Кіріспе
Серапионның сакраментариі – бұл Сент Серапионның (шамамен 330-360 жылдары өмір сүрген, мерекесі 21 наурызда) Нил дельтасындағы Тмуис (қазіргі Телль-эль-Тимай) епискобы және Ариандыққа қарсы күресте Афанасийдің белгілі қолдаушысы. Ол білімімен танылғандықтан кейде Серапион Ғалым деп аталды. Ол осы дұға кітабы немесе сакраментарий (euchologion) арқылы, епископтардың қолдануына арналғандықтан ең жақсы танымал. Сакраментарийде «Санктус» сөзінің ең алғашқы жазбасы кездеседі.
Таңдау
Бұл сакраментарий, Египет құжаттары жинағындағы XI ғасырдың Афон тауындағы Ұлы Лаврасындағы қолжазбасында 1894 жылы А. Дмитриевский жариялаған, бірақ 1899 жылы Г. Вобермин тәуелсіз түрде тапқанға дейін көп назар аудармады. Бұл діни литургияға немесе мессаға (19 30, 1 6), крещениеге (7 11, 15, 16), рукоположению (12 14), май, нан және суды баталауға (17) және жерлеуге (18) қатысты отыз дұғаны қамтитын дін қызметшісінің кітабы. Рәсімдердің белгіленген құрылымдық формулалары, басқа дін қызметшілерінің бөліктері және дұғалардың тақырыптарындағы мағынадан басқа, барлық рубрикалар алынып тасталған. Серапионның есімі Эвхаристиялық тойдың анафорасына (I) және 15–18-топқа қойылған, бірақ бұл авторлықты көрсететіні күмәнді, өйткені жинақтың бәрі белгілі бір сөздік белгілерімен, стильмен және оймен байланысқан болса, 15–18-дің анафорамен ортақ емес ерекшеліктері бар, ал жинақтың ешбір бөлігі Серапионның қазіргі еңбектерімен ерекше ұқсастықтарды көрсетпейді. Бірақ оның есімі кем дегенде ықтимал мерзім мен шығу тегінің символы болып табылады: теология, ол ортодоксалды, бірақ консервативті, және мүмкін ариандыққа ишара жасайды, македониялық мәселе туындағандығын көрсетпейді; ортодокстар тастаған доксологиялар, және шамамен 370 жылы Александриялық соқыр Дидимус еретик деп қараған; халықтың негізінен пұтқа табынушы екендігі (1, 20); Эвхаристияның тұрақты түрде жексенбі күні өткізілуі (19; Арт. А. п. c. А. II), ал Египетте шамамен 380 жылы сенбі күні діни қызмет ету дәстүрі болған; монастырьға қатысты терминдер шамамен 350 жылға сілтеме жасайды; ресми аудармашылардың болуы (25) екі тілді шіркеуді, яғни Сирияны немесе Египетті көрсетеді; және кейбір теологиялық тіркестер (ἀγέννητος, ἐπιδημία, μόνη καθολικὴ ἐκκλησία) ескі египеттік сенімнің ерекшелігі және литургиялық сипаттамалары Египетті көрсетеді; жаңбыр үшін тілек (23), Нілдің көтерілуіне сілтеме жасамай, Жоғарғы Египеттен ерекшеленетін Дельтаға сілтеме жасайды. Сондықтан бұл кітап үлкен көлемдегі ең ерте литургиялық жинақ ретінде маңызды және 4 ғасырдың ритуалдық дәлелдері Сириямен салыстырғанда аз болған Египетке тиесілі. Рәсімдер Мысыр шіркеуінің тәртібінің (III немесе IV ғасырдың басында Гипполитен канондарының дамуы, бұл канондар шамамен 260 жылы Египеттен шыққан болуы мүмкін) және Мысырда шамамен 350 жылға жеткен даму сатысын көрсететін кейінгі египеттік рәсімдер арасындағы байланысты құрайды, сонымен қатар олардың өзіндік ерекшеліктері бар. Мессада египеттік ноталар бар: сабақтар алдындағы дұға, Шығыста басқа жерде белгісіз; катехумендер шығарылғаннан кейін ерекше ауыр өтініш, содан кейін өкініш актісі, мүмкін Кан. Гиппол. 2-де жоғалған; бірнеше египеттік анафораларда кездесетін Санктустың орналасуы; құрбандықтар мен өлгендерді еске алудың тығыз байланысы; анафораның қорытындысының нысаны. Қауымның құрылымы - дұғаның алдында және алғыс айту мен бата беру дұғалары - Египетте жалпы үлгінің дамығанын көрсетеді, бұл үлгі алғаш рет Сирияда, шамамен 375 жылы (Ап. Конст. VIII. 13) байқалды. Серапионның ерекше ерекшеліктері арасында Санктустың және Институттың қарапайымдылығы бар, онда Ап. Конст. ; нан мен тостаған институттарының арасында Дидахе 9 цитаты бар үзінділерді енгізу; ἀνάμνησις нысаны және Киелі Рухтың емес, Сөздің шақырылуы, құлшылық етуді жүзеге асыру. Құдайдың қасиетті рәсімінің бір бөлігі болып табылатын, белгілі бір дәрежеде қалыптасқан дұғасы айтылмауы мүмкін. Крещение рәсімінің тәртібі суды құлшылыққа бағыштаудың формасын және үміткерлер үшін алдын ала дұғаны қамтиды, бұл дұға мүмкін олардың жынды қуып шығаруына сілтеме жасайды; сенімнен бас тартудан және сенімін мойындаудан кейінгі табандылық үшін дұға; маймен майлау формасы; шомылдыру рәсімінен бұрын және кейін тиісті дұғалар; және растау дұғасы, қол қою, құдайларды құрметтеу және айқышқа отырғызу рәсімдерімен. Мұның бәрі шіркеудің тәртібі мен 4 ғасырдың жазушыларының нұсқамаларының сызбасына сәйкес келеді және оларды толықтырады, сонымен қатар кейінгі египеттік рәсімдермен үйлеседі. Рукоположению тек диакондарға, пресвитерлерге және епископтарға, яғни құдайдан келген діни орден иелеріне (12) формалар қарастырылған. Олар қысқа, бірақ қалыпты түрдегі. Диакондарға арналған (12) қасиетті Степанды еске алады, Киелі Рухты шақырады және диакондыққа лайықты сыйлар үшін дұға етеді. Пресвитерлерге арналған (13) Мұсаның LXX-ын еске түсіреді, Киелі Рухты шақырады және басқару, оқыту және татуластыру қызметіне жарамдылық беретін сыйларды сұрайды. Епископтарға арналған (14) Иеміздің тағайындалуына, апостолдардың сайлануына және апостолдық ізбасарлыққа сілтеме жасайды және пайғамбарлар мен патриархтарға сыйланған Құдайдың Рухын сұрайды, осылайша ол қойларды кінәсіз және кінәсіз қызмет ете алады. Кіші ордендер, аудармашылар, оқырмандар және субдиакондар (25) әдеттегідей, 4 ғасырдың ортасында, сакраменттік рукоположениюсыз тағайындалады. Экзорцизмделген немесе баталанған май, су және нанның қолданылуы шөл даласы әкелерінің өмірбаяндарымен толыққандай бейнеленген (Гностик қолданысына қараңыз, Клем. Ал. Excerpta 82). Серапион май мен суды баталаудың (5) формасын ұсынады, ол мессада ұсынылады (Кан. Гиппол. және Ch. Ord. май үшін), бәлкім жеке ұсынушылар үшін. Үшіншісіне арналған ұзақ форма (17) мүмкін шіркеудің ауруларды бару кезіндегі жалпы қажеттіліктерін ескереді. Екі дұғада да Аты және құмарлық, тірілу және т.б. еске алуы, Орыген және басқа жерлердегі ерте сілтемелермен сәйкес келеді. Өлгендерді жерлеу үшін Серапион кеткендер мен тірілер үшін дұға береді (18). Бірақ жаназа процессиясы туралы айтылады (ἐκκομιζομένου), ал мессада (I) кеткен адамдарды еске алу қарастырылған. Сондықтан біз 4 ғасырдың жаназа рәсімдерін, біз оны Египетте және басқа жерлерде білеміз: оқулар мен псалмдардан тұратын алдын ала рәсім, дұға осы рәсімге жатады, зиратқа процессия (псалмдермен), жерлеу және өлгендерге арналған месса.