Кіріспе

Ирландияның баспасөз атташесі, президент Эрскин Чайлдерстің әйелі Маргарет Чайлдерс (19 шілде 1915 – 9 мамыр 2010) – Дублиндегі Ұлыбритания елшілігінің баспасөз атташесі, мемлекеттік қызметкер және қоғамдық белсенді. Ол Ирландияның төртінші президенті Эрскин Хамильтон Чайлдерстің жұбайы болды, соңынан президенттікке кандидат ретінде қатысты.

Жас шағы мен отбасы

Маргарет Мэри Дадли 1915 жылғы 25 ақпанда Дублиннің Элгин жолындағы отбасылық үйінде дүниеге келді. Оның ата-анасы Джозеф және Марселла Дадли (қызметтік аты Верекер) болды. Ол сегіз баланың алтыншысы еді. Әкесі заңгер болған. Чайлдерс Лорето және Холи-Кросс мектептерінде, содан кейін Макросс Парк колледжінде білім алды. Әкесінің ұзаққа созылған ауруы мен ерте қайтыс болуына байланысты ол және оның қарындастары университетте оқи алмады. Ол хатшылық курсын бітіріп, 17 жасында Дублиндегі антиквариат сатушысының кеңсесінде хатшы болып жұмыс істеді. Ол 5 жыл бойы Дублиннің орталық қаласындағы нашар тамақтанған аналарға арналған 3 асхананың жұмысын қадағалап, қамқорлық бөлімінде хатшының көмекшісі ретінде Санкт-Джон жедел жәрдем бригадасында жұмыс істеді. Чайлдерстің қызы Несса 2004 жылы саясатқа қатысып, «Жасыл партия» атынан Дун Лаухейр-Ратдаун округі кеңесіне округтік кеңесші болып сайланды. Чайлдерстің күйеу баласы Эрскин Бартон Чайлдерс Біріккен Ұлттар Ұйымында жоғары лауазымды қызметкер болды.

Миссис Чайлдерс ретінде өмір

1942 жылы Чайлдерс Дублиндегі британдық өкілдік кеңсесінде баспасөз атташесінің көмекшісі лауазымына тағайындалды. Сэр Джон Маффидің ұсынысымен ол 1943 жылы Лондонға көшіп, британдық ақпарат министрлігінің империялық бөліміндегі Ирландия бюросында Николас Мансергпен жұмыс істеді, содан кейін қысқа мерзімге ғана британдық Сыртқы істер министрлігіне ауысты. 1946 жылы ол Дублинге қайтып, Британ елшілігінде баспасөз атташесінің көмекшісі болып жұмыс істеді. Ол елшілікте жұмыс істеп жүргенде, 1952 жылы дипломатиялық түскі ас кезінде күйеуімен, Фианна Фейлдің жетекші мүшесі болған жесірмен танысты. Бұл әртарапты неке (Эрскин Хамильтон Чайлдерс – англикан, ол – римдік католик) қылық тудырды; сол кездегі Дублиннің римдік католик архиепископы Джон Чарльз МакКуэйд оларды үйленуден бас тартып, Дублинде некелесуіне тыйым салды. МакКуэйд сондай-ақ, бұл оның үйленудің жалғыз мүмкіндігі екенін де айтты. Ақырында олар 1952 жылдың 16 қыркүйегінде Париждегі Сен-Жозеф шіркеуінде (Авеню Хош) үйленуге бекінді. Ирландия елшісі Корнелиус Кремин куәгер болды. Некеден кейін Чайлдерс елшіліктен кетіп қалды. Осы кезеңдегі жағдайды еске түсіріп, ол: «Ирландияда әйелді тек жүктейтін нәрсе ретінде қарастыратынын тағы да көрдім», – деді.

Кейінгі өмір және өлім

Ол қоғамдық өмірде белгілі бір тұлға болып қала берді, қоғамдық және әйелдер ұйымдарына лекция оқыды. Ол әйелдердің саяси және қоғамдық өмірге белсенді қатысуын, сондай-ақ ирланд қоғамында бірлестік сезімін күшейту үшін күш-жігер жұмсауды жақтады. 1975 жылы ол Ирландиялық ауыл әйелдер қауымдастығының экуменикалық бейбітшілік науқанына қатысып, Ирландиядағы алкогольге тәуелділік мәселесі туралы айтты. Ол «Вуд Квейді сақтау» науқанын қолдады және Солтүстік Ирландия мен Республика арасындағы қарым-қатынасты жақсартуға үнемі қызығушылық танытты. 1995 жылы Чайлдерс күйеуіне тиесілі кішкентай автоматты тапанша тапты. Оның қайын атасы Роберт Эрскин Чайлдерстің осы қаруды иеленуі 1922 жылы сотқа алып келді және ол өлім жазасына кесілді. Бұл қаруды Майкл Коллинз Чайлдерске сыйлаған. Чайлдерс тапаншаны Қорғаныс күштеріне тапсырды, қазір ол Ирландия Ұлттық мұражайында, Коллинз казармасында сақталуда. Чайлдерс 2010 жылдың 9 мамырында Дублиндегі Карисфорт зейнеткерлер үйінде қайтыс болды. Ол күйеуінің қасында Виклоу округіндегі Дерралоссори шіркеуінің маңында жерленген.