Жан Баптист Полен Герин: Француз суретшісінің өмірі мен шығармалары
Jean-Baptiste Paulin Guérin
Жан Батист Полен Герин (1783-1855) – француз суретшісі, портреттер мен тарихи картиналардың авторы. Өмірі, шығармашылығы және Париж кезеңі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз суретшісі (1783–1855)
French painter (1783–1855)
Жан Батист Полин Герин (25 наурыз 1783, Тулон – 19 қаңтар 1855, Париж) – француз портретші және тарих суретшісі.
Jean Baptiste Paulin Guérin (25 March 1783, in Toulon – 19 January 1855, in Paris) was a French portrait and history painter.
Өмірбаян
Ол жұмысшы отбасында дүниеге келген. 1794 жылы әкесі Марсельде құлыпшылық ісін сатып алғаннан кейін, отбасы сол қалаға көшіп келген. Ол осы мамандықты меңгерген кезінде жергілікті мектепте сурет салуды оқыды және оған қабілеті болғанын көрсетті. Көп ұзамай, ол барлық бос уақытын сурет салумен өткізді. Осы жылдары ол тағы бір жас суретші, Огюстен Обермен танысып, 1802 жылы Парижге бірге кетті. Сапар шығындарын жергілікті баронға, өнерге құмар адамға, суреттерін сату арқылы қаржылады. Осыдан кейін ол өзін толығымен сурет салуға арнады. Біраз уақыт Франсуа Андре Винсенттің шеберханасында ақысыз шәкірт болып жұмыс істеп, сонымен қатар Франсуа Жерардың көмекшісі де болды. Жерардың шеберханасында ол киім, мата және түрлі заттарды бояу арқылы сурет салуға арналған холсттарды дайындады. Оның тапқан асығының көп бөлігін отбасына жөнелтті, оларға көмектесу үшін. Кейбір уақыттан соң, ол мұндай еңбекқорлық жұмыстан жалықты және 1810 жылы Салонға бірнеше суретін тапсырды, олар жақсы қарсы алынды. Виван Денон одан Тюильри сарайының төбесін безендіруге көмектесуді сұрады, бірақ Бурбон әулетінің қайта орнатуына байланысты жоба аяқталмады. Содан кейін ол Версаль сарайын жаңартуға және ондағы суреттерді қалпына келтіруге көмектесті. 1817 жылы ол Балтимор базиликасы үшін салған «Өлген Иисус және Күйінішті Ана» (Jésus mort et la Mère des douleurs) суреті үшін алтын медаль жеңіп алды. Бұл АҚШ-тағы ең көне католик құрылысы. 1822 жылы «Анкиз бен Венера» атты картинасы король Людовик XVIII-нің назарын аударды, осының арқасында ол Легион құрметі орденімен марапатталды және екі жылдан кейін корольдің портретын салу құрметіне ие болды. 1828 жылы ол Легионның құрметті үйінде сурет салу және бояу директоры болып тағайындалды. Ол жеке сабақтар да берді. Король Людовик Филипп билік еткен жылдары ол көптеген мемлекеттік тапсырмалар ала берді. Ол қайтыс болғаннан кейін бірнеше ай өткен соң, оның суреттері 1855 жылғы Дүниежүзілік көрмеде үлкен көрмеге қойылды. Оның кейбір туындылары Пьер Нарсис Гюренге немесе Жан Урбан Гюренге, ал керісінше, жаңылыспен жатқызылды. Олардың екеуі де оған туыс емес еді.
He was born into a working class family that moved to Marseille when his father acquired a locksmithing business there in 1794. During his apprenticeship in that trade, he also studied drawing at a local school and displayed some talent for it. Soon, he was spending all of his free time painting. During this time he befriended another aspiring painter, Augustin Aubert, who he joined in Paris in 1802, financing the trip by selling works to a local Baron who was an amateur art enthusiast. After that point, he devoted himself exclusively to painting. For a short time, he was employed as an assistant to François Gérard while serving as an unpaid apprentice in the studios of François André Vincent. In Gérard's studio, he prepared the canvases by painting clothing, drapery and miscellaneous items. Most of his earnings were sent home to help support his family. After a time, he became bored with such tedious work and, in 1810, submitted some of his paintings to the Salon where they were generally well received. Vivant Denon asked him to help decorate the ceiling at the Tuileries Palace, but the project was never finished due to the Bourbon Restoration. After that, he helped to renovate the Palace of Versailles and restore the paintings there. In 1817, he won a gold medal for "Jésus mort et la Mère des douleurs" (Jesus who Died and the Mother of Sorrows), created for the Baltimore Basilica, the oldest major Catholic structure in the United States. In 1822 his tableau "Anchise et Vénus" attracted the attention of King Louis XVIII, which earned him the Légion d'honneur and, two years later, the honor of painting the King's portrait. In 1828, he was appointed the Director of drawing and painting at the Maison d'éducation de la Légion d'honneur. He also gave private lessons. During the reign of King Louis Philippe, he continued to receive numerous public commissions. A few months after his death, a major exhibition of his paintings was given at the Exposition Universelle (1855). Some of his works have been mistakenly attributed to Pierre Narcisse Guérin or Jean Urbain Guérin, and vice versa. Neither of them were related to him.