Уильям Роберт Бакстер: Австралия саяхатшысының өмірбаяны

Кіріспе

Уильям Роберт Бакстер (3 қараша 1946 жылы туған) – Австралияның бұрынғы саясаткері және «Ұлттықтар» партиясы Виктория штатының бұрынғы төрағасы. Ол 1978 жылдың маусымынан 2006 жылдың қарашасына дейін (1984–1985 жылдардағы төрт айлық үзілістен басқа) Виктория заңнамалық кеңесінде Солтүстік-Шығыс провинциясын өкілдік еткен «Ұлттықтар» партиясының мүшесі болды. Сондай-ақ, ол 1973 жылдан 1976 жылға дейін Виктория заңнамалық ассамблеясында бір мерзім қызмет етті.

Ерте өмір

Бакстер Наталия аймағында туып өскен. Ол Наталияда жоғары мектепті бастады, бірақ орта білімін Мельбурндағы беделді Шотланд колледжінде аяқтады, онда ол мектеп үйінде пансионда тұрды. Кейін ол Наталияға жақын Пиколадағы отбасылық шаруашылығына оралды және фермерлік және мал шаруашылығымен айналыса бастады. Осы кезеңде ол саясатқа да қызығушылық таныта бастады.

Саяси мансап

1966 жылы жиырма жасында жергілікті партия ұясының хатшысы болып, партия конференциясына делегат ретінде қатысты. 1969 жылғы федералды сайлауда вице-премьер сэр Джон Макьюэннің Мюррей округіндегі сайлау штабын басқарды. 1970 жылы Бакстер Наталия округі кеңесіне сайланды, ал 1973 жылы округ президенті болды. Сол жылы зейнеткерлікке шыққан Джордж Мосс мүшенің орнына Ұлттық партиядан Мюррей аңғарының Заңнамалық жиналысына кандидат болды. Оңай сайланғаннан кейін 1975 жылға дейін екі лауазымды бірге атқарып, округ президенті лауазымынан бас тартты, бірақ кеңесте қалды. Осы мерзімде Бакстер Парламенттік Жол қауіпсіздігі комитетінде де жұмыс істеді. 1976 жылғы сайлауға дайындық кезінде Мюррей аңғары округінің шекаралары кеңейтілді, нәтижесінде Бакстер Бенамбра округіне үміткер болуды жөн көрді. Бакстер көп дауыс жинады, бірақ 1932 жылдан бері Ұлттық партияның орындығы болғанымен, Бенамбра бәсекелес консервативті Либералдық партияның Лу Либерманға бұйырды. Заңнамалық жиналыстағы орынды жоғалтқаннан кейін, Бакстер 1978 жылы қайтадан сайланды, Заңнамалық кеңеске ауысып, Солтүстік-Шығыс провинциясының Ұлттық партиясының қауіпсіз орындығы үшін сәтті күресті. Ол келесі жылы Ұлттық партияның Заңнамалық кеңесіндегі көшбасшысының орынбасары және партиялық тәртіп сақтаушысы болып тағайындалғанда, алғашқы парламенттік лауазымын алды. Ол келесі жылы кезекті сайлауда қайтадан сайланды. Сайлаудан кейін ол Қоғамдық жұмыстар комитетіне үміткер болды және 1982 жылға дейін онда жұмыс істеді, содан кейін Табиғи ресурстар және қоршаған орта комитетіне ауысты. 1984 жылы Бакстер Инди округіне үміткер болу үшін Заңнамалық кеңестен кетті, либералдық мүше Эвен Кэмеронға қарсы шықты. Бакстер Кэмерон мен Еңбек партиясының үміткерінен кейін үшінші орынға ие болғандықтан, бұл әрекет сәтсіз аяқталды, ал Кэмерон Бакстердің дауыстарының есебінен оңай қайта сайланды. Кейін Бакстер 1985 жылдың ақпанында бұрынғы орындығы үшін қосымша сайлауға қатысып, тағы да Заңнамалық кеңеске сайланды. Келесі үш жылда ол тағы үш комитетте жұмыс істеді, олар Экономика және бюджетті қарау, Жұмыспен қамсыздандыру және әлеуметтік даму салаларына жауапты болды. 1985 жылы қайта сайланғаннан кейін Бакстер бұрынғы лауазымдарын сақтап, 1988 жылы Заңнамалық кеңесте Ұлттық партияның басшысы болғанда тағы бір жоғарылауға ие болды. 1990 жылы Либералдық-ұлттық коалициясының оппозициясының құрамында жолдар мен порттар министрінің көлеңкесі болды. Екі жылдан кейін Джефф Кеннетт коалицияны сайлауда жеңіске жеткізді, ал Бакстер жаңа үкіметте жолдар мен порттар министрі болды. Алайда 1996 жылғы сайлауда екі партия арасындағы үлестің өзгеруіне байланысты Ұлттық партия либералдарға бір лауазымды жоғалтты. Нәтижесінде Бакстер артқы қатарға оралды, орнына Парламент үйін қайта жаңартуды бақылайтын Парламент үйін аяқтау органының төрағасы болды. Либералдық және Ұлттық партиялар арасындағы коалиция 1999 жылғы сайлауда Кеннетт үкіметі күтпеген жеңіліске ұшырағаннан кейін қайтадан бұзылды. Бұл бұрын үлкен Либералдық партия мүшелері басқарған барлық салаларды қамту үшін бірқатар жаңа лауазымдарды толтыру қажеттігін білдірді. 2002 жылғы сайлаудан кейін осы лауазымдар бөлінген кезде Бакстер тағы да жоғарылауға ие болды, ол қазынашылық, қаржы, өнеркәсіп, еңбек қатынастары және қаржылық қызметтер салаларының жоғары беделді лауазымдарын алды. Сонымен қатар, ол Заңнамалық кеңестің артықшылықтары және мемлекеттік есептер мен сметалар комитеттерінің мүшесі болды. Бакстер көптеген жылдар бойы Ұлттық Парламенттік Ассоциацияның белсенді мүшесі болды, оның атқару комитетінде жұмыс істеді және 1980 жылға дейін көптеген конференцияларға қатысты. 2002 жылдың қыркүйегінде ол атқару комитетінің төрағасы лауазымына үміткер болды, бірақ Канаданың Боб Спеллері жеңіп шықты. 2002 жылғы сайлаудан кейін Заңнамалық кеңесте жасалған реформалар нәтижесінде Бакстердің екі мүшеден тұратын сайлау округі жойылды және оның орнына үлкен, бес мүшеден тұратын сайлау округі құрылды. Өзінің әріптесі Дэмиан Драм Ұлттық партияның тізімінде бірінші орынды жеңгеннен кейін, Бакстер Заңнамалық жиналысқа қайта оралуға шешім қабылдады және алдағы 2006 жылғы сайлауда Ұлттық партия үшін Бенамбра округін қайтаруға үміттенді. Ол Либералдық партияның Билл Тилли және Еңбек партиясының үміткері Лиза Махудтан кейін үшінші орынды иеленді. 2007 жылдың басында Бакстер Джон Таннердің Федералдық президент болуына байланысты «Ұлттықтардың» Виктория штатының президенті болды. 2009 жылы президенттік лауазымнан кеткеннен кейін Бакстер Виктория Ұлттық партиясының өмір бойына мүшелігімен марапатталды. 2018 жылы Бакстер Виктория Парламентіне қызмет еткені үшін Австралия орденінің мүшесі болып тағайындалды.

In 1966, at the age of only twenty, he became the secretary of his local Country Party branch, and a delegate to the party conference. At the 1969 federal election, he was campaign director in Deputy Prime Minister Sir John McEwen's seat of Murray. Baxter was elected to the Nathalia Shire Council in 1970, and in 1973 became the Shire President. In the same year, he stood as the National Party candidate for the relatively safe Legislative Assembly seat of Murray Valley, replacing the retiring member George Moss. Having been easily elected, he juggled the two commitments until 1975, when he ceased to be Shire President, although he remained on the council. Throughout this term, Baxter also served on the parliamentary Road Safety Committee. In the lead up to the 1976 state election, the Murray Valley electorate underwent major boundary changes, and as a result, Baxter chose to contest the adjacent seat of Benambra. Baxter polled the most primary votes, but although it had been a National Party seat since 1932, Benambra fell to Lou Lieberman of the rival conservative Liberal Party on preferences. After losing his seat in the Legislative Assembly, Baxter made a comeback in 1978, when he switched to the Legislative Council and successfully contested a by election in the safe National Party seat of North Eastern Province. He received his first parliamentary position the following year, when he was appointed as Deputy Leader of the National Party in the Legislative Council and Party Whip. He was again returned in a regular election the following year. After the election, he nominated for a position on the Public Works Committee, and served there until 1982, when he switched to the Natural Resources and Environment Committee. In 1984, Baxter resigned from the Legislative Council to contest the federal seat of Indi, challenging sitting Liberal member Ewen Cameron. The bid was unsuccessful, as Baxter came third behind Cameron and the ALP candidate, and Cameron was easily re elected on Baxter's preferences. Baxter subsequently contested the by election for his old seat in February 1985, and was once again elected to the Legislative Council. Over the next three years, he served on three more committees, responsible for Economic and Budget Review, WorkCare and Social Development. Baxter retained his previous portfolios after being re elected in 1985, and received another promotion in 1988, when he became Leader of the National Party in the Legislative Council. In 1990, he was made Shadow Minister for Roads and Ports as part of the Liberal National coalition opposition. Two years later, Jeff Kennett led the coalition to an election victory, and Baxter became Minister for Roads and Ports in the new government. However, the 1996 election saw a changed ratio between the two parties, and the National Party lost one of its portfolios to the Liberals. As a result, Baxter returned to the backbenches, and instead took up a position as Chairman of the Parliament House Completion Authority, which oversaw the renovation of Parliament House in order to comply with the original architectural designs. The coalition between the Liberal and National parties again fractured after the Kennett government suffered a surprise defeat at the 1999 election. This meant that a range of new portfolios had to be filled, in order to cover all the areas that had previously been overseen by members of the larger Liberal Party. When these were allocated after the 2002 election, Baxter once again was in line for promotion, obtaining the high profile portfolios of the treasury, finance, industry, industrial relations and the financial services industry. In addition, he was also a member of the Legislative Council Privileges and Public Accounts and Estimates Committees. Baxter was an active member of the Commonwealth Parliamentary Association for many years, having served on its executive committee and attended numerous conferences, going back as far as 1980. In September 2002, he made a bid for the position of executive committee chairman, but was defeated by Canada's Bob Speller. As a result of reforms to the Legislative Council made after the 2002 election, Baxter's two member electorate was abolished and replaced with a larger, five member electorate. After fellow incumbent Damian Drum won the first spot on the National Party ticket, Baxter decided to transfer back to the Legislative Assembly, and he hoped to regain the seat of Benambra for the Nationals at the upcoming 2006 election. He polled third behind Bill Tilley of the Liberal Party and Labor candidate Lisa Mahood. In early 2007 Baxter became the Victorian State President of The Nationals after the resignation of John Tanner, who became Federal President. After retiring from the presidency in 2009, Baxter was awarded life membership of the Victorian National Party. In 2018, Baxter was inducted as a Member of the Order of Australia for services to the Victorian Parliament.