Кіріспе

Мизорам – Үндістанның аймағы. Оның халық музыкасы ән салудан (вокалдан) тұрады, оған дәстүрлі барабандар, гонг және басқа да жергілікті соққы аспаптарымен үйлесім жасалады. Флейта тартудың ұзақ тарихы да бар, бірақ қазір ол жойылды. Барабандардың корпусы іші қуыс ағаштан жасалады және олардың мембранасы сиыр терісінен, ал гонгтар, мыстан құйылған, Мьянмадағы гонгтарға өте ұқсас.

Тарих

Мизо музыкасының бастауын анықтау және оның хронологиялық реттілігін орнату қиын. Дегенмен, кейбір өлең жолдары 1300-1400 жылдар аралығында Бірмадағы Тхантлангқа қоныстанған кезде пайда болған. Б. Лалтанглиана жазғандай, осы кезеңде дамыған халық әндері: dar hla (гонг әндері); Bawh hla (соғыс әндері), Hlado (аң ауру әндері); Nauawih hla (бесік әндері) болды. Әндердің одан әрі дамуы 15 ғасырдың соңы мен 17 ғасыр аралығында Бірмадағы Лентлангқа қоныстанған кезде байқалды. Колониялық кезеңге дейін мизолар барабан, гонг және қабақтан және бамбуктан жасалған сырнайларды музыкалық аспаптар ретінде пайдаланған. Христиан дінін қабылдағаннан кейін барабаннан басқа музыкалық аспаптардың тартымдылығы төмендеді. Мизорамға алғашқы музыкалық аспап ретінде 1907 жылы Фрейзер ханым сырнай әкелді. Белгілі композитор Ванкама мырза Мизорамда гитараны танымал етуде маңызды рөл атқарды.

Жіктеу

Мизо халқының халық әндерін жіктеудің дәстүрлі әдісі бар. Олардың өзіндік жіктеу жүйесі негізіндегі халық әндерін зерттеу, мизолардың шамамен жүз түрлі халық әні бар екенін көрсетеді.

Музыкалық аспаптар

Мизолар ежелден-ақ әр түрлі музыка аспаптарын пайдаланып келген. Оның бастауын нақты анықтамасақ та, "Кабау аңғарындағы мизолардың 10-13 ғасырлардың соңындағы музыкасы бүгінгідей деңгейге жеткен" деуге болады.

Хуан

Хуанг (барабан) – мизо халқының дәстүрлі аспабы, мизо қоғамы мен дінінде маңызды орынға ие. Хуанг кез келген шарада міндетті түрде болады. Ол іші қуыс ағаштан жасалған, екі жағына жануар терісі керілген. Мизо халқы барабанның мөлшері мен ұзындығына қарай түрлі атаулар береді. Ірісі – Хуангпуи (үлкен барабан), орташасы – Хуанглай, ал кішісі – Хуангте (кішкентай барабан) деп аталады. Егер барабан сопақ болса, оны Каульхуанг дейді. Мизо тарихы бойынша, мизо тайпасының ата-бабалары ән шырқағанда және күй шығарғанда барабанды қолдана бастаған деген тұжырым жасалады. Лианмингтанганың пікірінше, мизо халқы барабанды мәдени таралым арқылы қытай өркениетінен алған. Бұл мәдени таралым процесі, М.з. 9 ғасырының ортасынан бастап М.з. 13 ғасырының соңындағы Паган дәуірінің аяғына дейін мизо халқы мәдени байланыс жасаған бірмалықтар арқылы жүрген болуы мүмкін.

Дарманг

Дарманг – ең кішкентай гонг түрі. Ол басқа гонгтар немесе аспаптарсыз әсер етпейді, бірақ дәстүрлі билерде ырғақты сақтау үшін қолданылады. Бұл гонгтардың бәрі бірмандықтарға тән екендігі көрінеді, сондықтан Мизо тайпасы оларды 9-13 ғасырларда Кабау аңғарында бірге тұрған бірмандықтардан алған болуы мүмкін деген қорытындыға келуге болады.

Жел аспаптары

Мизо тайпасында Rawchhem, Tumphit, Mautawtawrawl, Phenglawng, Buhchangkuang, Hnahtum сияқты алты түрлі үрмелі музыкалық аспап бар.

Суретшілер

Ең алғашқы танымал мизо суретшілері: Лаллианмауа Пачуау, CFL Хминтанга, Лалтанпуиа Точханг, C. Лалринмауа, К. Лалчамлиана, Х. Лалтакима және Лиандайлова Чхангте. Қазіргі буынның танымал әйел суретшілері – Дадухи, Лиандингпуи, Кэтрин Хиангте, Зорамхани, Спи және Мами Варте, ал ересек буын суретшілері Ванхлупуи, Ванлалруати және С. Лури. Танымал ерлер суретшілерінің қатарында Бума, Ванлалсайлова, Майкл М. Сайло, Джозеф Займингтанга және Ф. Зотхалуана (Атеа) Селевен Мама Чаунгту бар.