Кіріспе
Ирланд шіркеуінің миссиялары (ICM) – консервативті және жартылай тәуелсіз англикандық миссия. Ол 1849 жылы негізінен ағылшын англикандарының бастамасымен, бірақ Ирландия шіркеуінің дін қызметкерлері мен епископтарының қолдауымен, Ирландияның католиктерін протестантизмге көшіру мақсатында «Рим католиктеріне» деген атаумен құрылды. 2001 жылы атаудан «Рим католиктеріне» деген сілтеме алынып тасталды.
Тарих
Ұйымның басталуына Рев. Александр Даллас (1791–1869) – Хэмпширдегі Вонстон қаласының пасторы, 1843 жылдан бері Ирландиядағы Рим католиктерін белсенді түрде жаңаруға (евангелизациялауға) қатысқан – түрткі болды. Даллас Ирландиядағы үй шаруаларына 20 000-нан астам хат жіберіп миссионерлік қызметін бастады. Одан кейін ол ел бойынша уағыз айту үшін сегіз миссионерді жіберіп, өзі Ирландияның батысында, Галвей мен Коннемарада уағыз сапары жасады. Оның 1848 жылға дейінгі миссионерлік еңбегінің нәтижесінде Галвей маңындағы Кастлкеркеде миссионерлік мектеп және шіркеу құрылды. 1846 жылдан бастап Миссияға бай ағылшын бизнесмені Эдвард Дюрант қолдау көрсетті. Даллас Киелі кітапты оқып берушілер, миссионерлік дін қызметкерлерін тағайындау және Ирландия шіркеуінің епископтары мен дін қызметкерлерінің қолдауы арқылы осы істі дамытты. Киелі кітапты оқып берушілер – ирланд тілінде еркін сөйлейтін, Жақсы жаңалықты уағыздауға және олардың жалған деп санайтын ілімдерді жоққа шығаруға дайындықтан өткен адамдар еді. Бастапқыда ICM-нің жұмысы Ирландияның батысында шоғырланды. Алайда, 1861 жылғы халық санауы ICM-нің миссионерлік жұмысының салыстырмалы түрде сәтсіз болғанын көрсетті. ICM батыстан шегініп, кейін Дублин қаласына көшті, онда Рим католиктерінен жаңа мүшелерді тартуға тырысты. 1869 жылы қайтыс болған кезде Даллас 21 шіркеу, 49 мектеп және төрт жетімхана құрды, сондай-ақ Ирландия бойынша Жақсы жаңалықты уағыздауға 400-ден 500-ге дейін толық уақытты жұмыс істейтін қызметкерлерді жұмылдырды. Ұйымның одан әрі біртіндеп төмендеуі және Оңтүстік Ирландиядағы бағыттық Англикандық ойдан алшақтауы Моффиттің «Ирландия шіркеуінің Рим католиктеріне миссиялары 1849–1950» (MUP 2011) еңбегінде сипатталған. Ирландия шіркеуінің О'Коннелл көшесіне жақын Бакалаврлар көшесіндегі жаңару жұмысы Дублиннің студенттері мен халықаралық қауымдастығы арасында жалғасуда.
Аштық
ICM, әсіресе Ирландиядағы ашаршылық кезеңінде (1845–1852) қатты дау тудырды, себебі ашаршылықты католиктік дінінен айнымаған ирландтық католиктерге Құдайдың жазасы деп санады. – «Киелі кітаптардың шындығы өліп бара жатқандардың аянышты даусы мен өлгендерге зарлауларында көрінді». Ұйым материалдық көмекті рухани көмекпен байланыстырғаны үшін де сынға ұшырады. Ұйым аштық кезеңіндегі суперизммен тығыз байланысты, әсіресе Коннемарада, мұнда көмек алу үшін адамдарды Англикандық дініне өтуге мәжбүр ететін. Ол кезде ICM Англиядан жыл сайын 26 000 фунт стерлинг көлемінде қайырымдылық алды. Батыстағы ICM жобаларының кейбіреулері Ирландияның туған тілінде білім беруді қолдау жөніндегі ирланд қоғамымен бірлесіп жұмыс істеді. Алайда, пастор Далластың католиктерге қарсы сөздері Ирланд қоғамында келіспеушіліктер тудырды, бұл ICM-нің практикасына қайшы келіп, жазбаларды оқығандардың барлығынан алдымен Англикандық дініне өтуді талап етпеді. ICM құрған және қаржылаған орындардың ішінде қыздарға арналған Клифден, Гленовен және ұлдарға арналған Балликонри, Коннемара жетімдер үйі (Спиддал жетімдер үйі) және Галвей графтығындағы Линане (Линаун) Ааслеаг жетімдер үйі бар. ICM-ді қолдаған берік протестант Джон Холл, ICM пайдалануы үшін квакер Эллис отбасынан Letterfrack сатып алды. Кейіннен оны Ирландияның католиктік христиан бауырластары иеленді және оны түзеу мектебі немесе "өндірістік мектеп" ретінде пайдаланды. Шервуд Филдс жетімдер үйі 1862 жылы ICM тарапынан салынды, ол 1932 жылы жұмысын тоқтатып, Ұлттық мектепке айналды.
Жасыратыны жоқ мектептер мен интернаттар
Батыстан шегінуден кейін ICM Дублинде, әсіресе Либерти сияқты кедей аудандарда қызметін күшейтті. Бұл күш-жігері және басқа протестанттардың әрекеттері Рим-католиктерінің, мысалы, Сент-Винсент-де-Пауль қоғамының қарсылығын тудырды. Пастор Даллас және Ирландия шіркеуінің миссиялары, англикандық меценат және дінге шақырушы миссис Эллен Смайлимен бірге Дублиндегі Таунсенд көшесінде мектептер мен үйлер ашуға көмектесті (драматург Шон О'Кейсидің әкесі Джон Кейси осы жерде жұмыс істеді). Бұл оның алғашқы "Смайли үйлеріне" айналды. Пастор Даллас пен Эллен Смайли Кумбеде Ирландия шіркеуінің миссионерлерінің Рагг мектебін ашты. 1853 жылы бастапқыда Уивер залында ашылған, кейін Ньюмаркет көшесінің бұрышына көшірілді. 1944 жылы жабылып, балалар Монкстаундағы Смайли үйіне көшірілді. 20 жыл бойы ICM сондай-ақ "The Smyly Homes" шығарған және сол жердегі қызметкер Сара Дэвис редакциялаған "Эриннің үміті" атты жарияланымды қолдады. Миссияның басқа үйлері мен мектептері Лурган көшесіндегі Рагг үйінде, Люк көшесіндегі қыздар үйінде және Уильям Генри Эллиотт үйінде орналасты. Ирландия шіркеуінің миссиясымен басқарылатын Солтүстік Ирландиядағы Лисберн қаласындағы Manor House үйінде балаларға қатысты ауыр физикалық және сексуалдық зұлымдықтар жасалды, ол мойындалды және кешірім сұрады. 2009 жылы оның протестанттық евангелистік аналар мен нәрестелер үйі – Бетания үйін құруға және басқару комитетіне қатысуы белгілі болды. Бұл үйге қатысты балаларды зорлаудан зардап шеккендерге мемлекеттік жәрдемақы беру жүйесіне қосылу туралы талаптар әлі де жалғасуда.
"Оранж" ордені
Ирландиялық шіркеу миссиясы Оранж орденімен ешқандай ресми байланысы жоқ екенін мәлімдейді. ICM веб-сайтының тарих бөлімінде 19 ғасырда ұйым ресми түрде Орденнен алшақтағаны, бірақ қоғамның бірқатар Киелі кітап оқырмандарының мүше болғаны айтылады. Дегенмен, бұл алшақтық ХХ ғасырда ICM суперинтенданты болған Т.С. Хэммондтың Орденнің белгілі мүшесі болғанымен үйлеспейді. 1960 жылдардан бастап 2000 жылға дейін және одан кейін де байланыс табуға болады. Сонымен қатар, ICM дәстүрлі түрде қазан айында Дублин Уиклоу Оранж ложасының жылдық құлшылық қызметін өткізіп келген. ICM ішкі қайта ұйымдастырудан өткеннен және атауынан «Рим католиктеріне» деген сөздерді жойғаннан кейін бұл әдет азайған болуы мүмкін. Бакалаврлар көшесіндегі миссиялық шіркеу Дублин Имманюэл шіркеуі деп қайта аталды. Алайда, ICM 2000 жылдан кейін де Дублин Уиклоу және Антрим округі Оранж ложаларынан қаржылық қолдау ала берді.
Балаларды физикалық және жыныстық жағынан қорлау
Солтүстік Ирландия тарихи институционалдық зорлық-зомбылықты зерттеу комиссиясы 1953 жылдан бастап Ирландия шіркеуі миссиялары басқарған Лиссберн қаласындағы Манор Хаус үйіндегі балаларға жасалған физикалық және сексуалдық зорлық-зомбылықтың куәліктерін қарады, көптеген ауыр кемшіліктерді анықтады.
Кешірім сұрау
2022 жылдың 11 наурызында Солтүстік Ирландияның бес негізгі саяси партиясының және алты зорлық-зомбылық жасаған мекеменің министрлері Солтүстік Ирландия Ассамблеясында кешірім сұрады. Зорлық-зомбылық жасағаны үшін кешірім сұраған алты мекеме: Фрэнсис Мэннинг бауырдың өкілі болған Де Ла Салль бауырлары; Корнелия Уолш қарындастың өкілі болған Назарет қарындастары; Уэйн Кларк қарындастың өкілі болған Сент-Луис қарындастары; Каит О'Лири қарындастың өкілі болған Қайырлы Бағушы қарындастары; Солтүстік Ирландиядағы Барнардо, Мишель Дженс өкілдік еткен; және Марк Джонс пастордың өкілдік еткен Ирландия шіркеу миссиялары. Маккорт үкімет министрлерінің кешірім сұрағанын мақтады; олар "отырып, ойланып, біз айтқанды тыңдады", – деді ол, бірақ мекемелер мұны істемеді, нәтижесінде кейбір құрбандардың сөйлеген кезде бөлмеден шығып кетуіне себеп болды, бұл "ауырсынуды күшейтті". Дегенмен, Солтүстік Ирландияның тарихи институционалдық зорлық-зомбылықты зерттеу комиссиясы Ирландия шіркеу миссиялары басқаратын Солтүстік Ирландияның Лисберн қаласындағы Манор Хаус үйінде балаларға жасалған гомосексуалдық зорлық-зомбылықтың бірнеше жағдайларын анықтады, оларға күтім жасалуы тиіс болған. Алайда, ICM басқа діни қауымдастықтармен ортақ мәселелерді шешуде "практикалық экуменизмді" қолдайды.
Ирландия шіркеуі
ICM өзінің шіркеуінің бағытын қатты сынға алады, оны либералды ұстанымға қарай бұруда айыптайды, олардың пікірінше, бұл "ирландиялық қоғамға ештеңе ұсына алмайды". Ұйым мынадай мәлімдеме жасады: "Ирландия шіркеуі өзінің негізгі құжаттарына сәйкес протестанттық шіркеу. Алайда, өкінішке орай, ол протестанттық уағызсыз протестанттық шіркеу".
"According to its own foundational documents, the Church of Ireland is a Protestant church. Unfortunately, it's a Protestant church without a Protestant message."