Оркестр шұңқыры: Театр музыкасының жасырын әлемі

Кіріспе

оркестрдің бір түрі. Оркестрлік шұңқыр – театр ішінде музыканттар орындалатын аймақ (әдетте сахнаның алдындағы төмендетілген бөлікте орналасқан). Оркестр концерттердегідей сахнада емес, көзден жасырынып, шұңқыра қана ойнайды, әсіресе опера, балет сияқты музыкалық қойылымдарға немесе қосымша музыка қажет болғанда. Дирижер әдетте оркестрлік шұңқырдың алдында, сахнаға қарап тұрады.

Құрылыс

Шұңқырының қабырғалары ең жақсы акустиканы қамтамасыз ету үшін арнайы жасалған, бұл оркестрдің дыбысы сахнадағы өнерге кедерес келтірмей, бүкіл залға таралуын қамтамасыз етеді. Көптеген оркестр шұңқырларының шу деңгейі де шамалы болуы үшін жоспарланған, бұл музыканттардың есту қабілеттерін зақымдау қаупінсіз жұмыс істеуіне мүмкіндік береді. Әдетте, шұңқырының кішкентай платформасы дирижерге арналған, осылайша шұңқырдың құрылысына байланысты орындықтарда немесе қатарларда отырған барлық музыканттар оны көре алады. Мұнда дирижерден бастап бас музыкантқа дейін түрлі музыканттар отырады. Лифт әдетте сахна астындағы қоймаға дейін, немесе еден деңгейінің жартысына дейін, немесе сахнамен бір деңгейге дейін төмендетіледі. Лифт толық төмен түсірілген кезде, оны сахна астынан жабдықтармен немесе реквизиттермен толтырып, содан кейін сахнаға көтеріп түсіруге болады. Шұңқырды көтеру арқылы көрермендердің орындықтарымен бір деңгейге көтеріп, орындықтар санын арттыруға болады. Мұндай жағдай рок-шоулар үшін жиі кездеседі, онда шұңқыр аймағы тұруға арналған орын ретінде пайдаланылады. Лифт сахнамен бір деңгейде болғанда, оны үлкен өнер көрсетулеріне арналған қосымша кеңістік ретінде пайдалануға болады. Осылай орнатылған лифт театрға түрлі шараларға бейімделуге және икемділікке мүмкіндік береді. Ол әртүрлі декорацияларға мүмкіндік береді, олардың әрқайсысы нақты өндіріс түріне арналған. Оркестр шұңқыры міндетті түрде сахнаның алдында орналасуы керек емес, бірақ көптеген көрермендер оркестрдің сахнаның алдында өнер танытуын күтеді. Егер оркестр шұңқыры театрдың басқа бөлігінде орналасса, дирижердің қимылдары сахнадан көрінетін мониторларда көрсетілуі мүмкін, сонда актерлер оның нұсқауларын орындай алады. 19 ғасырға дейін дирижер сахна шетінде тұрып, көрермендер мен оркестрге қарап, сахнадағы өнерпаздарға арқасын бұратын, Palais Garnier оркестр шұңқырының жоспарында көрсетілгендей. 19 ғасырдың соңында дирижердің орналасқан жері өзгерді. Қазір дирижер көрермендердің бірінші қатарында тұрады, арқасы көрермендерге қарап, оркестр мен сахнадағы өнерпаздарға бетімен қарайды.

In the pit, the walls are specially designed to provide the best possible acoustics, ensuring that the sound of the orchestra flows through the entire venue without overwhelming the performance on stage. Many orchestra pits are also designed to have reasonably low decibel levels, allowing musicians to work without fears of damaging their hearing. Typically, a small platform in the pit accommodates the conductor, so that he or she can be seen by all of the musicians, who may sit in chairs or on bleachers, depending on the design of the pit. All sorts of musicians sit here, from the conductor to the bass player. The lift can usually be lowered all the way to a storage space under the stage, or halfway to floor level, or all the way up level with the stage. When lowered all the way, the lift can be filled with equipment or props from underneath the stage and then raised and unloaded on stage. The pit can be raised so it is level with the floor of the audience seats to accommodate more seating area. This is common when the stage is being used for a rock show and then the pit area is used for standing room. When the pit is raised all the way up, level with the stage, it can be used as part of the stage to give more room for larger shows. Having a lift set up this way gives the theatre much more flexibility and ability to adapt to different events that occur in the theatre. It allows many different setups, each one personal to certain types of productions. An orchestra pit does not have to be located directly in front of the stage, either, although many patrons expect to see the orchestra performing in front of the stage; when an orchestra pit is elsewhere in the theaters, the conductor's movements may be broadcast on monitors visible from the stage, so that the actors can follow cues. Before the 19th century the conductor stood at the stage edge, facing the audience and orchestra, with his back toward the onstage performers as shown in the Palais Garnier orchestra pit plan. During the late 19th century the typical conductor location changed. Now the conductor stands in front of the first row of audience, with his back to the audience, facing the orchestra and facing the performers on stage.