Кіріспе
Құранның 26-шы тарауы – Аш-Шұғара (الشعراء, ’ash shu‘arā’; Ақындар) – 227 аяттан тұратын Құранның 26-шы тарауы (сүре). Осы аяттардың көпшілігі өте қысқа. Бұл сүре 224-аяттағы «Аш-Шұғара» сөзімен аталған. Аяттар саны бойынша бұл ең ұзын Мекке сүресі. Сүреде түрлі пайғамбарлар мен олардың тайпалары, сондай-ақ пайғамбарларды өлтірумен қорқытқандардың жазасы туралы айтылады. Алланың мейірімі туралы да сөз болады. Бұл сүре Мұса (ғ.с.) туралы хикаямен басталып, одан кейін Ыбырайым (ғ.с.) туралы айтылады. Аянның уақыты мен мән жайлы (асбаб әл-нузул) айтқанда, бұл ерте «Мекке сүресі», яғни ол Меккеде түскен деп есептеледі. Тақырыбы мен стилі, сондай-ақ дәстүрлер оның Меккенің ортаңғы кезеңінде ашылғанын көрсетеді. Ибн Аббас айтуынша, «Та Ха» сүресі бірінші болып түскен, содан кейін «Әл-Уақия» сүресі, одан соң «Аш-Шұғара» сүресі ашылған.
Ash Shu‘ara’ (الشعراء, ’ash shu‘arā’; The Poets) is the 26th chapter (sūrah) of the Qurʾan with 227 verses (āyāt). Many of these verses are very short. The chapter is named from the word Ash Shu'ara in ayat 224. It is also the longest Meccan surah according to the number of verses. The chapter talks about various prophets and their tribes, and how the disbelievers were destroyed after threatening the prophets with death. It also talks about the mercy of God (Allah). This surah starts with the story of Moses, followed by that of Abraham. Regarding the timing and contextual background of the revelation (asbāb al nuzūl), it is an earlier "Meccan surah", which means it is believed to have been revealed in Mecca. The topic and the style appear, and the traditions affirm, that it was uncovered during the center Makkan period. As indicated by Ibn Abbas, Surah Ta Ha was uncovered first, at that point Surah Al Waqiah, and afterward Surah Ash Shu'ara.
Хадис
Айшадан жеткен риуаятта былай делінген: «Сен жақын туыстарындарын ескертіп, сақтандыр» (26:214) аяты түскен кезде, Алла елшісі (ﷺ) Сафа тауына шығып, былай деді: «Уа, Мұхаммедтің қызы Фатима! Уа, Сафия бинт Абд әл-Мұтталиб, Абд әл-Мұтталибтің қызы! Уа, Абд әл-Мұтталибтің ұлдары! Менің мүлігімнен қалағандарыңды сұраңдар, бірақ Алладан (Оған бойын бұрмасаңдар) сендерді қорғай алмаймын». Ибн Аббас риуаят еткен: «Сен жақын туыстарындарын ескертіп, сақтандыр» (26:214) аяты түскен кезде, Пайғамбар (ﷺ) әрбір руды өз атымен шақыра бастады: «Уа, Бани Фиһр! Уа, Бану Ади! Уа, Құрайш халқы!». Ибн Аббас риуаят еткен: «Сен жақын туыстарындарын ескертіп, сақтандыр» (26:214) аяты түскен кезде, Пайғамбар (ﷺ) Құрайш руының түрлі тайпаларын шақырып, олар жиналды. Өзі келе алмағандар, сол жерде не болып жатқанын білу үшін елшілерін жіберді. Әбу Лахаб және Құрайштан басқа да адамдар келді. Пайғамбар (ﷺ) сонда: «Егер мен сендерге: "Аңғарда сендерге шабуыл жасауға ниеттенген жау әскері бар" десем, сенерсіңдер ме?» деді. Олар: «Иә, әрине, сенің айтқаның шындық», деді. Ол кезде Пайғамбар (ﷺ): «Мен сендерге қорқынышты жазадан ескертушімін», деді. Әбу Лахаб Пайғамбарға (ﷺ): «Бүгін сенің қолың құрып, өзің де құрысын! Бізді осы үшін жинадың ба?» деді. Содан кейін (Аль-Масад сүресі) түсті: «Әбу Лахабтың екі қолы құрысын, және ол өзі де құрысын! Оның мал-мүлкі де, балалары да оған ешбір пайда бермес!» (111:1–5).