Кіріспе

Қытайлық жел рухы және мифтік жаратылыс

Фейлян – оңтүстік дәстүріндегі қытайлық жел рухы, кейіннен желдің басты құдайы Фэнбомен теңестіріліп, оның құрамына кірді. Фейлян сонымен қатар Шан әулетінің соңғы министрімен де, мифтік феникс құсымен де байланыстырылды және желдің иесі статусын жоғалтқаннан кейін мифтік жаратылыс ретінде жеке есімділігін сақтап қалды.

Оңтүстік шығу тегі

Фейлиан алғаш рет Кю Юаньның «Ли сао» поэмасында айтылады, онда Фейлиан ақынның мистикалық саяхатының бір бөлігінде оған көмектеседі. Бұл шығарма Чжоу әулетінің Чжоу мәдени аймағының шетінде орналасқан Чжоу мемлекетінен тараған және көбінесе 300-шы немесе 200-ші жылдарға жатқызылады. Бірнеше ғасырдан кейін «Чжоу ци» жинағын жинап, түсіндірген Ван И, Фейлиан туралы айтылған жерде «Фейлиан – Фэнбо» деп түсіндірме берген. Бұл әртүрлі жел рухтарының біртұтас түсінікке біріктірілгенін көрсетеді. Ван И бұлттарда драконмен жүру үшін, «Ли сао» баяндаушысы сияқты, «джифэн» күшін қарыздау қажеттігін түсіндіреді. Ден Сяохуаның (鄧曉花) пікірінше, фэйлиан (Ежелгі қытай: ZS *pɯl ɡ·rem; B&S *Cə. pə[r]*(k )[r]em) «жел» (OC: ZS *plum; B&S *prəm) сөзінің диалектілік түрі болуы мүмкін. «Хуайнаньзиде» Фейлиан ешбір нәрсе жойылмайтын рухтар әлеміне міне беруге болатын жаратылыс ретінде еске алынады.

Жеке тұлға ретінде

Чжоудың Шанды бағындыру тарихында Чжоу герцогы Шан патшасы Ди Синьдің министрі Фелианды теңіз жағасына дейін қуды да, сол жерде өлтірді. Осы оқиға Мэнцзиде айтылады.