. Бұл зерттеудің авторлары «климаттық деректердің шектеулігінен туындаған үлгі алу әсері АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы температура деректерінде қаңтардағы ерудің «көрінісін» толыққанды түсіндіруге жеткілікті» деп мәлімдейді.
Mid autumn temperatures tend to be warmer than predicted by the sinusoidal model, creating the impression of extended summer warmth known as Indian summer. For five days around January 25, temperatures are usually significantly warmer than predicted by the sinusoidal estimate, and also warmer than neighboring temperatures on both sides. During this "thaw" period, usually lasting for about a week, temperatures are generally about 6 °C (10 °F) above normal. This varies from year to year, and temperatures fluctuate enough that such a rise in late January temperature would be unremarkable; what is remarkable (and unexplained) is the tendency for such rises to occur more commonly in late January than in mid January or early February, which sinusoidal estimates have to be slightly warmer. In some regions (such as northern Canada) this phenomenon will not be manifest as a "thaw" in the technical sense, since temperatures will remain below freezing. The January thaw is believed to be a weather singularity. A possible physical mechanism for such phenomena was offered in the 1950s by E. G. Bowen: he suggested that some "calendaricities" (as he called them) might be explicable in terms of meteoric particles from cometary orbits acting as ice nuclei in terrestrial clouds; his theory then received some support from several sources. However, Bowen's ideas later fell out of favour with the development of atmospheric dynamic modelling techniques, although one of his rainfall peaks does seem to correspond with the date of the January thaw. Data analysis has not found statistically significant support for the supposed January thaw. The authors of this study state that "the effects of sampling in finite climate records are wholly adequate to account for the existence of January thaw 'features' in northeastern U. S. temperature data."