Кіріспе

Эрих Геккель (31 шілде 1883 – 27 қаңтар 1970) – неміс суретшісі және гравюрашы, 1905–1913 жылдары болған «Көпір» (Die Brücke) тобының құрылтайшы мүшесі. Оның туындылары 1928 және 1932 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының көркем жарыстарына қатысты.

Өмірбаян

Геккель Саксонияның Добельн қаласында теміржол инженерінің ұлы болып дүниеге келді. 1897-1904 жылдары ол Кемницдегі Реалгимназияда оқыды, содан кейін Дрезденде архитектураны оқыды. Ол үш семестрден кейін, «Die Brücke» суретшілер тобының құрылғаннан кейін, оның хатшысы және қазынашысы болып жұмыстан кетті. 1907 жылдың шілдесіне дейін архитектор Вильгельм Крейстің кеңсесінде жұмыс істеді, содан кейін толық уақытты суретші болып кетті.

Мансап

Геккель «Ди Брюкке» тобының басқа негіздеуші мүшелері Эрнст Людвиг Кирхнер, Карл Шмидт-Роттлуфф және Фриц Блейльмен Дрезденде архитектураны оқып жүргенде танысты. Төрттік архитектура мамандығын алуды ата-аналарымен жасасқан келісім деп есептеді, себебі ата-аналары егер олар суретші болғысы келсе, оларды қолдамас еді. Геккель Дрезден политехникалық институтында он сегіз ай оқығаннан кейін Вильгельм Крейстің архитектуралық студиясында суретші болып жұмысқа орналасты. Ол осы мүмкіндікті «Брюкке» тобының пайдасына қолданды. Компанияға шам өндіруші Макс Зайферт үшін көрме залын жобалау тапсырылғанда, Геккель өнеркәсіпшіні «Брюкке» тобына көрме үшін қабырғаға орын және стендтер берудің тиімді екеніне көндіре алды.

Өнер

Die Brücke мүшесі ретінде Геккель көбінесе бизнес-менеджер рөлін атқарды, бұл ұжымға сол кездегі Франц Марк сияқты басқа да болашақ суретшілермен байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Бұл кейіннен ұжымның танымалдылығын арттырды, мысалы, олардың Франц Марктың өнерлік коалициясы Blaue Reiter-дің альманахинде есімдерінің аталуы. 1906 және 1907 жылдары Die Brücke Лёбтауда тағы бір көрме өткізді, ол графикаға толық арналған және Василий Кандинскийдің ағаш кескіндерінен тұрды. Айыныштыққа орай, топ тағы да бір рет халықтың қызығушылығын қозғауға жеткіліксіз болды. 1915 жылдың мамырынан бастап 1918 жылдың қарашасына дейін, соғыс аяқталғанға дейін Геккель Остендтегі шұғыл медициналық көмек көрсету ауруханасында қызмет етті. Теміржол вокзалында орналасқан ол, шынайы суретшілер колониясына айналды. Кезекшілер сурет салып, ағаш кескіндер жасады, әдебиет пен поэзияны оқып, талқылады. Олар ғимаратты қабырға суреттерімен және терезелерді безендірулермен әшекейледі, сондай-ақ Рождествоға арналған ерекше жұмыстар жасады. Геккель Джеймс Энсормен достық қарым-қатынас орнатты, ол оны үйіне және студиясына шақырды. Ол Германиядағы өнерлік қызметін де жалғастырды. Ол коллекционерлермен байланыс орнатып, көрмелерге дайындалды. Суретші ретінде ол сапарлаған жерлері мен көрген адамдарының көптеген эскиздерін жасады. Бірақ суретші ретінде фламанд пейзажы мен Солтүстік теңіз, әсіресе ерекше бұлт құрылымдарынан өтетін күн сәулесі, ең терең әсер қалдырды. 1922 және 1924 жылдары Геккель Ангермузейдің шақыруымен музейдің бірінші қабатындағы кішкентай, аркалы бөлмені безендірді. Қазір ол Хеккельраум деп аталады. Кейіннен Lebenstufen (ағылшын тілінде: Өмір кезеңдері) деген атқа ие болған қабырға суреттері неміс экспрессионизмінің ең маңызды сақталған қабырға суреттері болып саналады. 1937 жылы нацистік партия оның туындыларын «дегенеративті» деп жариялады, оған жұрт алдында жұмыстарын көрсетуге тыйым салды және оның 700-ден астам туындылары неміс музейлерінен тәркіленді. 1944 жылға қарай оның ағаштан ойылған барлық блоктары мен баспа тақталары жойылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Геккель Констанц көліне жақын Гайнхофенде тұрып, 1955 жылға дейін Карлсруэ академиясында оқытумен айналысты. Ол 1970 жылы Радольфцельде қайтыс болғанға дейін сурет салуды жалғастырды.

Мұра

Die Brücke-дің көптеген мүшелері сияқты, ол да өнімді графика шебері болды: Дубе-нің толық жинағы 465 ағаш кескіні, 375 гравюра және 400 литографияны қамтиды. Олардың 200-ден астамы, көбінесе гравюралар, оның өмірінің соңғы жеті жылына жатады. Еріх Геккель – 1920 жылдардағы жұмыстары атты үлкен ретроспективті көрме 2004 жылдың қазанынан 2005 жылдың ақпанына дейін Берлиндегі Brücke мұражайында өтті. 2000 жылы Геккельдің «Дангастер село пейзажы» (1909) Лондондағы Sotheby’s аукционында 1,21 миллион фунт стерлингке сатылды. Дэвид Боуи 1977 жылғы «Heroes» альбомының обложкасын Геккельдің «Roquairol» картинасына негіздеген. Осы картина Игги Поптың 1977 жылғы «The Idiot» альбомының обложкасы үшін де үлгі болды.