Кіріспе

Уильям Сьюард Берроуз III (21 шілде 1947 - 3 наурыз 1981), сондай-ақ Уильям С. Берроуз кіші және Билли Берроуз ретінде танылған, американдық романдар жазушы. Ол әкесі Уильям С. Берроуздың және бес буын бұрынғы атасы Уильям Сьюард Берроуз I-нің есімін мұра еткен, ол Берроуз қосу машинасының авторы. Ол үш роман жазды, олардың екеуі – «Speed» (1970) және «Kentucky Ham» (1973) деп жарияланды. 1977 жылы жазыла бастаған үшінші романы «Пракрити Джанкшн» аяқталған жоқ, бірақ оның үзінділері оның үшінші және соңғы жарияланған туындысы «Туғаннан зұлым» (Cursed From Birth) құрамына енді. Берроуз кішіге 1976 жылы бауыр циррозынан кейін бауыр трансплантациясы жасалды. Ол 1981 жылы 33 жасында алкоголизм мен бауыр жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Берроуз кіші 1983 жылы шыққан әкесі туралы «Берроуз» деректі фильмінде қысқаша көрінеді, онда ол бала кезі, бауыр проблемалары және отбасымен қарым-қатынасы туралы әңгімелейді. Деректі фильмде Джон Дьорно оны «соңғы битник» деп атады.

Балалық шақ

1947 жылы Берроуз Техас штатының Конроу қаласында Уильям С. Берроуз бен Джоан Фоллмер отбасында дүниеге келді. Анасы амфетаминге, әкесі героинге тәуелді болған. Оның ата-анасының досы Герберт Ханке, Джоан жүкті болғанда, оған Бензедрин алу үшін Хьюстонға барып тұратынын айтады. 6 қыркүйекте 1951 жылы Биллидің әкесі Мексика қаласында анасын атып өлтірді, бұл оның маскүнемдік күйінде ойнаған «Уильям Телл» ойыны болғанын мәлімдеді, бірақ кейіннен бұл жайтты жоққа шығарды. «Кентукки Хам» атты екінші романының үшінші тарауында Берроуз анасы атып өлтірілген күнді және Мексика қаласындағы түрмеден босатылғаннан кейін әкесімен қайта кездесуін еске алады. Әкесі Мексикада қалғанда, Билли Миссури штатының Сент-Луис қаласында әкесінің әжесі мен әжесі Мортимер мен Лора Ли Берроуздың тәрбиесіне берілді. 1952 жылдың көктемінде, Билли шамамен 5 жасқа толғанда, әжесі мен атасымен бірге Флорида штатының Палм-Бич қаласына көшіп барды, онда олар «Кобблстоун Гарденс» дүкенін орналастырды. Өзінің айтуынша, оның әжесі мен атасы мейірімді және көңіл көтеруге тырысқан; бірақ олар өскен сайын, ол жасөспірім шаққа жеткенде, олармен жақын қарым-қатынас орната алмады. Билли 13 жасқа толғанда, әжесі мен атасы Уильям С. Берроузбен Биллиді қайтарып алуын сұрады. Ол келісімін берді, және Билли жалғыз өзі әуемен Марокконың Танжер қаласына әкесіне жіберілді. Танжерде Билли марихуананы татып көрді, сондай-ақ оған зорлауға талпыныс жасалды. Әкесінің өзінің мойындауынша, бұл сапар олардың қарым-қатынасын жақсартуға бағытталған сәтсіз әрекет болды. Берроуздың жақын досы Ян Сомервилл Уильямды ұлының үйін сағынып қалғанын сендіргеннен кейін, Билли Палм-Бичке қайтып оралды. Билли 15 жасқа келгенде, ең жақын досын мылтықпен мойнынан атып, жарақаты өлімге жақын болды. Бұл оқиға оның жүйкелік құлауына себеп болды. «Кентукки Хам» романында айтылғандай, Билли досының өлгенін ойлап, үйден қашып, дос қызының отбасының бомбобезігіне тығынды. Ол Калифорнияға қашуды жоспарлаған, өзін кісі өлтіруші деп есептеген. Бірақ досы аман қалды, және полиция жарақатты әдейі келтірмеген деп шешті. Дегенмен, бұл оқиға Палм-Бич қауымдастығында назарсыз қалған жоқ, және анасының әкесінің қолынан қалай қаза тапқаны туралы әңгімелер қайтадан кеңінен тарады. Билли көмек алу үшін Сент-Луис қаласындағы психиатриялық ауруханаға жіберілді, бірақ қашу қаупі Мортимер мен Лораны немерелерін үйге қайтаруға мәжбүр етті. Содан кейін Билл 1965-1966 жылдары Флорида штатының Ориндж-Сити қаласында ағылшын педагогы А. С. Ниллдің қағидаларына негізделген «Грин-Вэлли» атты балама мектепке қатысты.

Есірткіге тәуелділік

Палм-Бичтің бай ауданында тұрған Билли Берроуз әже-шешесінің бақылауынан шығып, жергілікті биліктің қолы жетпейтін жерлерде көбірек уақыт өткізе бастады. Берроуз амфетаминге тәуелді болып, оны алу үшін қылмыстық жолға түсті, рецепттерді жалғандады және дәрігерлердің кеңселерiнен рецепттерді ұрлады. Ол жақын арада тұтқындалды, бірақ ол ересек емес еді және оған қарсы қылмыстық іс жүргізуді жеңілдету үшін ата-анасының трагикалық өмірі туралы әңгіме болды. Дегенмен, оның екінші романы төрт жылға тоқталған жаза мен Кентукки штатындағы Лексингтондағы Федералдық Наркологиялық Фермаға қабылданудан басталады. Бұл түрме 1935 жылдан 1973 жылға дейін АҚШ-тағы федералдық есірткі қылмыстары үшін сотталғандарды емдеген екі АҚШ федералдық түрме ауруханасының бірі болды. 1968 жылы мерзімінен бұрын босатылғаннан кейін, ол амфетаминге тәуелділігінен құтылып, Флорида штатының Оранж-Сити қаласындағы Грин-Вэлли мектебіне оралды, бұл мектепті пастор фон Хилсхаймер басқарды. Грин-Вэлли мектебінде Берроуз болашақ әйелімен танысты – 17 жастағы еврей қызы Карен Перри, ол Саванна, Джорджиядан келген және жақсы отбасыдан шыққан. Екеуі махаббатқа беріліп, 1969 жылы үйленіп, Саваннаға қоныстанды. Берроуз жазуға кірісті, ал Перри официант болып жұмыс істеді.

Алкоголизм

1974 жылы Кареннің оның созылмалы маскүнемдігіне байланысты Берроусты тастап кетуінен некелері бұзылды. Роман жариялағандарына қарамастан, ол достары мен туыстарынан көбірек шеттенді, және ол қайда жүргені белгісіз ұзақ уақыттар болды. Ол Боулдер, Колорадоға әкесі мен Аллен Гинзбергті Гинзбергтің Буддистік институтында, Джек Керуактың денесіз поэтика мектебінде кездесуге келгенде, "қапа болған" күйде болды. 1976 жылы Гинзберг пен әкесімен кешкі ас ішкенде Берроуз қан құса бастады. Құсу тоқтамай, Колорадоның Бас ауруханасына жатқызылды, онда оның бауыр циррозымен ауырғаны анықталды. 1976 жылы бұл аурухана бауыр трансплантациясын жасаған екі мекеменің бірі болды. Томас Старцл 100-ден астам трансплантация жасады, олардың тірі қалу көрсеткіші 30%-дан төмен болды. Дегенмен, Билли Старцлдің күтімінен пайда тапты. Берроуз ауруханада айлар бойы кіріп-шығып, көптеген қиындықтарға тап болса да, операция сәтті аяқталды. Бірақ, қауіптерге қарамастан, Берроуз ішуін тоқтатпады. Көптеген адамдар, әсіресе Гинзберг, оны осы әдеттен бас тартуға көндіруге тырысты, бірақ Берроуздың өзін-өзі жоюға бейім мінез-құлқы жалғасты. Соңында, Берроуз әкесіне деген ашу-ызасын білдіре бастады. Ол "Эсквайр" журналында мақала жариялады, онда әкесінің әрекеттері өмірін қалай "бұзғанын" түсіндірді. Әке мен ұлдың арасындағы жарыс ешқашан жаралмады.

Өлім

1981 жылы Берроуз трансплантацияға қарсы дәрілерін қабылдауды тоқтатты. Аллен Гинзбергке Берроуз Флоридаға Грин-Вэлли мектебінің негізін қалаушысымен қайта байланысу үшін оралғаны туралы хабарланды. Біраз уақыттан кейін, 2 наурызда Флорида штатының Деленд қаласы маңындағы тас жолдың бойындағы шағын арықта суықтап, мас және шаршаған күйде жатқан күйі табылды. Көшеден өткен адам оны жергілікті ауруханаға жеткізді, ол келесі күні сағат 6:35-те микронодулярлы циррозға байланысты асқазан-ішек қан кетуінен қайтыс болды. Ол 70 жаста еді. Берроуздың денесі кремацияланып, күлі Колорадо штатының Боулдер қаласында жерленді.

Жазу стилі

Уильям С. Берроуз екі автобиографиялық роман жазды және үшіншісін аяқтауға тырысып жатқан. 1968 жылы 21 жасында Грин-Вэлли мектебінде өлең жазуды бастады және 1970 жылы өзінің алғашқы романы "Speed"ті аяқтады. Роман 1960 жылдардың басында үйден қашқан жасөспірімнің басынан өткен оқиғаларды суреттейді және стилі мен мазмұны жағынан Джек Керуактың "Жолда" және оның әкесінің "Жанки" романдарымен салыстыруға болады. Берроуз қайтыс болғаннан кейін, әкесі Дэвид Охлені шақырып, марқұм ұлының аяқталмаған "Пракрити Джанкшн" романының қолжазбасын редакциялауды ұсынды. Қолжазбаны жариялау мүмкін болмады, сондықтан Охле қолжазбадан, Берроуздың соңғы күнделіктері мен өлеңдерінен, сондай-ақ оны білген адамдармен болған хат алмасулары мен сұхбаттарынан материалдар жинап, бір жұмыс жасады.