Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Солтүстік Ирландия мифологиясындағы әдемі әйел
Fairy in Northern Irish mythology
Ганканаг (/ɡ//æ//n/'/k//æ//n//ə/) (ga gean cánach 'сүйіспеншілікпен сөйлейтін') – Солтүстік Ирландия мифологиясындағы әйелдерді ұсынумен белгілі ер адам бейнесі.
A gancanagh (/ɡ//æ//n/'/k//æ//n//ə/) (from ga gean cánach 'love talker') is a male fairy from the mythology of Northern Ireland, known for seducing women.
Этимология
Атауы әр түрлі жазулармен берілген, соның ішінде geancánach немесе ganconer. Ирландия фольклорлық комиссиясы Мет округінде жинаған деректерге сәйкес, бұл сөз (гэнкана немесе гэнкане деп айтылады) кішкентай немесе ересек болған баланы да білдіруі мүмкін, сонымен қатар оның әулиелік кішкентай екенін көрсетеді.
The name has been rendered under various spellings including geancánach or ganconer. Sources collected from County Meath by the Irish Folklore Commission indicate that the word (pronounced gankanah or gankaneh) could also mean a small or precocious child, indicating fairylike smallness.
Аңыз
1888 жылы У. Б. Йейтс ганканаг сөздіктерде кездеспейтінін және Коннахт аймағында оның туралы көп білмейтінін атап өтті. Сол журналдағы тағы бір әңгімеде, ганконерлер тобы керуен тастайды және жесірдің сиырын Лоугли көлінің астындағы жұмбақ әлемге алып кетеді. Сиырдың иесі оны қайтарып алады, бірақ біреу жақын жерде Құдайдың атын айтқанда, сиыр жерге батып кетеді және оны ешқашан таба алмайды. Николас О’Кирни 1855 жылы жазғандай, Геанканаг – Лепреконға ұқсас, бірақ одан да жалтақ кішкентай адам еді. Ол жалғыз далаларда дудинмен – қысқа саз түтігімен пайда болатын, содан бері ол «Геанканагтың түтігі» деп аталатын. (Дудин басқа бір фея, Клурикаунмен де байланысты болатын.) Геанканаг қойшы қыздар мен сауыншыларды азғырып, құмарлыққа салыстыратын. Онымен кездесу өте жаман ниетті болып саналды, ал әйелдерді қууға ақшасын ысырап еткен ер адам Геанканагпен кездескен деп есептелді. Джон О’Ханлонның поэзиясында Капитан Диарг пен ганконерлер әскері әуеде серуендейтін фея әскерлері ретінде бейнеленген. О’Ханлон ганконерді феялардың немесе кішкентай халықтың тағы бір аты деп атады. Ирландия ақыны Этна Карбери «Махаббат шеберінің» қара көзді, әдемі инкубус сияқты фея екенін сипаттады. Оның көлеңкесі жоқ, ал оның пайда болуы тұманмен бірге жүреді. Ол бойжеткен қыздарды азғырып, оларды кейін өліп қалғанша қалдырады. Ол айқаш белгісімен қуылған, бірақ ақынның кейіпкері үшін бұл тым кеш болады, өйткені ол оны бұрыннан сүйіп үлгерген. Ирландия фольклорлық комиссиясы жинаған 20 ғасырдың бір әңгімесінде геанканаг лепрекон рөлінде көрінеді. Ол тұтқындалып, алтынының қайда жерленгенін көрсетуге мәжбүр болады, бірақ ол өз тұтқындаушысын алдайды.
In 1888, W. B. Yeats noted that the gancanagh was not found in dictionaries and the fairy was not well known in Connacht. In another story in the same magazine, a group of ganconers plays hurling, and carries off a widow’s cow to a fairyland beneath the lake of Loughleagh. The owner retrieves the cow, but the moment someone says the name of God nearby, the cow sinks into the ground never to be seen again. According to Nicholas O’Kearney writing in 1855, the Geancanach was a little man similar to the Leprechaun, but lazier. He appeared in lonesome valleys with a dudeen, a short clay pipe which was consequently known as “the Geancanagh’s pipe.” (The dudeen was also associated with the Cluricaune, another fairy.) The Geancanagh seduced shepherdesses and milkmaids. It was considered highly unlucky to meet him, and any man who had wasted his money chasing after women was said to have met a Geancanagh. Captain Dearg and an army of ganconers appeared in the poetry of John O’Hanlon as fairy soldiers who ride through the air. O’Hanlon identified ganconer as an alternate name for the fairies or little folk. Irish poet Ethna Carbery characterized the “Love Talker” as a handsome incubus like fairy with black eyes. He has no shadow, and his approach is accompanied by a mist. He seduces maidens, leaving them to waste away and die afterwards. He is banished by the sign of the cross, but too late for the protagonist of the poem, who has already kissed him. In one 20th century story collected by the Irish Folklore Commission, a geancanagh stars in a leprechaun like role. He is captured and forced to show where his gold is buried, only to trick his captor.
Танымал мәдениетте
В. Б. Йейтс "Ганконах" псевдонімін қолданған. Мелисса Маррдың "Wicked Lovely" кітап сериясында Ириал және Найл есімді екі кейіпкер ганканахтар болып келеді. Холли Блэктің "Ауаның халқы" кітап сериясында Лириопа және оның ұлдары Локк пен Ок кейіпкерлері ганканахтар болып суреттеледі.
W. B. Yeats used "Ganconagh" as a pseudonym. In the series of books "Wicked Lovely" of Melissa Marr, two characters, Irial and Niall, are gancanaghs. In the series of books "The Folk of Air" of Holly Black, the characters of Liriope and her sons, Locke and Oak, are gancanaghs.