Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
М. К. Гандидің экономикалық теориясы туралы эссе. Сарводая (сарв – "барлығы", удай – "көтерілу") – санскрит тіліндегі термин, ол көбінесе "жалпыға бағытталған өрлеу" немесе "баршаның прогресі" дегенді білдіреді. Махатма Ганди бұл терминді 1908 жылы Джон Раскиннің саяси экономиканы сынаған "Соңғыға дейін" (Unto This Last) атты еңбегінің аудармасының атауы ретінде пайдаланды, содан кейін Ганди бұл терминді өзінің саяси философиясының идеалы ретінде қолданды. Кейінірек, Виноба Бхаве сияқты үнділік зорлықсыздық қозғалысының белсенділері, тәуелсіздік алғаннан кейінгі Үндістандағы әлеуметтік қозғалысқа осы атты берді, ол өзін-өзі анықтау және теңдіктің Үндістан қоғамының барлық топтарына жеткізілуін қамтамасыз етуге ұмтылды. Самантабхадра, көрнекті Дигамбара монахы, біздің эрамыздың 2-ші ғасырында Махавираның (24-ші Тиртханкара) тиртхасын сарводая деп атаған.
Essay by M. K. Gandhi on his economic theory
Sarvōdaya ( sarv "all", uday "rising") is a Sanskrit term which generally means "universal uplift" or "progress of all". The term was used by Mahatma Gandhi as the title of his 1908 translation of John Ruskin's critique of political economy, Unto This Last, and Gandhi came to use the term for the ideal of his own political philosophy. Later Gandhians, like the Indian nonviolence activist Vinoba Bhave, embraced the term as a name for the social movement in post independence India which strove to ensure that self determination and equality reached all strata of Indian society. Samantabhadra, an illustrious Digambara monk, as early as the 2nd century A. D., called the tīrtha of Mahāvīra (24th Tirthankara) by the name sarvodaya.
Сарводая қозғалысы
Гандидің идеалдары оның басты жобаларының бірі – Үндістанның тәуелсіздігіне (сварадж) қол жеткізгеннен кейін де сақталды. Оның Үндістандағы ізбасарлары (әсіресе Виноба Бхаве) оның көзқарасымен сәйкес келетін қоғамды құру үшін жұмысын жалғастырды, ал олардың күш-жігері Сарводая қозғалысы деп аталды. Анима Боз бұл қозғалыстың философиясын "біз таныған халық демократиясынан гөрі толық және бай ұғым" деп сипаттады. Виноба, Жая Пракаш Нараян, Дада Дхармадхикари, Равишанкар Махарадж, Дирендра Мазумдар, Шанкаррао Део, К. Г. Машрувала сияқты Сарводая қозғалысының өкілдері 1950-1960 жылдары халықтың өздігінен ұйымдасуын қолдау мақсатында түрлі жобаларды жүзеге асырды, оның ішінде Бхудан және Грамдан қозғалыстары бар. Осы желілерден тараған көптеген топтар бүгінде Үндістанда жергілікті деңгейде қызмет етуде. Гандидің күлінің суға батырылуының бір жылдығынан бастап, Шрирангапатна және Тирунавайяда жыл сайын Сарводая меласы немесе фестивалі өткізіліп келеді. Соңғы жерде оны К. Келаппан (Келаппаджи) ұйымдастырды.
Gandhi's ideals have lasted well beyond the achievement of one of his chief projects, Indian independence (swaraj). His followers in India (notably, Vinoba Bhave) continued working to promote the kind of society that he envisioned, and their efforts have come to be known as the Sarvodaya Movement. Anima Bose has referred to the movement's philosophy as "a fuller and richer concept of people's democracy than any we have yet known." Sarvodaya workers associated with Vinoba, Jaya Prakash Narayan, Dada Dharmadhikari, Ravishankar Maharaj, Dhirendra Mazumdaar, Shankarrao Deo, K. G. Mashruwala undertook various projects aimed at encouraging popular self organisation during the 1950s and 1960s, including Bhoodan and Gramdan movements. Many groups descended from these networks continue to function locally in India today. Beginning on the one year anniversary of the immersion of Gandhi's ashes, an annual Sarvodaya mela or festival has been held at Srirangapatna and at Tirunavaya. At the latter site, it was instituted by K. Kelappan (Kelappaji).