Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ресей мемлекет қайраткері, Барон Петр Павлович Шафиров (Пётр Павлович Шафиров; 1670–1739) – Ресей мемлекет қайраткері және Ұлы Петрдың жақын серігі.
Russian statesman
Baron Peter Pavlovich Shafirov (Пётр Павлович Шафиров; 1670–1739) was a Russian statesman and a prominent coadjutor of Peter the Great.
Ерте өмір және мансап
Шафиров поляк еврей отбасында дүниеге келген. Оның әкесі, Павел Шафиров, Ресей Сыртқы істер министрлігінде аудармашы болған, ал оның ата-анасы 1654 жылы Польша Смоленскті Ресейге өткізгеннен кейін орыс православиесіне көшкен. Петер Шафиров алғаш рет шетел тілдерін өте жақсы білуімен көзге түсті. Ол көп жыл бойы Ресей Сыртқы істер министрлігінде бас аудармашы болып жұмыс істеді, соңынан патша Петрдің саяхаттарына қатысты. Ол барондық титул алып, Ресей дворяндығына көтеріліп, вице-канцлер шеніне ие болды. Ол жоғары санаттағы дипломат деп есептелді.
Shafirov was born into a Polish Jewish family. His father, Pavel Shafirov, was a translator in the Russian Foreign Office, whose parents converted to the Russian Orthodox Church after Smolensk was ceded to Russia by Poland in 1654. Peter Shafirov first made himself useful by his extraordinary knowledge of foreign languages. He was the chief translator in the Russian Foreign Office for many years, subsequently accompanying Tsar Peter on his travels. He was raised to the Russian nobility as a baron and received the rank of vice chancellor. He was considered a diplomat of the highest order.
Дипломатиялық өкілдіктер
Шафиров 1711 жылғы жорық барысында Прут бейбіт шартын жасастырды. Петр оны түріктерге кепіл ретінде қалдырып, бейбітшілік бұзылғаннан кейін Жеті мұнараға қамады. Бірақ, ағылшын және голланд елшілерінің көмегімен ол Швеция королі Карл XII және оның агенттерінің дипломатиялық әрекеттерін жеңіп, Адрианополь шарты (1713 жылдың маусымы) арқылы Ресей мен Түркия арасындағы жақсы қарым-қатынасты нығайтты. 1718 жылы Шафиров Сыртқы істер департаментінің вице-президенті және сенатор болып тағайындалды.
Shafirov concluded the Peace of the Pruth during the campaign of 1711. Peter left him in the hands of the Turks as a hostage, and on the breaking of the peace he was imprisoned in the Seven Towers. Finally, however, with the aid of the British and Dutch ambassadors, he defeated the diplomacy of Charles XII of Sweden and his agents, and confirmed the good relations between Russia and Turkey by the treaty of Adrianople (June 1713). In 1718, Shafirov was appointed vice president of the department of Foreign Affairs, and a senator.
Үкім және өмірдің соңы
Алайда 1723 жылы ол барлық лауазымдарынан айырылып, өлім жазасына кесілді. Өлім жазасы соңғы сәтте күштен шығарылып, алдымен Сібірге, кейін Новгородқа жер аударылды. Шафировқа қарсы қойылған айыптар – парақорлық және сенаттағы тәртіпсіздік. Петр қайтыс болғаннан кейін Шафиров түрмеден босатылып, қайтыс болған билеушісінің өмірбаянын жазуға міндеттелді. Бірақ, оның орнын басып алған Андрей Остерманның сәтті бәсекесі Шафировқа өмірінің соңғы он төрт жылында ең жоғары лауазымдарға тағайындалуына тосқауыл қойды.
In 1723, however, he was deprived of all his offices and sentenced to death. The capital sentence was commuted at the last minute to banishment, first to Siberia and then to Novgorod. Embezzlement and disorderly conduct in the senate were the offences charged against Shafirov. On the death of Peter, Shafirov was released from prison and commissioned to write the biography of his late master. However, the successful rivalry of his supplanter, Andrei Osterman, prevented Shafirov from holding any high office during the last fourteen years of his life.
Шығармалары
1717 жылы ол «Швеция мен Ресей арасындағы соғыстың әділ себептері туралы сөз» деген трактат жазды, бұл Карл XII-ге қарсы соғыс тарихына арналған еңбек. Шафиров патша реформатордың ең маңызды ерліктерін сипаттады.
In 1717, he authored a treatise entitled A discourse concerning the just causes of the war between Sweden and Russia, a historical tract on the war with Charles XII. Shafirov detailed some of the greatest exploits of the tsar regenerator.