Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық жазушы, ақын және драматург (1503–1584)
Italian writer, poet and playwright (1503–1584)
Антонио Франческо Граццини немесе Антон Франческо Граццини (22 наурыз 1503 – 18 ақпан 1584) – итальяндық автор.
Antonio Francesco Grazzini or Antonfrancisco Grazzini (March 22, 1503February 18, 1584) was an Italian author.
Өмірбаян
Ол Флоренцияда немесе Стагья-Сенезеде (өзі туралы былай деп жазды: Io sono a Staggia, ch'è la patria mia, e de' miei primi l'antica magione) жақсы отбасында дүниеге келді, бірақ оның өсіп-жетілуі мен білімі туралы ешқандай жазба қалмаған. Ол жастық шағында дәріханашы болып жұмыс істеуді бастаған болуы мүмкін; және сол кезде әйгілі болған Farmacia del Moro дәріханасына ие болды, ол собордың жанында орналасқан. 1540 жылы ол Accademia degli Umidi академиясын құрушылардың бірі болды, ол көп ұзамай Accademia Fiorentina деп аталды. Кейіннен ол таза итальян тілінде қабылданған сөздердің сөздігін жариялаған, одан да белгілі Accademia della Crusca академиясын құруда жетекші рөл атқарды. Екі академияда да ол Il Lasca немесе Leuciscus деп танылды, бұл псевдоним әлі күнге дейін оның нақты атын жиі алмастырады. Граццинидің мінезі шаршағыш болды, сондықтан оның өмірі түрлі әдеби дау-жанжалдармен көтеріңкі немесе алағайланды. Оның Umidi академиясының достары, оның Арамейлерді, яғни флоренция тілінің еврей, арамей немесе басқа да семиттік тілдерден шыққандығын жақтаған академиктер тобын аяусыз сынағаны үшін бір уақытқа академиядан қуды. 1566 жылы оның досы Сальвиати консул болғанда ол қайта қабылданды. II Ласка тоскан прозасының ұлы шеберлерінің бірі саналады. Оның стилі икемді және көркемдік тілмен толы, бірақ жасанды емес. Ол халықтық сөйлеудің күші мен жаңаруын сақтайды, сонымен қатар академиялық мәдениеттің ерекшелігін де ұстап тұрады.
He was born at Florence or in Staggia Senese (he wrote of himself: Io sono a Staggia, ch'è la patria mia, e de' miei primi l'antica magione ) of a good family, but there is no record of his upbringing and education. He probably began to practise as an apothecary as a youth; and owned the then famous Farmacia del Moro near the Cathedral. In 1540 he was among the founders of the Accademia degli Umidi, which was soon renamed Accademia Fiorentina. He later took a leading role in the establishment of the more famous Accademia della Crusca, which published his Vocabulario of words accepted as the purest Italian. To both societies he was known as Il Lasca or Leuciscus, a pseudonym which is still frequently substituted for his proper name. Grazzini was temperamental, his life consequently enlivened or disturbed by various literary quarrels. His Umidi brethren expelled him for a time, because of his ruthless criticism of the Arameans, a party of academicians who maintained that the Florentine language was derived from Hebrew, Aramaic, or some other branch of the Semitic. He was readmitted in 1566, when his friend Salviati was consul. II Lasca ranks as one of the great masters of Tuscan prose. His style is flexible and abundantly idiomatic, but without affectation. It has the force and freshness of popular speech, whilst retaining a flavour of academic culture.