Кіріспе

NOTOC

Frontiero v. Richardson, 411 U.S. 677 (1973) – АҚШ Жоғарғы Сотының маңызды ісі, онда АҚШ әскери қызметшілерінің отбасыларына берілетін жәрдемақылардың жынысқа қарай ерекшеленуіне жол жоқ екені шешілді. Frontiero бірнеше жағынан маңызды шешім болып табылады, соның ішінде ол әскери мекемеге жалақы, жәрдемақы және жалпы қарастыру тұрғысынан әйелдердің ерлермен тең қаралуын қажет ететінін жеткізді. Алайда, сот әскерилердің әйелдерді жауынгерлік лауазымдардан шеттету себептерін сотта дәлелдеуін талап ететін кең ауқымды шешім қабылдаған жоқ.

Өмірбаян

Шаррон Фронтиеро, АҚШ Әуе күштерінің лейтенанты, күйеуі Жозеф үшін тұрғын үй және медициналық көмек алуға өтініш берді, оны ол "тәуелді" деп мәлімдеді. Әскерилер өз әйелдерін тәуелділер ретінде тіркесе, оларға автоматты түрде жәрдемақы берілетін болса, әскери қызметкер әйелдер күйеулерінің оларға жартысынан астам көмекке мұқтаж екенін дәлелдеуі керек еді. Жозеф бұл талапқа сай келмегендіктен, жәрдемақы ала алмады. Шаррон сотқа шағымданды, және іс Жоғарғы Сотқа дейін шағымдануға берілді. Лейтенант Фронтиероны Оңтүстік кедейлік құқық орталығынан Джозеф Дж. Левин, кіші, оның атынан Сот алдында қорғады. Болашақ судья Рут Бадер Гинзбург ACLU-ны amicus curiae ретінде ұсынып, Сотқа Фронтиероның пайдасына дауласуға рұқсат алды. Бұл оның Сот алдында алғашқы рет сөз сөйлегені болды. Ол кезде Гинзбург әйелдер құқығын қорғайтын заңгер ғана еді. 1972 жылғы істің апелляциясына дайындық кезінде SPLC тобы Гинзбургке көмек сұрады, оның бір жыл бұрынғы, 1971 жылғы Ридке қарсы Рид ісіндегі жартылай жеңісін мойындады. Гинзбург гендерлік дискриминацияға қатысты кез келген іс қарастырылғанда "қатаң тексеру" принципін қолдауға шақырды. Оның Сот алдындағы сөзі 10 минутқа созылды. Соңында ол былай деді: "Соттан жынысты күдікті критерий деп жариялауды сұраған amicus curiae, 1837 жылы белгілі аболиционист және ерлер мен әйелдердің тең құқықтарын жақтаған Сара Гримке айтқан позицияны ұсынады", - деді Гинзбург. "Ол әдемі сөйлемеді, бірақ нақты айқындықпен сөйледі. Ол: «Мен жынысым үшін ешқандай артықшылық сұрамаймын. Бізден тек мойнымыздан аяқтарыңды алып тастауларын ғана өтінеміз» деді."

Соттың пікірі

Соттың көпшілігі (Төрешілер Дуглас, Уайт, Маршалл және Бреннан, көпшіліктің пікірін жазған) әскерилердің жәрдемақы саясатын конституциялық емес деп тапты, себебі әскери әйелдердің әскери күйеулеріне қарағанда артықшылықтарға мұқтаж болуының ешқандай себебі болмады. Әскери-әуе күштері бұл саясаттың мақсаты – әскери бюрократияны әрбір әйелдің шын мәнінде тәуелді екенін анықтауға мәжбүрлемей, әкімшілік шығындарын үнемдеу болғанын айтты. Төреші Бреннан бұл аргументті жоққа шығарды, эмпирикалық деректерге сәйкес, күйеулеріне қарағанда әйелдердің көбісі күйеулеріне тәуелді болғанымен, тәуелді емес әйелдерге автоматты түрде жәрдемақы беру арқылы Әуе күштері осы саясаттың нәтижесінде ақша жоғалтуы мүмкін екенін мәлімдеді. Әуе күштері бұған қарсы дәлел ұсынбады. Көптің басты талабы – жыныс негізінде жіктелетін заңдар мен ережелерді қарау үшін рационалды негізді қараудың орнына қатаң сот тексеру стандартын қолдану болды. (Тең қорғау туралы бапта тең қорғау деңгейлері туралы толық ақпарат берілген.) Көпшілік пікірінше, Американың "жыныстық дискриминацияның ұзақ және қайғылы тарихы" осыған себеп болды: жыныстық ерекшеліктер жиі қоғамға пайдалы болу немесе үлес қосу қабілетімен байланысты емес. Осының салдарынан, жыныстар арасындағы заңдық айырмашылықтар әйелдердің барлық класын жеке мүшелерінің нақты қабілеттерін ескермей, төмен құқықтық статусыға түсіруі мүмкін. [Дереккөздер алынып тасталды.] Көпшіліктің "қатаң тексеруді" қолдануы кейінгі істерде гендерлік дискриминация талаптарын бағалау үшін қабылданбады; оның орнына 1976 жылғы Крейг против Борен ісінде "орташа тексеру" қабылданды.

Біркелкі және біркелкі емес пікірлер

Сотталушылар Блэкмун мен Пауэлл және Бас судья Бергер нәтижеге келісті, бірақ судья Пауэлл жазған пікірде жынысына байланысты кемсітушілік қатаң тексеруге алынуы керек пе, жоқ па, деп шешуден бас тартты. Судья Пауэлл бұл мәселені ашық қалдырудың екі себебін атады. Біріншіден, осы мәселені шешу қажет болмады, өйткені нәтиже Соттың бұрынғы Редке қарсы Ред ісіндегі шешімімен "толыққанды" расталған еді. Екіншіден, судья Пауэлл бұл мәселені "кейінге қалдыру" Тең құқықтар туралы түзету бойынша жүргізіліп жатқан пікірталаспен негізделгенін жазды, егер ол қабылданса, мәселені нақты шешіп, "Конституциямен белгіленген тәртіппен халықтың еркін білдірер еді". Сотталушы Стюарт та нәтижеге келісті, бірақ Тең құқықтар туралы түзету туралы ештеңе айтпады; оның орнына ол тек аталған заңдар "Конституцияны бұза отырып, әділетсіз дискриминация жасайды" дегенмен келісетінін мәлімдеді. Сот төрешісі Ренквист қарсы дауыс берді. Осылайша, Фронтиеро 8-1 дауыспен ісін жеңіп алды.