1944 жылғы Альберта провинциясы сайлауы

Кіріспе

1944 жылғы Альберта провинциясының жалпы сайлауы 1944 жылдың 8 тамызында Альберта заң шығарушы ассамблеясының мүшелерін сайлау үшін өткізілді. Бұл сайлауда Қарулы күштердің сайлаушылары Армия, Әуе күштері және Әскери-теңіз күштерінен өкілдер сайлап, жеке өкілдік құқығына ие болды. Бұл сайлауға көшбасшы Эрнест С. Мэннинг алғаш рет қатысты. Бұрын провинциялық хатшы қызметін атқарған ол, 1943 жылы партияның негізін қалаушы премьер-министр Уильям Аберхарт қайтыс болғаннан кейін Әлеуметтік кредит партиясының жетекшісі және премьер-министрі болды. Мэннинг партияны көбірек орталықтандырылған бағытқа бұрды және партияның ақша реформасы бойынша әлеуметтік кредит саясатын, оны іске асыру мүмкін болмаған, көбінесе қолданбайтын болды. Аймақтың экономикалық жағдайының жақсаруы осындай реформаларды аз қажет етті. Мэннинг 1944 жылғы сайлауда Әлеуметтік кредит партиясын үкіметке үшінші рет әкеліп, бірінші дауыс санауында халықтың 50% -дан астам дауысын жеңіп, үлкен жеңіске жеткізді. Консервативтік партия және бұрынғы Біріккен фермерлер бірлескен кандидаттарды тәуелсіздер ретінде ұсыну стратегиясын жалғастырды. Либералдар коалициядан шыққандықтан, олардың қолдауы болмады, нәтижесінде Әлеуметтік кредит партиясына қарсы бірлескен күш-жігер бұрынғыдан гөрі аз дауыс жинады. Кооперативтік Комонвелл федерациясы сайлауға партия төрағасы Элмер Ропердің 1942 жылғы қосымша сайлауда жеңіске жеткенінен кейін заң шығарушы органнан бір орынмен ғана қатысты. Халықтың шамамен төрттен бірі дауыс бергеніне қарамастан, партия жалпы сайлауда тек екі орынды ғана жеңіп алды. Альберталық әскерилер мен Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагерлері 1944 жылдың 4 тамызында сайлаудың бірінші кезеңінде дауыс бере алды. Сонымен қатар, шетелде активті қызметте болған немесе бірінші дауыс беруден қалысқан Альберталықтардың арасынан Канада Қарулы күштерінің үш өкілін сайлау үшін екінші дауыс беру өтті. Бұл провинциялық сайлауда, бұрынғы төрт сайлау сияқты, Эдмонтон және Калгари қалаларының депутаттарын сайлау үшін округтік деңгейде пропорционалды өкілдік (бір ауыстырылатын дауыс беру) жүйесі қолданылды. Қалалық округтерде бірнеше депутат сайлау үшін пайдаланылды. Қалған барлық депутаттар бір мандатты округтерде тікелей дауыс беру арқылы сайланды. Провинцияның барлық сайлаушылары бағаланған дауыс беруге мүмкіндік алды.

none

The 1944 Alberta general election was held on August 8, 1944 to elect members of the Legislative Assembly of Alberta. In this election, Armed Forces voters voted for separate representation by electing an Army, an Air Force and a Navy representative. The election was the first contested by leader Ernest C. Manning. Previously Provincial Secretary, he became leader of the Social Credit Party and premier after party founder, Premier William Aberhart, died in 1943. Manning steered the party down a more moderate path, largely dispensing with the party's social credit policies of monetary reform that it had been mostly unable to implement. The provinces's improved economic position meanwhile made such reforms less pressing. Manning led Social Credit to a third term in government with a resounding victory in the 1944 election, winning over 50% of the popular vote on the first count of ballots. The Conservative party and former United Farmers continued their strategy of running joint candidates as independents. Not supported by the Liberals, who left the coalition, the anti SC joint effort lost much of its previous share of the popular vote. The Co operative Commonwealth Federation entered the election with only one seat in the legislature belonging to party leader Elmer Roper who had won a 1942 by election. Despite winning almost a quarter of the popular vote the party won only two seats in the general election. Albertan servicemen and veterans from World War II were able to vote in the first phase of the election on August 4, 1944. There was also a second vote held to elect three Canadian Armed Forces representatives from amongst the Albertans who were in active service overseas, or those who missed the first vote. This provincial election, like the previous four, saw district level proportional representation (Single transferable voting) used to elect the MLAs of Edmonton and Calgary. City wide districts were used to elect multiple MLAs in the cities. All the other MLAs were elected in single member districts through Instant runoff voting. All voters in the province had the opportunity to cast ranked ballots.

Үгіт-насихат

1944 жылғы сайлау – премьер-министр Эрнест Мэннинг қатысқан алғашқы жалпы сайлау. Мэннинг бір жыл бұрын күтпеген жерден қайтыс болған Уильям Аберхарттан Социалдық несие партиясын басқаруды қабылдады. Социалдық несиеге қарсы Джеймс Уокер басқаратын Тәуелсіздер, ол да жаңадан сайланған көшбасшы, және Эдмонтондағы қосымша сайлауда бір орын жеңіп алған, сондай-ақ 1944 жылғы Саскачеван облысының жалпы сайлауында көпшілік дауысқа ие болған Кооперативтік Комонвелл Федерациясы қарсылық көрсетті. Социалдық несие мен Тәуелсіздер сияқты, олар да жаңа көшбасшы Элмер Ропермен алғашқы жалпы сайлауға қатысты. 1943 жылдың желтоқсан айында Ред-Дирде өткен қосымша сайлауда Социалдық несие жеңіске жеткен кезде жалпы сайлауға дайындық жасалды. Бұл жеңіс Социалдық несиеге дем берді, олар бұл орынды Тәуелсіздерден алды. Сайлаудан кейін олар жоспарларын жеделдетіп, сайлауды жазда өткізуге шешім қабылдады. Бұл сайлауда дауыс санау тәртібі және кімдер дауыс бере алады деген екі маңызды өзгеріс болды. Бір мандатты сайлау округтеріндегі бюллетеньдерге бірінші таңдауды көрсету үшін «X» белгісі қоюға рұқсат етілді. Бұған дейін көптеген бюллетеньдер «1» саны қойылмағандықтан жарамсыз деп танылған. Бірінші таңдаудан басқа, келесі таңдаулар да сол артықшылықты көрсететін санмен белгіленуі керек еді. 1944 жылғы сайлауда жапон канадалықтары провинциялық сайлауда алғаш рет дауыс беруге құқылы болды. Соғыс кезеңінде Британдық Колумбиядан Альбертаға эвакуацияланған екі мың жапондық сайлауға қатысу шарттарына сәйкес келіп, дауыс беруге құқылы болды. Сайлау жарияланғаннан кейін, науқанның ең маңызды мәселесі Кооперативтік Комонвеллдің болашағына қатысты референдум болып шықты. Тәуелсіздер мен Социалдық несие өз қолдаушыларынан Комонвеллті жеңіске ұшырату үшін тиісінше «1» және «2» дауыс беруді сұрады.

Әлеуметтік несие

Әлеуметтік несие үкіметі 1940 жылы ақша реформасы бойынша көптеген уәделерін орындамағаннан кейін, 1935 жылғы сайлауда оның танымалдылығы билікке келуіне мүмкіндік берген жұқа көпшілік дауыспен қайта сайланды. Эрнест Мэннинг 1943 жылы Уильям Аберхарттың қайтысынан кейін премьер-министр болғаннан кейін партияның танымалдылығы арта берді. Мэннинг партияны әлеуметтік несиелік ақша теориясы және БАҚ-ты бақылауды қамтитын бұрынғы саясатынан бұрды. Осы сайлаудағы Әлеуметтік несие саясатының негізгі бөлігі – либералдық және Біріккен фермерлер мен Әлеуметтік несие үкіметтерінің билігінде Ұлы депрессия кезінде жинақталған Альбертаның үлкен қарызын қайтару жоспары болды.

Тәуелсіздер

Джеймс Уокердің жетекшілігімен сайлауға қатысқан тәуелсіздер 1937 жылы Әлеуметтік несие үкіметін жеңу мақсатымен біріккен консерваторлар, либералдар және Біріккен фермерлер коалициясы ретінде құрылды. Бұл коалиция Тәуелсіз азаматтар қауымдастығының бас ұйымы аясында ұйымдастырылды. Ұйымдасқан партия болғанына қарамастан, барлық үміткерлер тәуелсіз кандидаттар ретінде қатысып, сайланғандар да тәуелсіздер болып сайланды. 1944 жылдың ақпан айында 4-ші заң шығару сессиясы ашылғанға дейін Альберта либералдық партиясы коалициядан шығып кеткен кезде коалиция ыдырауға бастады. Уолкер 1944 жылдың 23 қаңтарында Калгариде өткен съезде Тәуелсіз азаматтар қауымдастығының басшысы болып сайланды. Ол екі үміткердің арасындағы сайыста Дэвид Элтонды жеңді. Съезге Албертаның түкпір-түкпірінен 300-ден астам делегат келгендіктен, оған зор қызығушылық танылды. Уолкер бірінші кезегінде шешуші жеңіспен сайланды. Қауымдастық құрылғаннан бері тұрақты басшы алғаш рет таңдалды.

Кооперативтік одақтастық федерациясы (CCF)

Кооперативтік одақ федерациясы соңғы екі жылда үлкен өсімді бастан өткерді. 1942 жылы провинциялық бөлімше Эдмонтонда өткен құрылтайда қайта ұйымдастырылды және Канада Еңбек партиясының провинциялық бөлімшесі ККФ-ке қосылды. Осы күнге дейін екі партия байланыста болған, бірақ жеке-жеке қызмет еткен. Біріккеннен кейін партия 1942 жылдың 22 қыркүйегінде Эдмонтонда өткен қосымша сайлауда жеңіске жетіп, өздерінің жетекшісі Элмер Роперді Ассамблеяға сайлады. Осы сайлауға қатысты бұйрықтар жарияланғанға дейін Саскачеван ККФ 1944 жылғы Саскачеванның жалпы сайлауын ұтып алды. Маннинг ККФ-ке қолдаудың күрт өсуіне жол бермеу үшін жалпы сайлауды тағайындады. Еңбекшілердің прогрессивті партиясының федералдық деңгейде Кооперативтік одақ федерациясымен бірігіп кандидаттарды тіркеу туралы ұсынысын ұлттық кеңес қабылдамады.

Сайлау күні

Сайлау түні Мэннингтің Әлеуметтік несие партиясы 52 пайыз дауыспен үлкен жеңіске жетті. Оппозициялық депутаттар Калгари мен Эдмонтон қалаларында шоғырланды, онда STV (бірнеше дауыс беру жүйесі) пропорционалды нәтижелерді қамтамасыз етті, ал Әлеуметтік несие партиясы ауылдық округтерде үстемдік құрды. Көптеген ауылдық округтерде дауыстарды алғашқы санауда SC жеңіске жетті, бірақ басқа округтерде ешбір кандидат алғашқы санауда көпшілік дауыс жинамады, сол кезде қолданылған балама дауыс беру жүйесі дауыстарды қайта бөлуді талап етті. Дауыстар қайта бөлінген жағдайда да, әрбір округ бойынша соңғы жеңімпаз, қарапайым көпшілік дауыс беру жүйесінде жеңіске шыққандай болды. SC-ге қарсы коалиция құраған тәуелсіз кандидаттар барлық округке кандидат тіркемеді және сайлаушылар оларды сенімсіз деп қарады. Олардың көпшілігі Кооперативтік Комонвелл Федерациясының (CCF) мүшелерін сайлауға жол бермеу үшін стратегиялық дауыс ретінде Әлеуметтік несие партиясына дауыс берді. SC-ге қарсы коалиция өзінің көшбасшысы Уильям Аберхарттан айырылды. 1944 жылғы сайлау көбінесе консерватор Эрнест Мэннинг үкіметі мен солшыл CCF арасындағы екі партиялық бәсеке ретінде өтті, соғыс кезіндегі фашизмге қарсы сезімге байланысты бәсеке деңгейі жоғары болды. Оппозициялық партиялар сайлау комиссиясы жұмысын аяқтағаннан кейін жиырма алты минут өткен соң жеңілісті мойындады.

Эдмонтон

Эдмонтон сайлау округі бес депутатты бір ауыстырылатын дауыс беру арқылы сайлады. Округ бойынша жиырма кандидат, оның ішінде төрт партия жетекшісі бақ сынасты. 1943 жылы премьер-министр болып тағайындалған Социал-кредит партиясының жетекшісі Эрнест Мэннинг бұл жарыстағы ең танымал кандидат болды. CCF партиясының жетекшісі Эльмер Ропер, екі жыл бұрын Эдмонтонда өткен қосалқы сайлауда орын жеңіп алған және қайта сайлануға түскен еді. Басқа партия жетекшілері – Еңбекшілердің прогрессивті партиясынан Джеймс Макферсон және Ардагерлер мен жауынгерлер тобынан Уильям Дж. Уильямс. Мэннинг бірінші дауыс санауында өзінің орынын жеңіп алды. Соңғы орынды толтыру үшін 16 дауыс ауыстырылды, бірақ ақырында төрт түрлі топтың кандидаттары сайланды: Эдмонтоннан 2 Социал-кредит, 1 (Социал-кредитке қарсы) тәуелсіз кандидат, 1 CCF және Ардагерлер мен жауынгерлер тобынан Уильямс. Эдмонтонда сайланған үш оппозициялық депутат Калгариде сайланған үш депутатқа қосылды. Осы сайлауда заң шығарушы жиналысқа тек осы алты оппозициялық депутат қана сайланды.

Қызыл бұғы

1943 жылдың желтоқсан айында Ред-Дирде өткен қосымша сайлау нәтижелері Әлеуметтік несие үкіметін жалпы сайлауға дайындық жұмыстарын жеделдетуге мәжбүр етті. Қайта сайланатын Social Credit депутаты Дэвид Юр өкілеттіліктің екінші мерзіміне түсуде.

Роки тау үйі

Фермерлер еңбек партиясының кандидаты және жетекшісі Виктор Йохансон 1944 жылғы 17 ақпанда Кооперативтік Ұлттық Федерациясы / Еңбекшілердің прогрессивті конвенциясының бірлескен съезінде ұсынылды. Сайлауға дейін аз уақыт қалғанда, CCF округтік ұйымы бөлініп, өз туымен кандидат Джордж Моррисонды тікелей ұсынды. Қазіргі Социал-кредит партиясының депутаты Альфред Хук қайта сайлауға түсті. Ол премьер-министр Мэннингтің 1943 жылы Аберхарт қайтыс болғаннан кейін үкіметін құрғанда провинциялық хатшы қызметіне тағайындалған еді. Тәуелсіздер бұл округтен кандидат тікелей ұсынбады. Сайлау күні Хук оңай қайта сайланды, бірінші дауыс санауында көпшілік дауыс жинады.

Уорнер

Уорнер сайлау округі үшін тәуелсіз партияның жетекшісі Джеймс Уокер мен провинциялық қазынашы Солон Лоу арасында қызу бәсеке болды. Лоу 1940 жылғы жалпы сайлауда Уокерден жеңіліп, 1940 жылғы 20 маусымда Вегревилл сайлау округінде өткен қосымша сайлауда жеңіске жеткен еді. Үміткерлер тізімін бірыңғай салық бағдарламасымен қатысқан В.М. Мадж және CCF партиясынан Р.Б. Эшорн толықтырды. Сайлау күні Лоу таңғажайып нәтижемен алғашқы дауыс санауында жеңіске жетіп, бірден көп дауыс жинап, Уокерді жеңді.

Нәтижелер

10-шы Альберта заң шығару жиналысына сайлау (1944)
Партия басшысы Кандидаттар Бірінші басымдық дауыстар Орын саны Дауыстар ± % Fpv (бірінші басымдық дауыстар) Өзгеріс (п.п.) 1940 1944 ±
Канада қарулы күштерінің өкілдері 22 6,125 7 1,207 3 653
Әскери дауыс 32 7,985 7,985 2.75 –
Эрнест С. Мэннинг 57 146,367 13,860 50.46 3615
Джеймс Х. Уокер 36 47,239 83,364 16.28 1916
Эльмер Ропер 57 70,307 35,991 24.24 –2
Уильям Уильямс 1 3,532 3,532 1.22 –1
Джеймс А. Макферсон 30 12,003 10,936 4.14 –
Үгіт жүргізбеген 11
Үгіт жүргізбеген 11
Біріккен Еңбек 1 1,788 1,788 0.62 1
480 480 0.16 1
390 390 0.13
Барлығы 216 290,091 100.00%
Жарамсыз дауыс бюллетендері 8,082 2,533
Қатысу 298,173 21,306 70.7% 4.1
Тіркелген дауыс берушілер 421,501 5,834

Әскерлердің дауысы

Жалпы сайлаудың екінші кезеңі 1944 жылдың қарашасынан басталып, 1945 жылдың қаңтарында аяқталды. Екінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметке шақырылған үш адам Альбертаның әскери қызметшілері мен әйелдерін, шетелде соғысқан немесе дислокацияланғандардың өкілі болып сайланды. Бұған сондай-ақ, дауыс беру күнінде ардагерлер ауруханаларында болған және 1944 жылдың 4 тамызындағы дауыс беруден қалып қойған зейнеткерлер де кірді. Бұл сайлау Сайлау туралы заңға сәйкес өткізілмеді, оның орнына Атқару кеңесінің бұйрығымен жүзеге асырылды. Бұл жасқа байланысты сайлауға қатысу шарттары мен бірден екінші турға дауыс беру жүйесі қарулы күштердің дауысына қолданылмады дегенді білдірді. Саскачеван Екінші дүниежүзілік соғыста әскери қызметшілер үшін сайлау өткізген жалғыз провинция немесе штат болды. Әскери қызметшілердің дауыс беруіне Кооперативтік одақ федерациясы (CCF) қарсылық танытты. Элмер Ропер әлеуметтік несие үкіметін шетелдегі әскери қызметшілерге дауыс беру мүмкіндігін ұсыну жоспарының болмауы үшін қатты сынға алды. Әлеуметтік несие үкіметі жауынгерлердің өкілдерін сайлау болатынын жариялады, бірақ жалпы сайлаудың бірінші кезеңі аяқталғанға дейін дауыс беру күнін шешпеді. Солдаттардың Әуежай депутаттары партиялық емес болды және Ассамблеяның оппозициялық жағында отырды. Кеңес бұйрығы сайлауға қатысатын үміткердің партиялық бағытта сайысқа түсуіне тыйым салды. Бұл сайлау Ассамблеядағы орын санын 57-ден 60-қа дейін уақытша арттырды. Әр әскери түрден бір өкіл сайланды: Армия, Әскери-теңіз күштері және Әуе күштері. Бұл провинция тарихындағы әскерилердің соғыстағы екінші дауысы болды, алғашқысы 1917 жылғы Альбертаның жалпы сайлауының екінші бөлігі ретінде өткен әскерилер мен медбикелердің дауысы болды. Жазба мерзімі 1944 жылдың қараша айының соңында басталды. Барлығы 32 үміткер сайлауға тіркелді. Армия өкілінің орны үшін 22 үміткер, Әскери-теңіз күштері үшін үш және Әуе күштері үшін жеті үміткер күшті бәсекелестікке түсті. Сайлау учаскелері 1945 жылдың 8 қаңтарынан 1945 жылдың 20 қаңтарына дейін рекордтық уақыт бойы ашық болды. Альберталықтардың дислокацияланған жерлерінде, соның ішінде әлемнің түкпір-түкпіріндегі әскери базаларда сайлау учаскелері құрылды. Дауыс беруді жүргізу үшін төрт бас сайлау комиссары тағайындалды, бұл рекорд бүгінгі күнге дейін сақталған. Дауыс беру "Бірінші келгенге" қағидасы бойынша жүргізілді, бюллетеньдер аударылмады. Альбертадағы 1944 жылғы сайлауда бір мандатты сайлау үшін бірден екінші турға дауыс беру қолданылды, қажет болған жағдайда дауыстар аударылды, өйткені сәтті үміткер сайлау үшін көпшілік дауыс алуы керек болды. Альбертада өткізілген дауыс берудің ресми нәтижелері 1945 жылдың 31 қаңтарында жарияланды. Әлемнің қалған бөлігі үшін дауыс беру 1945 жылдың 6 қаңтарында басталды. Бұл дауыс берудің ерекшелігі - Альберта үкіметі сайлау нәтижелерін немесе сайлауды өткізу шығыстарын жалпы жұртшылық үшін көрсететін ресми құжатты басып шығармады, өйткені сол жылы жалпы сайлаудың қалған бөлігімен жасады. Себебі, әлеуметтік несиелік үкімет шығарған Атқару кеңесінің бұйрығы бұны талап етпеді. Ресми нәтижелердің толық басылуы Калгари Геральд және Калгари Альбертан газеттерінде жарияланды, оларды 1945 жылдың 5 ақпанында Эдмонтонда өткен баспасөз конференциясында Бас сайлау комиссары жариялады. "Геральд" газетінде ғана дауыс беру станциясы бойынша нәтижелер көрсетілді. Бұл сайлауға қатысу деңгейі жалпы алғанда төмен болды; сайлау Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында Германия жеңіліске ұшырап, құлап жатқанда және жапондық күштердің де жағдайы өзгергенде өтті. Ауыр шайқастардан басқа, дауыс беру кезеңінде көптеген әскерлер де транзитте болды. Бас сайлау комиссары Роберт Аддисон Альбертаның 3300-ге жуық әскери қызметшісі транзитте болғандықтан дауыс бере алмады деп бағалады. Дауыс беру нәтижелері төрт жерде саналып шығарылды, Альбертада өткізілген дауыс беру Эдмонтонда саналып, жарияланды, ал шетелде өткізілген дауыс беру Лондонда саналып, телеграф арқылы Эдмонтонға жіберілді. Ең көп дауыс беру Италияда соғысып жатқан армия әскерлерінен келді, ал ең төменгі деңгей Жер орталық теңізінде болды, онда тек бес әскери қызметші дауыс берді. Жалпы қанша әскери қызметші дауыс беруге құқылы болды деген статистика жарияланбады. Бұл сайлауға қатысушылар, егер олар әскери қызметке шақырылғанға дейін Альбертада бір толық күнтізбелік жыл тұрған болса, дауыс беруге құқылы болды. Сайлауға қатысуға жарамдылықтың жалғыз талабы - олар сайлаудың бірінші кезеңінде өздерінің сайлау округінде дауыс беруден қалып қоюы керек еді. Альберта үкіметі сайлауды жүргізуге көмектесу үшін төрт бас сайлау комиссарын тағайындады. Бұл сайлау логистикалық қиындыққа толы болды, өйткені бұрын әлемдік масштабта мұндай сайлау өткізілмеген. Роберт Аддисон Эдмонтонда сайлауды бақылау және әлем бойынша координациялық жұмыстарды ұйымдастырумен айналысты. Джеймс Томпсон Жерорта теңізіндегі және Франко-Бельгия майданындағы дауыс беруді бақылайтын Бас сайлау комиссары болды. А. П. Ван Бюрен Канада, АҚШ, Аляска, Ньюфаундленд, Бермуда, Нассау және Ямайка аймақтарына жауапты болды. Л. П. Данис Франция, Бельгия және Голландия үшін Бас сайлау комиссары болды. Бас сайлау комиссарларының міндеттеріне Альберталықтардың қай жерде дислокацияланғанын анықтау, сайлау учаскелерін құру және бюллетеньдерді жинауды бақылау кірді. Кейбір жағдайларда сайлау учаскелері тікелей окоптарда құрылды, бұл сайлау қызметкерлерінің дұшпанның шабуылына түсуіне байланысты сайлауды кешіктірді. Сайлау кампаниялары туралы көп мәлімет жоқ, өйткені баспасөз бұл сайлау туралы өте аз ақпарат жариялады. Нәтижелер көрсетті, барлық үш жарыста анық көшбасшылар болған жоқ. Әскери-теңіз күштерінің дауыс беруі Loftus Dudley Ward-тың 1945 жылдың 31 қаңтарында Бас сайлау комиссары Альберта үшін алғашқы дауыстарды жариялаған кезде көшбасшылықты сақтап қалды. Уорд шетелдегі дауыстардың өте аз бөлігін алғанға қарамастан жеңіске жетті. Әскери-әуе күштерінің дауыс беруі бойынша Джозеф Рой Бертон Альберта дауыстары жарияланғаннан кейін көшбасшылықты сақтап қалды. Ақырғы нәтижеде Фредерик С. Колборн шетелдегі дауыстардың күрт өсуімен жеңіске жетті. Джеймс Харпер Прауз Армия жарысындағы ең үлкен сенсация болды, өйткені ол ақырғы нәтижелер жарияланғаннан кейін 1050 дауыспен жеңіске жеткенге дейін бар болғаны 34 дауысқа ие болды. "Бірінші келгенге" дауыс беру жүйесімен өткізілген осы сайлаулардың нәтижелері осы жүйенің белгісіздігін көрсетеді. Үш жеңімпаз да сәйкес сайлау округтерінде дауыс бергендердің аз бөлігімен жеңіске жетті. Джеймс Харпер Прауз армия дауыс берушілерінің дауысының бар болғаны 17 пайызымен жеңіске жетті.

The second phase of the general election took place beginning in November 1944 and ending January 1945. Three members of the armed forces commissioned in World War II were elected to represent Alberta service men and women fighting or stationed overseas. In addition those who were in veterans hospitals at the time of the vote and retired service personnel who already returned from duty but missed the August 4, 1944, vote. This election was not run under the Elections Act and was instead run from an executive council order. This meant that the laws regarding eligibility by age and the Instant runoff voting system did not apply to the armed forces' vote. Saskatchewan was the only other province or state to implement an election for service men in World War II. The service men vote had been pushed for by the Cooperative Commonwealth Federation (CCF) opposition. Elmer Roper harshly criticized the Social Credit government for having no plans to make voting options available for persons serving overseas. The Social Credit government responded by announcing that there would be an election of the soldiers' representatives, but it had not decided the date of the vote prior to the first phase of general election being completed. The soldiers' Members of the Legislative Assembly (MLAs) were meant to be non partisan and sat on the opposition side of the Assembly. The order in council forebode any candidate running in the election from contesting it along party lines. The vote also temporarily increased the number of seats in the Assembly from 57 to 60. One member represented each branch of the service: Army, Navy and Air Force. This was the second soldiers' wartime vote held in the province's history, the first being the soldiers' and nurses vote held as the second part of the 1917 Alberta general election. The writ period began in late November 1944. A total of 32 candidates registered to run in the election. The seat provided for the Army was hotly contested with 22 candidates, the Navy had three candidates and the Air Force had 7 candidates. The polls were open a record length of time as the voting was conducted from January 8, 1945, to January 20, 1945. Polling stations were set up on the front lines and at army bases where Albertans were stationed around the world. Four Chief Returning Officers were appointed to conduct the vote, a record that stands to this day. The vote was conducted under First Past the Post rules with no ballot transfers. Elsewhere in the Alberta 1944 election, Instant runoff voting was used to elect single members, and votes were transferred if necessary because to be elected a successful candidate had to have a majority of votes. The official results from the vote conducted in Alberta were released on January 31, 1945. The votes for the rest of the world were released on January 6, 1945. An oddity of this vote is that the Government of Alberta did not print an official document detailing the election results or expenses of operating the election for the general public as it did with the rest of the general election that year. This was because the executive council order made by the Social Credit government did not require it. Full printing of the official results did appear in both the Calgary Herald and the Calgary Albertan as they were announced by the Chief Electoral Officer at a press conference held in Edmonton on February 5, 1945. The Herald was the only newspaper to break down the results by counting station. Turnout for this election was generally low; the election came during the closing months of World War II when Germany was on its heels and starting to collapse and the tables had turned for Japanese forces as well. In addition to the heavy fighting there were also large numbers of troops in transit during the voting period. Chief Returning Officer Robert Addison estimated that almost 3,300 Alberta soldiers eligible were unable to vote because of being in transit to various fronts. The returns themselves were counted in four places, voting conducted in Alberta was counted and released in Edmonton first, while voting conducted overseas was counted in London and sent to Edmonton by telegraph. The highest turnout came by Army soldiers fighting in Italy and the lowest turnout was in the Mediterranean with only five service men voting. No statistics were released on how many service men and woman were eligible to vote in total. Voters for this election were eligible to cast a ballot if they were residents of Alberta for one full calendar year prior to enlisting in the military. The only other eligibility requirement was that they missed casting a ballot in their home electoral district during the first phase of the election. The Government of Alberta commissioned four Chief Electoral Officers to help run the election. The election proved to be a logistical challenge as no similar election had ever been conducted on a worldwide scale. Robert Addison was in charge of overseeing the election in Edmonton and coordination operations around the world. James Thompson was Chief Returning Office in charge of overseeing the vote in the Mediterranean and the Franco Belgian Fighting Fronts. A. P. Van Buren was in charge of Canada, United States and Alaska, Newfoundland, Bermuda, Nassau and Jamaica. L. P. Danis was the Chief Returning Officer for France, Belgium and Holland. The jobs of the Chief Electoral Officers included finding out where Albertans were stationed, setting up polling stations, and overseeing collection of ballots. In some cases polling stations were set up directly in the trenches causing delays to the election as election staff came under hostile fire. Not much is known about the election campaigns, as there was very little information published in the press about the election. The results showed there were no clear front runners in all three races. The Navy vote saw Loftus Dudley Ward hold a lead when the first votes for Alberta were released by the Chief Electoral Officer on January 31, 1945. Ward managed to hang on to win despite getting very few overseas votes. In the Air Force vote, Joseph Roy Burton was marginally leading the field after the Alberta votes were released. On the final total Frederick C. Colborne won with a surge of overseas votes. James Harper Prowse was the biggest surprise in the Army race as he had only 34 votes before surging to win with 1,050 after the final totals were released. The result of these elections, conducted using the First past the post voting system, shows the uncertainty of that system. All three winners won with only a minority of the votes cast in their respective constituencies. James Harper Prowse won with only 17 percent of the votes cast by army voters.

Нәтижелер

Канада армиясы дауыс берудің ресми нәтижелері Қызмет дәрежесі Аты-жөніДауыс саны%Тұрғын жеріҚана командирі Фредерик С. Колборн25220.88%КальгариУоррент офицер Жозеф Рой Бертон24420.22%Эдмонтон СержантДжеймс Мелвилл Белл 18114.99%ЭдмонтонҰшқыш офицер Нил Аллен Белл17814.75%Уэйн СержантФрэнк Пирпойнт Appleby14912.34%АтабаскаҰшқыш офицер Клод Эндрю Камбелл12610.44%ЭдмонтонҰшқыш офицер Харольд Э. Бронсон776.38%ЧерчиллЖалпы жарамды бюллетеньдер саны1,207100%

Канада Корольдік теңіз флоты дауыс берудің ресми нәтижелері Қызмет дәрежесі Аты-жөніДауыс саны%Тұрғын жеріБасты офицер Лофтус Дудли Уорд29344.87%КальгариЛейтенант Джон П. Дьюис19129.25%КанморБас жазушы Джон Фрэнсис МакВиан16925.88%ЭдмонтонЖалпы жарамды бюллетеньдер саны653100%