Кіріспе

Rennes les Bains (ʁɛn le bɛ̃; ) – Францияның Окситания аймағындағы Од департаментіне қарасты коммуна. Мыңдаған жылдар бойы адамдар табиғи ыстық су көздерінің суынан рахаттанып келеді, олар бүгінде де ревматизм және кейбір тері ауруларын емдеу үшін қолданылады. Қазіргі таңда бұл – ең заманауи жабдықтармен жабдықталған, заманауи шипажай. Ескі моншалардың құбырларында табылған микроорганизмдердің салдарынан олар жабылып, орнына басқа көзден су алатын жаңа аурухана салынды. Көптеген адамдардың танымалдығына ие болған «Bains Forts» – соңғы 40 жыл бойы жастар шомылған ескі «lavoir» (кір жуатын орын) цементпен тоғылып, мерзімсіз жабылды. Бұл жағдайдан кейбіреулер Rennes les Bains қаласын Rennes sans Bains деп атауды ұсынды.

География

Рен-ле-Бен Сальс өзенінің аңғарында, Каркассоннан, Лимудан және Рен-ле-Шатодан орналасқан.

Тарих

Рен-ле-Беннің тарихы ежелгі заманға дейін жетеді. Археологиялық артефакттар бұл шипажайдың бұрынғы Рим колониясы Нарбо Мартиус (Нарбонна) тұрғындары арасында танымал болғанын көрсетеді. Дәстүр бойынша, ауылдың дәрігері сонымен қатар тарихшы болып есептеледі. 2007 жылдан бері қазіргі дәрігер – доктор Андре Отье, ол "термализм" тақырыбында бір кітап жазып, тағы бір кітапқа авторлық қатысты.

Әр түрлі

Рен-ле-Бен тағы бір себеппен мәшһүр: ол Рен-ле-Шато туралы көптеген кітаптарда бірнеше рет еске алынады, ал қазір Дан Браунның «Да Винчи коды» романы арқасында да танымал. Кейіннен автор Кейт Мосс өзінің 2007 жылғы «Сепулхр» романының басым бөлігін осы маңда орналастырды. Абат Анри Будет, Беренгер Сауньер Рен-ле-Шатоның діни қызметкері болған кезеңде, Рен-ле-Бен приходінің діни қызметкері болды. Будеттің «La vraie langue celtique et le cromleck de Rennes les Bains» (1886) атты ерекше кітабында барлық тілдер ағылшын тілінен туындағандығы айтылады, онда аббат өз теориясын қаламқабалар арқылы дәлелдеуге тырысты. 1832 жылы Огюст де Лабуиз Рошфорттың «Voyages à Rennes les Bains» атты кітабы Монбланшфорттағы қазына туралы алғашқы мәліметтерді келтірді, онда Ібілістің қапшығын иеленуге жақын болған, бірақ жергілікті тұрғындардың уақтылы көмегі болмағандықтан сәтсіздікке ұшыраған бір сиқыршы туралы әңгіме баяндалды. Огюст де Лабуиз Рошфорт миллионердің, байлығын жоғалтқан қызына үйленген еді. «Les Amours, À Éléonore, recueil D’élégies divisé en Trois Livres» (1817) жинағында Огюст де Лабуиз Рошфорт кітап мұқабасында «Et in Arcadia ego» деген ұранды орналастырды; бұл 1690 жылы Италияда құрылған Аркадия академиясына сілтеме еді. Лабуиз Рошфорт кейіннен 1832 жылы академияның мүшесі атанды. 1985 жылдың шілдесінен бастап ауыл Бретаньдегі Ренн қаласымен бауырластық байланыс орнатты.