Кіріспе
Математикалық мәселені шешуге жасалған бастапқы шамалау немесе негізгі жоспар. Физика мен математикада ансац (/'/ae/n/s/ae/t/s/; , мағынасы: "жұмыс дайындамасына құралды бастапқы орналастыру", көпше түрі ansatzes немесе неміс тілінен ansätze /'/ae/n/s/ɛ/t/s/ə/;) – мәселені шешуге көмектесетін негізделген болжам немесе қосымша ұйғарым, оның нәтижелері арқылы кейіннен шешімнің бір бөлігі екені расталуы мүмкін.
In physics and mathematics, an ansatz (/'//ae//n//s//ae//t//s/; , meaning: "initial placement of a tool at a work piece", plural ansatzes or, from German, ansätze /'//ae//n//s//ɛ//t//s//ə/; ) is an educated guess or an additional assumption made to help solve a problem, and which may later be verified to be part of the solution by its results.
Қолдану
Ансац – математикалық немесе физикалық мәселені немесе оның шешімін сипаттайтын бастапқы теңдеулерді, теоремаларды немесе шамаларды анықтау. Ол әдетте математикалық мәселені шешуге қатысты алғашқы шамаменді бағалау немесе негізгі құрылымды ұсынады, сонымен қатар шекаралық шарттарды да ескере алады (іс жүзінде, ансац кейде "болжамды жауап" ретінде қарастырылады және дифференциалдық теңдеулерді шешудегі маңызды техника болып табылады).
Машиналық оқыту әдістері адамдар ұсынғанға ұқсас бастапқы шамаменді бағалауды беруге және егер ансац болмаса, жаңаларын табуға қолданылатыны дәлелденді.
Мысалдар
Эксперименттік деректер жиынтығы түзу бойында шоғырланғандай болса, түзудің параметрлерін ең кіші квадраттар әдісімен анықтау үшін сызықтық ансац қолданылуы мүмкін. Вариациялық жуықтау әдістері ансацтарды пайдаланады, содан кейін параметрлерді реттейді. Мысалы, масса, энергия және энтропия теңдеулері, сызықтық алгебраның қарапайым амалдары үшін бірдей қарастырылғанда, термодинамиканың көптеген негізгі мәселелері үшін ансац болып табылады. Ансацтың тағы бір мысалы – біртекті сызықтық дифференциалдық теңдеудің шешімі экспоненциалдық немесе айырма теңдеулер үшін қуаттық формада болады деп есептеу. Көбінесе, теңдеулер жүйесіне белгілі бір шешімді ұсынып, осы ансацты теңдеулер жүйесіне тікелей қою арқылы тексеруге болады. Көп жағдайларда, шешімнің болжамдалған түрі жеткілікті түрде жалпы болып, кез келген функцияны бейнелей алады, нәтижесінде осылай табылған шешімдер жиынтығы – барлық шешімдердің толық жиынтығын құрайды.