Америка Азамат Соғысынан кейінгі жер реформасы: Оңтүстік Фермерлік Заңы
Southern Homestead Act of 1866
АҚШ тарихы: 1866 жылғы Оңтүстік фермерлік заңы. Азамат соғысынан кейін жер сатып алуға көмектесу, қарыздан құтылу мақсаты. Шаруаларға қол жетімді бағалар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тарихи АҚШ заңдары
көбірек контекст
1866 жылғы Оңтүстік шаруашылық заңы – АҚШ-тың азаматтық соғыстан кейінгі қайта құру кезеңінде қарыздың шеңберінен шығу мақсатымен қабылданған федералды заңы. Осы заңға дейін, афроамерикандықтар мен ақтардың барлығы да жер сатып алуда қиындықтарға тап болды. Жерді бөлісіп өңдеу және жалға алу кең таралған еді. Бұл заң жерді арзан бағаға сату арқылы осы мәселені шешуге тырысты, осылайша оңтүстік тұрғындары жер сатып ала алатын болар еді. Бірақ, көптеген адамдар бәрібір қатыса алмады, себебі тіпті арзан баға да олар үшін қолжетімді емес еді.
Historical US laws
more context
The Southern Homestead Act of 1866 is a United States federal law enacted to break a cycle of debt during the Reconstruction following the American Civil War. Prior to this act, blacks and whites alike were having trouble buying land. Sharecropping and tenant farming had become ways of life. This act attempted to solve this by selling land at low prices so Southerners could buy it. Many people, however, could still not participate because the low prices were still too high.
Заңнамалық тарихы
1865 жылдың 5 желтоқсанында "Екінші Азатталғандар Бюросының" заң жобасы ұсынылды, бірақ президент Эндрю Джонсонның екінші ветосын күштен шығару алдында вето қойылды және әлсіретілді. Азатталғандар Бюросының басшысы генерал Оливер О. Говардтың, сондай-ақ Таддеус Стивенс пен Уильям Фессенденнің қолдауымен Оңтүстік Шаруалық Жер Заңы Конгреске ұсынылып, қабылданды және 1866 жылдың 21 маусымында президент Эндрю Джонсон қол қойды, ол дереу күшіне енді. Оңтүстік Шаруалық Жер Заңы Алабама, Арканзас, Флорида, Луизиана және Миссисипи штаттарындағы 46 398 544,87 акр (шамамен 46 миллион акр немесе 190 000 км²) мемлекеттік жерді сатуға ашты. Жер бастапқыда 1868 жылдың маусымына дейін (жарты ширек бөлік) ал кейін (ширек бөлік, немесе бір шаршы мильдің төрттен бірі) өлшемдермен сатылды, ал шаруалар толық меншікке ие болу үшін бес жыл бойы жерді пайдалануға және жақсартуға міндетті болды. Заң жобасында 1867 жылдың 1 қаңтарына дейін тек азат етілген афроамерикандықтар мен Одаққа адал ақтардың осы жерлерге қол жеткізуіне рұқсат етілгендігі көрсетілген. Сәйкесінше, алғашқы алты айда жерді өңдеуге мұқтаж азат етілгендер басты пайда көрушілер болды. Дегенмен, заң көптеген кедергілерге тап болды, атап айтқанда: Оңтүстік бюрократтары көбінесе заңға немесе Азатталғандар Бюросының бұйрықтарына бағынбады, әсіресе афроамерикандықтарға жер сатып алу мүмкіндігі туралы хабарламады; бәсекелес ақтар тарапынан зорлық-зомбылық; жердің нашар сапасы; және көбінесе жерді тиімді пайдалана алмайтын, қосымша қаржы инвестициялауға мұқтаж шаруалардың кедейлігі. Нәтижесінде, көп жер бөліспей тұрып, заң 1876 жылдың маусымында күшін жойды. Дегенмен, азат етілген афроамерикандықтар шамамен 6500 жерге иелік ету үшін өтініш берді, олардың шамамен 1000-ы жер сертификатына ие болды.
A "Second Freedmen's Bureau bill" was introduced December 5, 1865, but was vetoed and weakened before eventually overriding a second veto by president Andrew Johnson. Championed by General Oliver O. Howard, chief of the Freedmen's Bureau, and with support from Thaddeus Stevens and William Fessenden, the Southern Homestead Act was proposed to Congress, and eventually passed, and signed into law by President Andrew Johnson on June 21, 1866, going into effect immediately. The Southern Homestead Act opened up 46,398,544.87 acres (about 46 million acres or 190,000 km2) of public land for sale in the Southern states of Alabama, Arkansas, Florida, Louisiana, and Mississippi. The land was initially in parcels of (half quarter section) until June 1868, and thereafter parcels of (quarter section, or one quarter of a square mile), and homesteaders were required to occupy and improve the land for five years before acquiring full ownership. Until January 1, 1867, the bill specified, only free Blacks and White Unionists would be allowed access to these lands. Accordingly, the primary beneficiaries for the first six months were freedmen who were in desperate need of land to till. However, the law encountered many obstacles, notably: Southern bureaucrats often did not comply with the law or with the orders of the Freedmen's Bureau, notably not informing blacks of their opportunity to acquire land; violence from competing whites; poor quality of the land; and poverty of the farmers who were often unable to effectively use the land without further money to invest. Ultimately, before too much land was distributed, the law was repealed in June 1876. Nevertheless, free Blacks entered about 6,500 claims to homesteads, and about 1,000 of these eventually resulted in property certificates.