Кіріспе

Пендред синдромы – туа біткен екі жақты (екі жақты) сенсонервтік есту қабілетінің төмендеуіне және эвтиреоидтық немесе жеңіл гипотиреозбен (қалқанша безі функциясының төмендеуі) қоса гойтрға алып келетін генетикалық ауру. Есту қабілетінің төмендеуіне көмекші шаралар мен гипотиреоз болған жағдайда қалқанша безі гормондарының толықтырылуынан басқа, ерекше емдеу жоқ. Бұл синдром 1896 жылы Дархемде тұратын ирланд отбасында алғаш рет сипаттаған британдық дәрігер Вауган Пендредтің (1869–1946) есімімен аталады. Туа біткен саңырықтықтың барлық жағдайларының 7,5%-дан 15%-ын құрайды. Пендред синдромында вестибулярлық функция өзгеруі мүмкін, ал бас ауруы немесе бас айналуы шағын бас жарақаттарының салдары болуы мүмкін. Гойтр барлық жағдайлардың 75%-ында кездеседі. Бұл синдром pendrin белгісін кодтайтын PDS генінің (сольды тасымалдаушы отбасы 26, мүше 4, SLC26A4) мутацияларымен байланысты. Ген 7-хромосоманың ұзын қолда (7q31) орналасқан. Осы гендегі мутациялар кеңейтілген вестибулярлық акведук синдромын (EVA немесе EVAS) да тудырады, бұл туа біткен саңырықтықтың тағы бір себебі; нақты мутациялар EVAS-қа көбірек себеп болады, ал қалғандары Пендред синдромымен байланысты.

Патофизиология

SLC26A4 кохлеада (ішкі құлақтың бір бөлігі), қалқанша безінде және бүйректе табылады. Бүйректе ол бикарбонат бөлінуіне қатысады. Дегенмен, Пендред синдромы бүйрек проблемаларына алып келмейді. Ол йодид/хлорид тасымалдаушысы болып жұмыс істейді. Қалқанша безінде бұл йодтың органикациялануының төмендеуіне (яғни оның қалқанша безі гормонына енуіне) әкеледі.

Емдеу

Пендред синдромын емдеуге арналған ерекше емдеу жоқ. Егер қалқанша безі гормондарының деңгейі төмендесе, гормонды алмастыру терапиясы қажет болуы мүмкін. Пациенттерге бас жарақаттарына қарсы сақтану ұсынылады.