Кіріспе
J. R. R. Tolkien поэмасы, ерлікке толы саяхат іздестіруі
"Errantry" – J. R. R. Tolkien-нің үш беттік поэмасы, алғаш рет 1933 жылы The Oxford Magazine журналында жарияланды. 1962 жылы Толкиннің "Том Бомбадилдің оқиғалары" атты қысқа өлеңдер жинағына өңделген және кеңейтілген күйде енгізілді. Дональд Сванн 1967 жылы "Жол мәңгі жалғасады" атты ән циклында бұл өлеңді музыкаға қосты. Поэманың Толкин өзі ойлап тапқан күрделі өлшемі бар. Ол Гилберт пен Салливанның "Мен – заманауи генерал-майордың нағыз үлгісімін" әнінің әуеніне ұқсас. Өлшем және ұйқас үлгілерін "Ээрендилдің әнімен" бөліседі, бірақ бұл өлеңнің мазмұны мүлдем бөлек. Ғалым Пол Х. Кохер осы екеуін "көзді ашарлықтай қарама-қарсылық үшін жасалған" дейді. Өлеңде Дамблдор және Хаммерхорн деп аталатын жандар туралы айтылады. "Дамблдор" – ағылшын тіліндегі шмель деген сөз, ал Толкин зерттеушілері Кристина Скалл мен Уэйн Г. Хаммондтың сөзіне сүйенсек, "Хаммерхорн" – Толкиннің өзі тапқан, ірі шермең немесе ара деген ат.
the state of roving in search of chivalrous adventure
"Errantry" is a three page poem by J. R. R. Tolkien, first published in The Oxford Magazine in 1933. It was included in revised and extended form in Tolkien's 1962 collection of short poems, The Adventures of Tom Bombadil. Donald Swann set the poem to music in his 1967 song cycle, The Road Goes Ever On. The poem has a complex metre, invented by Tolkien. It fits the tune of Gilbert and Sullivan's patter song, "I Am the Very Model of a Modern Major General". It shares metre and rhyming patterns with the "Song of Eärendil", a poem entirely different in tone. The scholar Paul H. Kocher calls the pair "obviously designed for contrast". The poem mentions creatures called Dumbledors and Hummerhorns. "Dumbledor" is an English dialect word for bumblebee, while according to the Tolkien scholars Christina Scull and Wayne G. Hammond, "Hummerhorn" is apparently a name invented by Tolkien for a large wasp or hornet.
Метр
Толкин метрді ойлап тапты, ол үш буынды ассонанстардан тұрады, әр төрт жолдың үшеуінен. Әр төртжырлы строфадағы екінші және төртінші жолдар ұйқасады, сондай-ақ әр жұптың бірінші жолының соңы мен екінші жолының басы да ұйқасады. Ол бұл стильді өте қиын деп тапты, сондықтан осы үлгіде басқа өлең жазбады, бірақ кейіннен осы стильден басқа бір үлгіні дамытты, нәтижесінде ұзақ эволюциядан кейін Эрантриден Эарендил Теңізші пайда болды, ол "Сақиналар бірлестігінде" жарияланды. Джо Р. Кристофер "J. R. R. Толкин энциклопедиясында" бұл өлеңді дәстүрлі түрде ABCB ұйқасы бар иамбтық тетраметрлерден тұратын төртжырлы строфалар ретінде қарастыруға болатынын жазады, бірақ Толкиннің өлеңді оқыған жазбасы метрдің оның өзінің ойлап тапқандығын көрсетеді. Кристофердің талдауында әр жол "екінші сыныпты екі паоннан" тұрады, олардың әрқайсысы иамб пен пиррдан құралады: ˘ − ˘ ˘. А немесе С жолдарының соңында В жолдарының бірінші паэонымен қосымша ұйқас немесе жартылай ұйқас бар. Толкиннің туындыларын көрсететін көрменің директоры Кэтрин Макилвайн бұл өлеңді "жаңа метрикалық тәжірибе" деп атады, Толкин оны Оксфордтағы К. С. Льюис әдеби тобы The Inklings-ке оқығанын айтады.
Орта жердің құрылымы
Том Бомбадильдің оқиғалары үшін Толкинге өлеңді "Сақиналар иесінің" құрылымына енгізудің жолын табу қажет болды. Ғалым Том Шиппи оған "үлкен шеберлікпен" қол жеткізгенін айтады, оның түсіндіруінше, "Errantry" – хоббит Билбо Бэггинстің ерте туындысы, ол "Хоббит" кітабында баяндалған саяхатынан оралғаннан кейін жазылған, сондықтан ол Эльфтер туралы біраз білген, бірақ Ривенделге көшіп, эльф тілдерін толыққанды зерттей бастағанға дейін жазылған. Сондықтан бұл туынды кейде хоббит өлеңі ретінде қарастырылады.
Орнату
[[Файл:Мажгенерал сызба.jpg|thumb|upright|Бұл өлең Гилберт пен Салливанның "Генерал-майор әнінен" шабыттандырылған. Дж. Р. Р. Толкин энциклопедиясында өлеңнің Гилберт пен Салливанның "Мен – заманауи генерал-майордың нағыз үлгісімін" әнінен "көзді ашарлықтай" шабыттанғаны, оның әуеніне сай келетіні және Сванның музыкалық қоюы Салливан стилінің айқын пародиясын құрайтыны жазылған.]
Талдау
Ағылшын тілінің ғалымы Рендел Хелмс "Errantry" шығармасын "таңғаларлық шеберлікпен жазылған, тегіс әрі әдемі үнмен келген өлең" деп сипаттады. Шотланд ақыны Алан Болд, Мелани Роулз атап өткендей, Толкиннің өлеңдерінің көбісін ұнатпаған, Хелмнің мақтауын жоққа шығарды, өлеңнің "ерте Толкиннің сезімталдыққа бой алдырған ақымақтығын, мұқият ойластырылған ішкі ұйқастар арқылы көрсетеді" деп жазды. Шиппидің сөзінше, кішкентай феялар тақырыбы – Толкиннің кейінгі өмірінде жек көретін нәрсе еді, ол оның орнына Эльфтер мен Ерлердің күші мен қуатына баса назар аударды. Ол Толкин өлеңнің күрделі ырғағымен ерекше мақтан тұтқан және осы себепті 1962 жылғы кітапқа қосу үшін оны қайта өңдеп, кеңейткен болуы мүмкін дейді. Толкин оны 1952 жылы баспагер Рэйнер Унвинге жазған хатында өлеңдерінің "ең тартымдысы" деп атады. Пауль Х. Кохер "Errantry" және "Song of Eärendil" өлеңдерінің "қарама-қайшылықты көрсету үшін жасалған" екенін жазады, Толкин өзіне бір тақырыпты – шексіз саяхатты, бір ырғақты форманы және бір ұйқас схемасын пайдалануға міндеттеме бергендей. Осылайша, трагедия мен "жеңіл әзілді" жасауға болатынын айтады: "Екі батырдың қару-жарағын бейнелейтін жолдарды қарастырсақ, құрылымдық ұқсастық пен мазмұндағы айырмашылықты көруге болады". + Кохердің "Ээрендил" мен "Errantry" салыстырмасы "Ээрендил" – трагедия, "Errantry" – "жеңіл әзіл". Ежелгі патшалардың қару-жарағында, ол оны тізбектелген сақиналармен қаптады; Оның жарқыраған қалқанында жараларды және зиянды күштерді тойтару үшін рундар ойылған; Оның садағы айдаһардың мүйізінен жасалған, Оның жебелері эбен ағашынан кесілген, Оның сауыты күмістен, Оның қалпағы халцедоннан; Оның болаттан жасалған қылышы батыр, Оның қаруы адаманттан, Оның кеудесінде бүркіттің қауырсыны, Оның кеудесінде зөбәржат. Ол маржан мен пил сүйегінен қалқан мен басқарушы қалқан жасады, зөбәржаттан қылыш соқты. Оның сауыты кристалдан, Оның қалпағы халцедоннан, ай толу кезінде күміспен қапталған найзасы қара еменнен ойылған. Оның сүңгілері малахиттен және сталактиттен жасалған – ол оларды мақтанышпен ұстады.
Paul H. Kocher writes that "Errantry" and the "Song of Eärendil" are "obviously designed for contrast", as if Tolkien had set himself the challenge of using the same theme of endless wandering, the same metrical forms and the same rhyming schemes, it would be possible to create both a tragedy and an "airy jest": "Looking at the passages picturing the armour of the two heroes we can see both the similarity in structure and the polarity in tone". + Kocher's comparison of "Eärendil" and "Errantry" "Eärendil", a tragedy "Errantry", an "airy jest" In panoply of ancient kings,In chained rings he armoured him;His shining shield was scored with runesTo ward all wounds and harm from him;His bow was made of dragon horn,His arrows shorn of ebony,Of silver was his habergeon,His scabbard of chalcedony;His sword of steel was valiant,Of adamant his helmet tall,An eagle plume upon his crest,Upon his breast an emerald. He made a shield and morionof coral and of ivory,a sword he made of emerald, Of crystal was his habergeon,His scabbard of chalcedony;with silver tipped at plenilunehis spear was hewn in ebony. His javelins were of malachiteand stalactite — he brandished them.