Кіріспе

Үндістан халқының этникалық тобы
тілі

Шомпендер немесе Шом Пен – Үндістанның Андаман мен Никобар аралдарының құрамына кіретін Ұлы Никобар аралының ішкі аймақтарында өмір сүретін жергілікті халық. Шомпендер Ерекше осал тайпалар тізіміндегі «Жадгерлік тайпа» ретінде танылған.

Этимологиясы мен эндонимиясы

"Шомпен" тайпасының аты, мүмкін, "Шампап" деген Никобар тіліндегі атауының ағылшын тілінде бұрмалануынан туған. Аралдың батыс жағында өмір сүретін шомпендер өздерін "Калай", ал шығыс жағындағылар "Кейет" деп атайды. Екі топ та бір-бірін "Буавела" деп сипаттайды. 1886 жылғы шомпендер өздерін "Шаб Дауа" деп атайды деген пікір қазіргі зерттеулермен расталмады.

Байланыс тарихы

[[Сурет:Шомпен тобы аралас шашы 1886. jpg|thumb|250px|1886 жылы шаш түрінің әртүрлілігін көрсеткен Шомпен тобы. 1876 жылы этнографиялық және тіл білімі деректері жинақталды. Содан бері Шомпен туралы сенімді ақпарат көлемі көбейген жоқ, себебі Үндістан тәуелсіздік алғаннан бастап Никобар аралдарына шетелдік зерттеушілердің кіруі шектелді.

Қоғам

2001 жылы халық саны шамамен 300-ге жуық деп есептелді. Бірақ 2011 жылғы халық санауы кезінде осы ауылдарда сәйкесінше 10 және 44 адам ғана қалды. Олар аңшы-жинақшы өмір салтын ұстанады. Аралдардың тропикалық климатына сәйкес, дәстүрлі киім тек белден төмен киілетін киімдерді қамтиды. Ерлердің дәстүрлі киімі – тек жыныс мүшелерін жабатын, алдынан "құйрығы" жоқ, қабықтан жасалған қысқа, жұқа белбеу. Ерлер үшін әшекейлерге мұқаббас алқалар мен білезіктер жатады. Әйелдер қабықтан тігілген, тізеге дейін жететін юбка киеді, кейде иықтарын жабатын қабықтан жасалған шаль киеді. Әшекейлерге бамбуктан жасалған құлақ сақиналары (ахав), мұқаббас алқалары (найгаак) және бамбуктан жасалған білезіктер (гегап) кіреді. Екеуі де жалаң аяқ жүреді. Шомпендер садақ жасау және пайдалануды Никобар халқынан үйренген болуы мүмкін. Негізгі қару – садақ және жебе. Олар жебе қоймасын қолданбай, жебелерін қолымен алып жүреді. Сан алуан түрдегі найзалар, найза лақтырғыштар, от жағу құралдары және шақыр оқиғасы – негізгі құралдар. Әдетте, ер адам садақ пен жебе, найза, белбеуіне байлап, шақыр, пышақ және от жағу құралын алып жүреді. Шомпендер – аңшы-жинақшы халық, шошқа, құстар және ұсақ жануарлар сияқты жабайы жануарларды аулайды, сонымен қатар жеміс-жидектер мен орманнан тағамдар іздейді. Олар шошқа өсіреді және картоп, тамыр, көкөніс, темекі егіп те жасайды. Шомпен үйлері 4 адамға арналған, ал ауылдар 4-5 отбасыдан тұрады. Бала жетілген соң, өзіне жеке үй салады. Жазық жердегі Шомпендер үйлерін қазықтарға орнатады, қабырғалары ағаш қаңқаға тоқылған материалдан жасалған, ал шатыры пальма жапырақтарымен жабылады, және құрылыс қазықтарға тіреліп тұрады. Таулы жердегі Шомпендер үйлерін жерге салады, ал үйлер де көтерілген үйлер сияқты материалдардан жасалады. Ішкі жағы кілемдермен жабылады, бір жағында төсек кілемдері төселген, ал қабырғалар мен шатырға құрал-жабдықтар ілінеді. Тамақ дайындау сыртта жасалады. 1980 жылдардың соңында Шомпендер аралдың ішкі аймақтарында шашырап, 2-ден 22 адамға дейін жететін он топқа бөлініп өмір сүрді. Шомпен тілін австроазиялық тілдердің жеке тармағы емес, Оңтүстік Никобар тілдерінің бірі деп жіктеледі.

Қауіп пен алаңдаушылық

Ұсынылған Ұлы Никобар даму жоспарына байланысты Ұлы Никобар аралындағы гектарларға жерегі қайтарылып, осының салдарынан 1700-ге жуық адам, оның ішінде көптеген Шомпендерге әсер етуі мүмкін. Бұдан өзге, бұл жоба аралдағы жергілікті емес халықтың санын арттырып, Шомпендердің этностық құрамына өзгеріс енгізуі ықтимал.