Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Экваториалдық Гвинея аралы: Кориско, Мандж немесе Мандьи – Экваториалдық Гвинеяның шағын аралы, Габонмен шекараны белгілейтін Рио Муни эстуариясының оңтүстік-батысында орналасқан. Корриско, атауы португал тіліндегі "найзағай" сөзінен шыққан, ауданы – , ал ең биік нүктесі теңіз деңгейінен жоғары. Аралдағы ең ірі елді мекен – Гобе.
Island of Equatorial Guinea
Corisco, Mandj, or Mandyi, is a small island of Equatorial Guinea, located southwest of the Río Muni estuary that defines the border with Gabon. Corisco, whose name derives from the Portuguese word for lightning, has an area of , and its highest point is above sea level. The most important settlement on the island is Gobe.
Тарих
Темір дәуірінде (б.з.д. 50 – 1400 ж.) және португалдардың келуі алдында аралда халық тығыз қоныстанған. Адамның қоныстанғанына ең маңызды дәлел – шығыс жағалауындағы Нанда аймағынан табылған, ондаған тарихқа дейінгі жерлеулер қазылып алынған. Бұл жерлеулер екі түрлі кезеңге жатады: ерте темір дәуірі (б.з.д. 50 – 450 ж.) және орта темір дәуірі (1000 – 1150 ж.). Бірінші кезеңде арал тұрғындары құмға қазылған беткей шұңқырларға адам сүйектері мен темір құралдарды (балталар, білезіктер, найзалар, қасықтар, темір валюта) салып отырған. Екінші кезеңде сақталмаған мәйіттер ыдыстармен қоршалған қабірлер табылды, ыдыстардың ішінде тамақ және алкогольді сусындар болған болуы мүмкін. Көшкендер өздерінің әшекейлерімен (мойындықтар, білезіктер және тобуықтар) және бірнеше жеке заттарымен (пышақтар және балталар) жерленген. 1471 жылы португал теңізшілері Мино сағасына жеткенде, аймақтағы аралдардың көбісінде адам тұрмағанын байқады. Олар арал маңындағы борандарға байланысты оны Кориско деп атады. Үш ғасырдан астам уақыт бойы тасталып кеткеннен кейін, еуропалық теңізшілердің кездейсоқ тоқтауларында Корисконы Бенга халқы қоныстандырды.
During the Iron Age (50 BC 1400 AD) and before the arrival of the Portuguese, the island was densely settled. The most important evidence of human occupation comes from the area of Nandá, near the eastern coast, where dozens of prehistoric burials have been excavated. These burials belong to two different periods: Early Iron Age (50 BC 450 AD) and Middle Iron Age (1000 1150 AD). During the first period, the islanders deposited bundles of human bones and iron implements (axes, bracelets, spears, spoons, iron currency) in shallow pits dug in the sand. During the second period, tombs have been documented where the corpses (not preserved) lay surrounded by pots, probably containing food and alcoholic beverages. The deceased were interred with their adornments (collars, bracelets and anklets) and a few personal possessions (knives and adzes). When Portuguese sailors arrived in the Mino Estuary in 1471, they noted that the islands in the area were mainly unpopulated. They named Corisco after 'lightning', due to the gales they experienced around the island. After more than three centuries of abandonment, when it was sporadically visited by European sailors, Corisco was settled by the Benga people.