Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Piece of Cake – 1983 жылы Дерек Робинсонның жазған романы. Роман Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы жылы мен Ұлыбритания шайқасы кезіндегі Корольдік әуе күштерінің қимылдары мен шайқас эскадрильясының бастырған оқиғасын баяндайды. Кейіннен 1988 жылы осы романды негізге алған «Piece of Cake» атты телесериал түсірілді. Көркем шығарма болғанымен, роман тарихи деректерге мүмкіндігінше сәйкес болуға тырысады. Романның маңызды тақырыптары – әуе соғысы тактикасының қалыптасуы, «Хокер Ураган» истребителі, британдық әскери құрылымындағы әлеуметтік жіктелу және соғыс кезінде жаңа ұшқыштарды оқыту мен қабылдаудың қиындықтары. Роман қырқыс пікірталас тудырды, себебі ол Ұлыбритания шайқасында жойылған неміс «Люфтваффе» әуе күштерінің саны туралы британдық тараптың әлдеқайда жоғары бағаланған мәлімдемелерін сынады және Францияның құлауынан кейін Германияның Ұлыбританияға басып кіру мүмкіндігіне әуе шайқасының «әсері болмады» деген теорияны ұсынды. Робинсон өз жұмысын қорғай отырып, «кемшіліктер мен қателер» туралы шындықтың RAF ұшқыштарының батылдығы мен қайсарлығына деген құрметті одан әрі арттыратынын айтты.
Piece of Cake is a 1983 novel by Derek Robinson which follows a fictional Royal Air Force fighter squadron through the first year of World War II, and the Battle of Britain. It was later made into the 1988 television serial Piece of Cake. Although a work of fiction, the novel purports to be as historically accurate as possible. Notable themes are the development of aerial warfare tactics, the Hawker Hurricane fighter, the British class system within its military, and the difficulty of training and integrating new pilots during wartime. The novel was controversial because it challenged the greatly inflated British claims of Luftwaffe aircraft destroyed during the Battle of Britain, and theorized that the air battle was "irrelevant" to the possibility of a Nazi invasion of Britain following the fall of France. Robinson defends his work by stating that the truth of "faults and deficiencies" only enhances admiration for the courage and resilience of RAF pilots.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
1939 жылдың қыркүйегі, Екінші дүниежүзілік соғыс басталуға айналды: "Хокер Ураган" Mk. I ұшақтарымен жабдықталған, Корольдік әуе күштерінің Ұрыс командованиесінің құрамындағы "Қарға" эскадрильясының жас, тәжірибесіз, қайратты ұшқыштары алдағы соғысты жеңіл қабылдамайды. Ұшқыштарын қатаң жаттықтырып жүрген эскадрилья басшысы Рэмси әрекетке кірісуге асығады. Жатығудан оралғанда ол "Хуррикенін" қақпанға түсіріп алады, ұшақ аударылып, баспалдақ күтпей, кабинадан құлайды, мойны сынды. Оның уақытша орнына жаңа зеландиялық "Фанни" Бартон тағайындалады, оның билігін көптеген ұшқыштар мойындамайды. Келіп жатқан ұшақтар тобын тосқауылдауға бұйрық алған Бартон неміс бомбалаушысы деп ойлаған ұшаққа шабуыл жасап, атып түсіреді, кейін ол британдық "Бленхейм" екенін түсінеді. Ол тергеу комиссиясына жіберіледі, ал эскадрилья басшысы Рекс, жоғарғы топтан шыққан, тыныш және сенімді ұшқыш, команданы қабылдауға келеді. Эскадрилья Франциядағы жаңа әуежайға жіберіледі, онда неміс шабуылын күтеді. Ұшқыштар сәнді шатода тұрып, жайлы өмір сүреді. Қарсылығында, Рекс ұшқыштардан қатаң тәртіпті күтеді және RAF оқулық тактикасын, жақын формацияда ұшу және ауыр "жауынгерлік аймақ" шабуылдарын сақтауды талап етеді. Қыс кірген кезде "Соғыссыз соғыс" басталады. Ұшқыш офицері "Могги" Кэттермол басқа бірнеше ұшқыштарды, әсіресе жас Дикки Старрды және психикалық тұрақсыз "Стики" Стиквеллді қорлайды. Кэттермол өзінің "Хуррикенін" төмен көпірдің астынан өткізіп, Старр мен "Пип" Паттерсонды да солай істеуге итермелейді. Старр тәжірибеге тырысады және қаза табады. Кэттермол өкініш білдірмейді. Жаңа орынбасар келеді, ол Кристофер Харт үшінші, көп ұзамай "CH3" лақап атымен танылады. Испания азамат соғысының қатысушысы, ол RAF-тің қатаң, оқулық тактикасына таң қалмайды, бұл басқа ұшқыштармен келіспеушіліктерге және жаулыққа әкеледі. Бартон да эскадрильяға оралады. "Қарға" алғашқы әуе жеңісіне жетеді, неміс "Дорнье До 17" бомбалаушысын жояды. CH3 бір ғана, бұрын зақымдалған бомбалаушыны түсіру үшін алты ұшқыш қажет екеніне таң қалмайды, бұл, ішінара, көптеген ұшқыштардың нашар оқ ату дағдыларына байланысты. Журналист Джеки Беллами соғысты зұлым жауға қарсы даңқты оқиға ретінде көрсетуге құштар және CH3 цинизмін түсінбейді. Екі ұшқыш, "Флэш" Гордон және "Фитц" Фицджеральд, екі жергілікті мұғаліммен, француз Николь және ағылшын Мэримен роман бастайды. Екі жұп та ақырында үйленеді, бірақ Фицджеральд жыныстық әлсіздікке шалдығады. Кэттермолдың зорлық-зомбылығына шыдамы жетпеген Стиквелл рұқсатсыз ұшуға шығып, Люфтваффе әуежайын бомбалайды, бірақ оның ұшағы зақымдалып, Бельгияға құлайды. Эскадрилья оны құтқарады, бірақ Рекс оқиғаны кешіре алмайды және Стиквелл басқа бөлімге ауыстырылады. CH3 RAF тактикасын ұстанбауына байланысты басқа ұшқыштармен келіспейді. 1940 жылдың 10 мамырында Германия Франция мен Бельгияға шабуыл жасайды. "Қарға" эскадрильясының тактикасы, әсіресе артқы қапталда ұшатын ұшқыштар үшін қауіпті түрде жеткіліксіз болып шықты. Алғашқы күндері үш тәжірибесіз ұшқыш қаза табады, қалған эскадрилья оларды атып түсірген неміс Bf 109 ұшақтарын көрмей қалады. Неміс жер әскерлеріне қарсы бомбалаушы шабуылға еріп бара жатқанда, "Моке" Миллер ауыр жарақат алады, кейін ауруханада қайтыс болады. Қалған ұшқыштар бастапқыда күмәнмен қарап, кейін ескірген тактиканы жек көреді, бірақ Рекс оларды өзгертуден бас тартады. Бірде Рекс бомба жарылысынан қатты жарақат алады, бірақ ол басқа ұшқыштардан жарақаттарын жасырады, ал күшті ауырсынуды басатын дәрілер оны еуфорияға ұшыратып, өзіне тым сенімді етеді. Рекс "Қарға" эскадрильясына әлдеқайда үлкен неміс құрамына шабуыл жасауға бұйрық береді, өзі суға секіріп, бірақ басқа ұшқыш басқаларға ермеуге бұйрық береді, бірнеше ұшқыш Бартонның ұшағын әдейі толып, Рекске еруіне кедергі жасайды. Енді эскадрилья басшысы қызметін атқарып жатқан Бартон өзінің адамдарын, соның ішінде қорқынышты Паттерсон мен циникті CH3-ті жинауға тырысады. Бірақ немістердің Францияға қарай жылдам алға жылжуы, "Қарға" эскадрильясы әлі де толықтай сақталған "Хуррикен" ұшақтарына дейін қысқарды. Босқын ретінде қашып бара жатқан Никольді мотоциклші алып кетеді, бірақ ол апаттан көз жұмады. Мэри Англияға жетуге үлгерді, сондай-ақ "Қарға" эскадрильясының аман қалғандары. Тамыз айында "Қарға" эскадрильясы қайта құрылып, Британия шайқасы ең қарқынды кезеңге енген кезде қайтадан іске қосылды. Бастапқы ұшқыштардан сегіз адам ғана қалды: Бартон, CH3, Кэттермол, Паттерсон, Фицджеральд, Гордон, "Ана" Кокс және ирландтық "Флип" Моран. Оларды алмастырушылар арасында чехиялық "Хадди" Хадучек, поляк "Заб" Забарновский, ағылшын Стил Стеббинг, мақтаншақ "Бинг" Макфарлейн және жас "Ним" Реноф болды. Олар жақын арада неміс Люфтваффесінің шабуылдарына қарсы күшті шайқасқа қатысады, немістер Ла-Манш каналындағы конвойлерге шабуыл жасаудан тоқтап, Англияның оңтүстік-шығысындағы RAF әуежайларына шабуыл жасай бастайды. "Қарға" эскадрильясы жақсы тактика қолданады: жақын қашықтықта оқ ату, жұптарда ұшу, әуеде жүргенде үнемі жоғарыдағы және арттағы аспанды тексеру. Гордон әйелінің өлімінен кейін эксцентрикті және бейшара болып кеткен. Кэттермол Стил Стеббингті қорлау үшін жаңа құрбанды табады. Кэттермол тартыншақ Ренофты қарусыз неміс Heinkel He 59 құтқару ұшағын Ла-Манш каналында жоюға мәжбүрлейді. Моран, енді ұшу командирі, Бартонның билігін қабылдауға ықыласты емес. Ақпараттық офицер "Бас сүйек" Скелтон, Ұрыс командованиесі атып түсірген неміс ұшақтарының санына күмән келтіреді, сондай-ақ Джеки Беллами соғыстың барысы туралы цинизмге толы. Жаңа ұшқыштардың нашар дайындығы және нашар оқ ату дағдылары қатты сезіледі. Скелтон ұшқыштардың жеңіс туралы мәлімдемелерін растаудан бас тартқандықтан жиреншіксіз болады. Шайқас күшейе береді және барлық ұшқыштар шаршап, жүйкесіне зардап шегеді. Моран атып түсірілгенде қоршауға түсіп, өледі. "Бинг" Макфарлейн екі неміс ұшағын жояды және тыйым салынған "Жеңіс доңғалағын" орындайды, бұл оның қаза табауына себеп болады. Кэттермол Стиквеллмен кездеседі, соңғысы екі орынды Defiant эскадрильясында пилот екенін біледі. Стиквелл қарулы ұшуға шығып, қаза табады. Сол күні Фицджеральд, ұшағы зақымдалғаннан кейін тығыз тұманға қабылып, теңізде жоғалып кетеді. Оның әйелі Мэри, жүкті болғандықтан, күйеуінің қайтыс болғанына сенбейді және ұшқыштарды алаңдатып, әуежай периметрінде жүреді. Гордонның эксцентриктігі күшейеді және CH3-ті ашуландырады. Забарновский шайқаста қаза табады және бірнеше жаңа ұшқыштар да жоғалады, кейде бір күнге де шыдамайды. Кэттермол ақаулы "Хуррикеннен" секіріп шығады және оның басқарылмайтын ұшағы қалаға құлап, төрт азаматты өлтіреді. Скелтон Кэттермолдың өкініш білдірмеуіне қорқыныш білдіреді. Стил Стеббинг Кэттермолға әзіл жасап, екеуі ресми бітімге келеді. Кэттермол ашуланып, Мэриді күзетін тоқтатып, әуежайдан кетуге мәжбүрлейді. Қазір 1940 жылдың қыркүйегі, Британия шайқасы өршіп тұр. "Қарға" эскадрильясының аман қалғандары шаршап, шегіне жетті. Хадучек қаза табады, Реноф ауыр күйік шағады. Гордон ауыр жарақат алады және кейін қайтыс болады, оның өлімі туралы хабар шаршаған CH3-ті қатты соққыға ұрықтырады. Джеки Беллами ұшқыштармен Германияның Ұлыбританияға шабуыл жасауы мүмкіндігін талқылайды және ол, Корольдік теңіз күштерінің эскадрильясына қосылған ұшқыш сарбазының сараптық білімімен, немістердің теңіз күшінің жеткіліксіз екенін түсінеді. 7 қыркүйекте Люфтваффе Лондонға қарсы кең ауқымды шабуыл жасайды және барлық қолдағы RAF эскадрильялары, соның ішінде "Қарға" эскадрильясы да әрекетке кіріседі. Стил Стеббинг пен Кэттермол екеуі де қаза табады. Кокс секіріп шығады, Паттерсон жерге қонады, бірақ екеуі де аман қалады. Оқиға Бартон мен CH3-тің...
September 1939, World War II is about to begin: The young, brash and inexperienced pilots of Hornet Squadron, a unit of the Royal Air Force's Fighter Command equipped with the Hawker Hurricane Mk. I, are not inclined to take the impending war very seriously. Squadron Leader Ramsey, who has been drilling his men hard, is eager to get into action. Returning from a practise flight, he inadvertently taxis his Hurricane into a slit trench, upending the aircraft and, too impatient to wait for a ladder, falls from the cockpit and fatally breaks his neck. His temporary replacement is New Zealander 'Fanny' Barton whose authority is rejected by most of the pilots. Ordered to intercept an incoming group of aircraft, Barton attacks what he believes is a German bomber and shoots it down, only to later realise it was a British Blenheim. He is sent away to face a court of enquiry whilst Squadron Leader Rex, an upper crust and calmly confident pilot, arrives to take command. The squadron is despatched to a new airfield in France to await the expected German attack. Billeted in a luxury chateau, the pilots enjoy a comfortable lifestyle. In return, Rex expects strict discipline amongst his pilots and adherence to the textbook tactics of the RAF including close formation flying and the cumbersome 'fighting area' attacks. The Phoney War begins as winter sets in. Pilot Officer 'Moggy' Cattermole bullies several of the other pilots, in particularly young Dickie Starr and mentally fragile 'Sticky' Stickwell. Cattermole flies his Hurricane under a low bridge, goading Starr and 'Pip' Patterson to do the same. Starr attempts the stunt and is killed. Cattermole shows no remorse. A new replacement arrives, an American named Christopher Hart the Third, soon nicknamed 'CH3'. A veteran of the Spanish Civil War, he is unimpressed with the rigid, by the book tactics of the RAF and this leads to disagreements and hostility with some of the other pilots. Barton also returns to the squadron. Hornet achieves its first aerial victory when they destroy a German Dornier Do 17 bomber. CH3 is unimpressed that it takes six pilots to down a single, already crippled bomber, partly due to the poor gunnery skills of many of the pilots. Journalist Jackie Bellamy is keen to portray the war as a glorious adventure against an evil foe and cannot understand CH3's cynicism. Two of the pilots, 'Flash' Gordon and 'Fitz' Fitzgerald, begin respective romances with two local schoolteachers, French woman Nicole and expat Englishwoman Mary. Both couples eventually marry, although Fitzgerald experiences problems with sexual impotency. Fed up with Cattermole's bullying, Stickwell flies an unauthorised sortie, strafing a Luftwaffe airfield, but his aircraft is damaged and he crash lands in Belgium. The squadron rescue him but Rex cannot forgive the incident and Stickwell is transferred to another unit. CH3 is increasingly at odds with the other pilots over his refusal to adhere to RAF tactics. The German Invasion of France and Belgium (Blitzkrieg) begins on 10 May 1940. Hornet Squadron's tactics are soon proved dangerously inadequate, especially to the pilots flying at the rear. In the first days, three inexperienced pilots are killed without the rest of the squadron even seeing the German Bf 109 fighters that shoot them down. Whilst escorting a bomber attack against German ground forces, 'Moke' Miller is badly wounded and later dies in hospital. The remaining pilots at first doubt and then despise the outmoded tactics but Rex refuses to alter them. A bombing raid leaves Rex badly injured by shrapnel but he conceals his wounds from the other pilots and strong painkillers leave him euphoric and overconfident. Recklessly ordering Hornet Squadron to attack a much larger German formation, Rex dives down to his death but another pilot orders the others not to follow, several of the pilots deliberately crowding Barton's plane, preventing him from following Rex. Now acting Squadron Leader, Barton tries to rally his demoralised men, including a terrified Patterson and a cynical CH3. But the German advance is sweeping across France and Hornet Squadron has been reduced to a mere handful of Hurricanes still intact. Fleeing as a refugee, Nicole gets a lift with a motorcyclist but is killed in an accidental crash. Mary manages to reach England as do the survivors of Hornet Squadron. In August, Hornet Squadron is reformed and made operational again just as the Battle of Britain enters its most intense phase. Of the original pilots, only eight remain: Barton, CH3, Cattermole, Patterson, Fitzgerald, Gordon, 'Mother' Cox and Irishman 'Flip' Moran. Amongst the replacements are Czech pilot 'Haddy' Haducek, Pole 'Zab' Zabarnowski, mild mannered Englishman Steele Stebbing, cocky 'Bing' MacFarlane and young 'Nim' Renouf. They are soon seeing heavy action as the German Luftwaffe switches from attacking Channel convoys and begins an offensive against RAF airfields in southeast England. Hornet Squadron is using better tactics: shooting at closer range, flying in pairs, constantly checking the sky above and behind whilst in the air. Gordon has become eccentric and reckless after his wife's death. Cattermole finds a new victim for his bullying in Steele Stebbing. Cattermole orders a reluctant Renouf to destroy an unarmed German Heinkel He 59 rescue plane over the Channel. Moran, now a flight commander, is reluctant to accept Barton's authority. Intelligence Officer 'Skull' Skelton is sceptical about the numbers of German aircraft that Fighter Command is claiming to shoot down, as is Jackie Bellamy who has become cynical about the conduct of the war. The inadequate training of new pilots and the poor gunnery skills are soon painfully obvious. Skelton becomes very unpopular when he refuses to confirm all of the pilot's victory claims. The battle continues to intensify and all of the pilots begin to suffer exhaustion and nervous strain. Moran is horribly burnt to death when he is shot down. 'Bing' MacFarlane destroys two German planes and performs a forbidden 'Victory Roll' which causes him to fatally crash. Cattermole meets up with Stickwell, finding out the latter is now a pilot in a two seater Defiant squadron. Stickwell flies into action as a gunner and is killed. On the same day, Fitzgerald, his aircraft damaged, gets lost in dense fog and vanishes at sea. His wife Mary, now pregnant, refuses to accept that her husband is dead and is soon seen hanging around the aerodrome perimeter, which the other pilots find disturbing. Gordon's eccentricity grows more acute and infuriates the more seriously minded CH3. Zabarnowski is killed in action and several new pilots are also lost, sometimes not even lasting a single day. Cattermole bails out from a defective Hurricane and his unmanned aircraft crashes into a town and kills four civilians. Skelton is appalled at Cattermole's refusal to show any remorse. Steele Stebbing retaliates against Cattermole with a practical joke and the two appear to declare an unofficial truce. Cattermole angrily forces Mary to cease her vigil and leave the aerodrome. It is now September 1940 and the Battle of Britain is reaching its height. The survivors of Hornet squadron are exhausted and at breaking point. Haducek is killed and Renouf is badly burned. Gordon is badly wounded and later dies, news of his death hitting a battle fatigued CH3 particularly hard. Jackie Bellamy discusses with the pilots the possibility of a German Invasion of Britain and she concludes, aided by the expert knowledge and input from a Royal Navy fighter pilot drafted into the squadron that the Germans lack the naval capacity to do so. On 7 September, the Luftwaffe launches a massed attack against London and every available RAF fighter unit is flung into action, including Hornet Squadron. Steele Stebbing and Cattermole are both killed. Cox bails out and Patterson force lands but both remain alive. The story ends with Barton and CH3 diving yet again to attack the massed ranks of German bombers.
Дәйексөздер
Барлығы да аздап естен танған, білесіз бе. Егер өлтіру мүмкіндігі болмаса, олар мұндай іске барар ма еді, солай емес пе? Демек, олар толығымен қалыпты емес. Оларды үлгілі азаматтар деуге келмейді. Менің ойымша, вандалдар сияқты. Бұл - әдеттегі ұшқыш мінезі, солай емес пе? Оларға бір нәрсе көрсетіңіз, не болса да, іштей бірінші реакциясы: "Мен оны үш секундтық атумен қалай қиратар едім?" Сиырлардың тобы, екі қабатты автобус, бақшадағы кеш – маңызды емес, оның ойы осы. Бұл таңқаларлық емес. Мен олардың Әскери-әуе күштерінде болуын өте дұрыс деп ойлаймын, әйтпесе олар қазір банктерді жарған болар еді. "Қарулы күштердің барлық мақсатын бір сөзбен айтуға болады – өлтіру. Мен бұл мақсатты – сіздің сөзіңізбен айтқанда – тамаша немесе ұлы деп таппаймын, қанша тырыссам да, мақтан тұта алмаймын. Демек, ризамын, өйткені канализация жүйесін жұмыс істетіп тұратын адамдардың бар екендігіне өзімшіл ризашылық сезімі туады. Бірақ мақтаныш? Жоқ." "Адам ашық ойлауға тырысады. Егер біреу маған адамның басының жарылуындағы сұлулықты көрсетсе, мен оны көруге тырысамын." "Білу керек, көшбасшылық – бұл сенімділік ойыны. Сіз адамдарды сіз кез келген нәрсені жасай аласыз деп сендіруіңіз керек, әйтпесе олар сізге сенімдерін жоғалтады және өлімге құштарлықпен ерудің орнына, мүмкін дәретханаға бару керек пе деп ойлана бастайды." "Менің ойымша, құрметті шешім – жеңіске жету. Мен барлық мүмкін артықшылықтарды пайдаланамын – әділ, әділетсіз немесе тіпті ұятты болса да. Мен әліге дейін жау ұшқышының келісімге келуге дайын екенін көрген емеспін, мен де келіспеймін." "Бес минут Моранға Хадучектің өте жақсы ұшқыш екенін түсінуге жеткілікті болды. Ол "Ураган" ұшағымен әдеттегідей және бірнеше ерекше нәрселерді жасай алады, сонымен қатар Моран қанаттары түсіп кетсе көшірмелегісі келмейтін бірнеше нәрсе." "Егер мен сол ұшақта отырсам, ол сөзсіз апатқа ұшырап, мен де өлуім мүмкін екені анық еді. Бір грамм ғана ерлігі бар адам басқаруда қалып, бейкүнә адамдарды құтқаруға тырысатын еді. Менде бір грамм да ерлік жоқ. Мен үш жарым азаматты құтқару үшін өзімді өлтіруді ниеттемеймін. Бұл соғыс олардың да, менің де соғысым, сондықтан олар да тәуекелге бел буады." "Сіздер жеңіске жету үшін тек жеңіліске ұшырамау керек дегендей сөйлейсіздер. Бұл оңай емес! Соғыста жеңілмеу арқылы жеңіске жете алмайсыз. Адамдарға жеңіс керек, олар өздерін дәлелдеуі керек. Біз Люфтвафені жеңіп, оны жасауға болатынын көрсетуіміз керек."
"They're all a bit mad, you know. They wouldn't do it unless there was a damn good chance of getting killed, wouldn't they? So they can't be completely normal. They're not what you'd call model citizens, any of them. More like Vandals, I suppose. They're just itching to be turned loose with an eight gun Hurricane on some lumbering great bomber. I mean that's your average fighter pilot's attitude, isn't it? Show him something, anything really, and deep down inside, his first reaction is: What sort of a mess could I make of that with a couple of three second bursts? Herd of cows, doubledecker bus, garden party makes no difference what it is, that's the thought in the back of his mind. Not surprising, really. I've often thought it's a damn good job they're in the RAF, otherwise they'd all be out there blowing up banks." "The whole purpose of the armed forces can be summed up in one word – killing. Now, I don’t find that goal – in your words – marvelous, or magnificent, and try as I might I cannot bring myself to feel proud of it. Grateful, perhaps, as one is selfishly grateful for the existence of men who keep the sewage system working. But proud? No." "One tries to be open minded. If anyone can show me the glamour in a man’s head getting blown off, I shall do my best to see it." "You know leadership is a confidence trick. You have to persuade men that you can do absolutely anything, otherwise they lose confidence in you and instead of following eagerly into the jaws of death they begin wondering whether perhaps they should go to the lavatory instead." "My idea of an honourable solution is winning. I want every possible advantage I can get – fair, unfair or downright deplorable. I’ve never yet met an enemy pilot who was willing to compromise, and neither am I." "Five minutes was enough to tell Moran that Haducek was an excellent fighter pilot He could do all the usual things with a Hurricane and several very unusual things, plus a couple of things that Moran had no wish to copy in case the wings came off." "It was perfectly obvious that if I sat in that kite it was bound to crash and I would probably get killed. Anyone with an ounce of gallantry would have stayed at the controls and tried to miss the innocent bystanders. I haven’t got an ounce of gallantry. I don’t intend to kill myself to save three and a half civilians. It’s their war as well as mine, so they can jolly well take some of the risk." "You make it sound as if all we have to do to win is not lose. It’s not that easy! You don’t win wars just by not losing. People need a victory, they need to prove themselves We’ve got to beat the Luftwaffe just to show it can be done."
Тарихи байланыстар
Романда Могги Каттермол кейіпкері қираған неміс бомбалаушысын қуалап бара жатқанда, ол Люфтваффе экипажының бір мүшесінің ұшақтың астындағы эвакуация люгінде мүлдем қалғанын, аяқтары ауада асылып тұрғанын көреді. Кэттермол оны дереу атып өлтіреді. 1941 жылдың желтоқсанында осындай оқиға болды. Biggin Hill Fighter Wing эскадрильясын басқарған, және басқа пилоттың көмегімен Канал үстінде Junkers Ju 88 ұшағын атып түсірген қанатты командир Роберт Стэнфорд Так. Суда жалғыз аман қалған адам байқалды, ол қайықсыз, Голландия жағалауынан шалқары қашықтықта, және оны құтқаруға көмектесетін кемелер көрінбеді. Так неміс ұшқышының жайсыз, азапты өлімге ұшырауынан сақтап қалу үшін суды атып, оны өлтірді. Кейін Так былай деп жазды: "Егер мен сол жағдайда болсам, осылай болуын қалаған болар едім. Бұл дұрыс, жалғыз дұрыс шешім еді. Бірақ мен ешкімге айтпаймын, себебі кейбіреулер түсінбеуі мүмкін". "Флип" Моран кейіпкері атып түсіріліп, өртеніп жатқан кабинада тұтқындалады. Оның денесін алып кетуге келген туыстары мәйітті көруді сұрайды. Келлавей адъютант өлімнің жағдайына байланысты мұның орынсыз екенін түсіндіруге мәжбүр болады. Бұл оқиға Ұлыбритания шайқасында No 66 эскадрильясымен бірге Спитфайр ұшақтарын ұшқан қанатты командир Х.Р. Алленнің өмірдегі тәжірибесімен сабақтас. 1940 жылдың қыркүйегінде оның бір әріптесі ұшағы толық жылдамдықпен тік құлау кезінде қаза тапты. Денесінен аз ғана нәрсе табылды, ал сандықтың ішіне салмақ қосу үшін құм қаптары салынды. Ол былай деп жазды: "Оның ата-анасы қаза туралы хабарды алғаннан кейін, ұлын соңғы рет көруге рұқсат сұрады. Бақытына орай, жерлеу рәсімін ұйымдастырған офицер оларға оны осындай күйде көрудің жағымсыз болатынын әдеппен түсіндірді. Шындығында, олар тек құм қаптарымен қоршалған банканы көретін еді".
In the novel, the character of Moggy Cattermole is pursuing a mortally damaged German bomber and he notices that one of the Luftwaffe crewmen has become hopelessly stuck in the escape hatch beneath the aircraft, his legs dangling in mid air. Cattermole shoots him dead. A similar real life incident occurred in December 1941 when Wing Commander Robert Stanford Tuck, then leading the Biggin Hill Fighter Wing, with the aid of another pilot, shot down a Junkers Ju 88 over the Channel. A solitary survivor was sighted floating in the water, without a dinghy and many miles from the Dutch coast and with no ships in sight to rescue him. Tuck, wishing to spare the German airman a slow, painful death from exposure, strafed the water and killed him. Tuck later wrote, "If that were me, down there this is what I would want to happen. It was the right thing, the only thing to do. But I will tell no one, for some may not understand." When the character of 'Flip' Moran is shot down, he dies horribly, trapped in a flaming cockpit. When his relatives arrive to collect the coffin with his remains, they request to see the body. Adjutant Kellaway has to uncomfortably explain that it would be inappropriate due to the circumstances of his death. The incident was mirrored in the actual experiences of Wing Commander H R 'Dizzy' Allen who flew Spitfires with No 66 Squadron during the Battle of Britain. In September 1940, one of his comrades was killed when his fighter crashed in a full speed, vertical dive. Little of the body was recovered and the coffin's interior was lined with sandbags to give it some weight. He wrote, " his parents arrived, having received the fatality signal, and requested that they be allowed to a last look at their son. Fortunately, the officer in charge of the funeral tactfully pointed out that it would be a rather unpleasant experience for them to see it in that condition. All they would have seen, in fact, was a jampot surrounded by sandbags".
Түрлі ақпарат
Кітаптың соңғы беттерінде Гитлердің Ұлыбританияны сәтті басып алу мүмкіндіктері туралы топтық талқылау болады. Ағылшын каналын жасырын түрде кесіп өтудің қиындықтарын қарастырғаннан кейін, олар Корольдік теңіз күштерінің кедергісінен оның мүмкін емес екеніне келеді. Дегенмен, Харт кейіпкері Ұлыбритания шайқасының маңыздылығын атап өтеді, себебі соғыста жеңіске жету үшін RAF тек қана жеңіліске ұшырамауы керек: ол Люфтвафені жеңуге болатынын көрсетуі тиіс. Кітаптан кейін "Жақсы, таза күрес" атты жалғасы жарық көрді, ол Солтүстік Африкада "Кейктің бір бөлігінен" аман қалған кейіпкерлердің оқиғаларын баяндайды. Роалд Дальдің (Чарли және шоколад фабрикасы, Джеймс пен алып шабдалы және т.б. кітаптарының авторы) алғашқы жарияланған туындысы 1942 жылы "Ауыз торт" деп атаған мақаласы болды (басылымда аты өзгертілгенімен). Даль – RAF-тың аса қабілетті ұшқышы және оқиға оның соғыстағы ұшу тәжірибесіне арналған. Бұл мақала кейіннен "Ауыз торт" деп аталған әңгімеге қайта жазылды, ол "Over to You" жинағына енгізілді.
In the final pages of the book there is a group discussion about Hitler’s prospects for a successful invasion of Great Britain. After examining the problems of attempting a covert crossing of the English Channel they are led to the conclusion that it is impossible because of the Royal Navy. However, the character Hart insists that the Battle of Britain is nonetheless crucial, because to win the war the RAF must not just avoid losing: it must show that the Luftwaffe can be beaten. The book was followed by a sequel, A Good Clean Fight, following the exploits of a number of the surviving characters of Piece of Cake in North Africa. The very first publication by Roald Dahl (author of Charlie and the Chocolate Factory, James and the Giant Peach, etc) was a 1942 article that he had titled "A Piece of Cake" (although the title was changed in publication). Dahl was an ace RAF fighter pilot and the story was about his flying experiences in the war. The article was later rewritten as a short story, also called "A Piece of Cake," which was included in the collection Over to You.