Кіріспе
Италия композиторы Джованни Баттиста Саммартини (шамамен 1700 – 15 қаңтар 1775) – итальян композиторы, скрипкашы, органшы, хормейстер және педагог. Ол Глюкты өзінің шәкірттерінің бірі деп есептеді, ал Иоганн Кристиан Бах сияқты жас композиторлар оны жоғары бағалады. Джозеф Хайднның шығармаларындағы көптеген стилизациялар Саммартинидің стильіне ұқсас екені де айтылды, бірақ Хайдн мұндай ықпалды мойындамады. Саммартини есімді концерттік симфонияның қалыптасуымен тығыз байланысты, ол қысқа опералық увертюра стилінен өту арқылы және Гайдн мен Моцарттың алдын ала болжаған жаңа бірқатарлық пен тақырыптық дамуды пайдалану арқылы жүзеге асты. Оның кейбір шығармалары Ағарту дәуірінің идеалдарымен байланысты «галант» стилінде сипатталған, ал «Саммартинидің шығармаларынан қалған ең басты әсер – ол классикалық стильдің дамуына үлкен үлес қосты, ол оның ұзақ және белсенді өмірі аяқталар кезде ең айқын түсініктілікке жетті». Саммартини шіркеу композиторы ретінде тез танылып, шетелде де атаққа ие болды. Өмірінің барысында ол жұмыс істеу үшін көптеген шіркеулерге (өліміне дейін сегіз немесе одан да көп) қосылды және мемлекеттік шараларда және аристократтардың үйлерінде орындалатын музыка жазды. Ол Миланнан алыс кетпесе де, Дж.К. Бах, Моцарт, Боккерини және Глюк сияқты көрнекті композиторлармен байланыс жасады, соңғысы 1737 жылдан 1741 жылға дейін оның шәкірті болды. Саммартинидің 1775 жылы болған өлімі күтпеген оқиға болды. Өз заманында жоғары бағаланғанымен, оның музыкасы көп ұзамай ұмытылып, 1913 жылға дейін Фаусто Торрефранка, Жорж де Сент-Фойк және Гаэтано Чезари зерттеушілерімен қайта ашылған жоқ. Қызығы, оның сақталған көптеген шығармалары Миланнан тыс жарық көрген басылымдардан табылды.
Giovanni Battista Sammartini (c. 1700 – 15 January 1775) was an Italian composer, violinist, organist, choirmaster and teacher. He counted Gluck among his students, and was highly regarded by younger composers including Johann Christian Bach. It has also been noted that many stylizations in Joseph Haydn's compositions are similar to those of Sammartini, although Haydn denied any such influence. Sammartini is especially associated with the formation of the concert symphony through both the shift from a brief opera overture style and the introduction of a new seriousness and use of thematic development that prefigure Haydn and Mozart. Some of his works are described as galant, a style associated with Enlightenment ideals, while "the prevailing impression left by Sammartini's work [is that] he contributed greatly to the development of a Classical style that achieved its moment of greatest clarity precisely when his long, active life was approaching its end". Sammartini quickly became famous as a church composer and obtained fame abroad. Over the years he joined many churches for work (eight or more by his death) and wrote music to be performed at state occasions and in the houses of the nobility. Although he never strayed far from Milan, he came into contact with such notable composers as J. C. Bach, Mozart, Boccherini, and Gluck, the last of whom was his student from 1737 to 1741. Sammartini's death in 1775 was unexpected. Although he was highly regarded in his time, his music was soon forgotten, and it was not rediscovered until 1913, by researchers Fausto Torrefranca, Georges de Saint Foix and Gaetano Cesari. Curiously most of his surviving works have been recovered from editions published outside Milan.
Жаңалықтар
Саммартини көбінесе симфонияның дамуындағы жаңалықтары үшін мақталады, мүмкін Мангейм және Вена мектептерінен де артық. Оның симфониялық композицияға қатысты көзқарасы ерекше болды, себебі ол итальяндық увертюра үлгісінде симфония жазған басқа композиторлардан өзгеше, трио сонатасы мен концерттік формалардан шабыттанды. Оның симфонияларын ырғақ және нақты форма, әсіресе ерте сонаталық және айналмалы бинарлық формалар жетекке алды. Оның шығармалары жаңашылдығын тоқтатпады және кейде классикалық музыканың, мысалы, "Тұңғыш толқын" (Sturm und Drang) стилінің бағытын болжады. Чех композиторы Йозеф Мысливечек Саммартиниді "Хайдн стилінің әкесі" деп атады, бұл кең таралған пікір Саммартинидің өлімінен кейін оның атағын арттырды.