Кіріспе

Ерте христиандық әулие және теолог Винсент Леринский (Vincentius Lerinensis; шамамен 445 жылы қайтыс болды) – галликалық монах және ерте христиандық жазбалардың авторы. Мысалы, 434 жыл шамасында жазылған Commonitorium еңбегі христиан дінінің дұрыс ілімі бойынша нұсқаулар береді. Жартылай пелагиандық көзқарасты ұстанды деген күдік туды, ол Августинмен салыстырылатын рақым туралы түсінікке қарсы болды және, болжам бойынша, Аквитаниялық Проспердің Responsiones ad Capitula Objectionum Vincentianarum атты жауабын алды. Оның мерекесі 24 мамырда тойланады.

Жеке өмір

Винсент Леринский Галлияның Тулуза қаласында ақсүйек отбасында дүниеге келді, және ол Труа епископы Луптің бауырласы деп саналады. Массилиялық Геннадий Винсенттің Шығыс Рим императоры Феодосий II және Батыс Рим императоры Валентиан III билік еткен кезеңде қайтыс болғанын жазды. Осылайша, оның өлімі 450 жылға дейін немесе одан ертерек болған болуы керек. Оның қабірлік қалдықтары Леренде сақтаулы. Цезарь Барониус оның есімін Римдік мартирологияға қосты, бірақ Луи Себастьен Ле Найн де Тиллемон оған жеткілікті негіз бар ма екеніне күмән келтірді. Ол 24 мамырда еске алынады.

Қоғамдық

Винсент өзінің Commonitory еңбегін католиктік шындықты ерестен ажырату үшін жалпы ереже жасау мақсатымен жазды және оны анықтама ретінде қолдану үшін жазбаға түсірді. Ол Винсенттің әйгілі қағидасымен танымал: «Сонымен қатар, Католик шіркеуінде барлық күш салынған болуы керек, біз барлық жерде, әрқашан, барлық адамдар сенген нанымды ұстануымыз керек». Винсенттің жартылай пелагиан болғаны туралы қазіргі көзқарас 17 ғасырдағы протестант теологы Герард Воссиусқа және 17 ғасырдағы кардинал Генри Норисқа байланысты дамыды.

Жарымпелагиандық

Жартылай пелагиандық – 428 жылдан кейін Оңтүстік Галлиядағы Марсель және оның төңірегіндегі монахтар тарапынан қолдау тапқан рақым туралы ілім. Ол пелагиандық пен августиниандық екі ұстанымның арасындағы келісімге ұмтылды және бір ғасырдан астам дау-жанжалдардан кейін 529 жылы Оранж соборында дінге қарсы бағытталған деп танылды. Августин алдын ала рақым туралы жазды және одан әрі тағдыр туралы талқылауға көшті. Бірқатар монастырь қауымдастықтары соңғысына қарсылық білдірді, себебі ол олардың ережелері бойынша сақталып келген аскетизмнің мәнін жояды деп ойлады. Джон Кассиан Августинның тағдырға сенуі адамның еркі мен келісімін қажет етпейтін еді деп есептеді. Винсент жартылай пелагиандыққа күдік келтірді, бірақ ол осы ілімді ұстанған-ұстанбағаны нақты емес, өйткені ол Commonitorium-да кездеспейді. Алайда, оның көңілі осы ілімді ұстанғандарға жақын болған болуы мүмкін. Лерен аралдарындағы монахтар – Оңтүстік Галлияның дін қызметкерлері сияқты – жартылай пелагиандықтар болғандықтан, Винсенттің жартылай пелагиандыққа күдік келтіргені таңқаларлық емес. Сонымен қатар, Винсенттің бүгінгі Шығыс православиесінің ұстанымына жақын болған болуы мүмкін, олар оны Августин заманына дейін дерлік барлық жерде қабылданған деп санайды және Августинның ізбасарлары оны жартылай пелагиандық деп түсіндіруі мүмкін. Винсент дәстүрді сақтады және Августинның көптеген еңбектерін «жаңа» теология деп сынайтын секілді. Ол Кассианның Августинның рақым рөліне қатысты пікірлеріне қатысты алаңдаушылығын бөлісті. Commonitorium-да ол, өз пікірінше, Жақсы Жаңалықты қорғауға және таратуға үлкен үлес қосқан теологтар мен ұстаздарды тізімдеді; ол Августинның атын осы тізімнен шығарды. Кейбір зерттеушілер Кассиан мен Винсентті жартылай августиниандықтар деп қарастырды, жартылай пелагиандық емес. Винсенттің Августинның жазбаларынан шығарылған деп есептелетін Objectiones Vincentianae жинағының авторы екендігі академиялық пікірталас тудырады. Бұл жинақ жоғалып кетті және тек Аквитаниялық Проспердің Responsiones ad capitula objectionum Vincentianarum деген жауабы арқылы белгілі. Ол Commonitorium уақытына жақын және Commonitorium-ның 70 және 86-бөлімдерімен ұқсас мағынаға ие, сондықтан оларды бір автор жазған болуы мүмкін.