Жапон қамасы – егін жинауға арналған дәстүрлі шабу, сондай-ақ қару ретінде қолданылатын құрал. Жапониядағы жартылай ай қару, қата жаттығуларында жиі пайдаланылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапондық ауыл шаруашылығы құралы және қаруы
Japanese farming implement and weapon
Кама – егін жинауға арналған ораққа немесе қиыққа ұқсас дәстүрлі жапондық құрал. Ол қару ретінде де қолданылады және көбінесе жауынгерлік өнердегі қарумен жаттығу бөлімдерінде пайдаланылады. Кейде "кай" немесе "қос кай" деп аталатын, ката көрсету үшін қасақана көмезделген жиектері бар кама "ката кай" деп аталады.
The is a traditional Japanese farming implement similar to a sickle or billhook used for reaping crops and also employed as a weapon. It is often included in weapon training segments of martial arts. Sometimes referred to as kai or "double kai," kama made with intentionally dull blades for kata demonstration purposes are referred to as kata kai .
Тарих
Қару ретінде пайдаланудан бұрын, кама Азияның көп бөлігінде, көбінесе күрішті кесу үшін кеңінен қолданылған. Оңтүстік-Шығыс Азияда оның көптеген түрлері кездеседі және Малайзия, Индонезия және Филиппиннің соғыс өнерінде ерекше таралған. Осы аймақтардың бірінен немесе екеуінен кама Окинаваға жеткізіліп, «те» (қол) соғыс өнеріне, ал кейіннен «каратэ» (қолсыз) өнеріне енгізілді. Ол кусаригама мен Кёкецу-сёге пайда болуына да себеп болды. Эллис Амдур өзінің «Ескі мектеп: Жапон соғыс өнері дәстүрлері туралы эсселер» кітабында каманың шаруаның орағынан шыққан деген теорияны сынап бағалайды. Дегенмен, камахари (орақ-найза) сияқты орақ тәрізді қарулар Камакура дәуірінен бері бар еді.
Before being improvised as a weapon, the kama was widely used throughout Asia to cut crops, mostly rice. It is found in many shapes and forms in Southeast Asia and is particularly common in martial arts from Malaysia, Indonesia and the Philippines. From one or both of these areas, the kama was brought to Okinawa and incorporated into the martial art of te (hand) and later karate (empty hand). It also spawned the use of the kusarigama and the Kyoketsu Shoge. Ellis Amdur criticizes in his book Old School: Essays on Japanese Martial Traditions the theory that the kama was derived from a farmer's sickle. Sickle like weapons like kamayari (sickle spear) however existed since Kamakura period.
Техника
Кама бір жартысы ретінде немесе жұптап қолданылуы мүмкін. Металл жапырақтың ұшы мен өткір жиегі екеуі де қолданылады, Окинава каталары қарсыластың қаруын тоқтатуға, ұстап қалуға және қаруын алып тастауға да қолданылуы мүмкін екенін көрсетеді. "Қару" моделінде жапырақ пен саптың қосылатын жерінде әдетте таяқты ұстап алуға болатын ойық болады. Жапондық аппараттық дүкеннен сатып алынатын дәстүрлі күріш орақтарының жиегі, оның арналған мақсаты үшін қажет болмағандықтан, сапқа тіліксіз жалғасады. Жапырақтың өткір жиегі егінді тиімді кесу үшін қатайтылып, ұсталады, бірақ бұл кейде тәжірибесіз қолданушылардың жаттығу барысында жарақаттануына себеп болады, сондықтан олар үшін қарудың күңкірек жаттығу үлгілері жасалады.
The kama can be used either as a single half or in pairs. Both the point and sharpened edge of the metal blade are called into use, Okinawan kata suggesting that it could also be used to block, trap and disarm an opponent's weapon. The point at which the blade and handle join in the "weapon" model normally has a nook with which a staff can be trapped. The edge of a traditional rice sickle, such as one would purchase from a Japanese hardware store, continues to the handle without a notch, as this is unneeded for its intended use. The hard edge of the blade would be kept razor sharp to enable efficient cutting of crops, though this is sometimes a cause of training accidents by unskilled wielders, for whom blunt training versions of the weapon are created.