Кіріспе

Шығыс православие шіркеуі күнә туралы католиктік және протестанттық көзқарастардан өзгеше пікір білдіреді. Күнә, ең алдымен, кінә сезімінен гөрі, соңғы рухани сырқат ретінде қарастырылады – адамның барлық күшін және энергиясын бұзатын, адам табиғатындағы Құдайдың бейнесін жеңілдітетін, олардың ішіндегі құдайға жақындықты азайтатын, әлемді нағыз қалпында түсінуін қиындататын және адамды Құдаймен бірлікте құдайлануға деген табиғи мүмкіндігін пайдаланудан шығаратын, өзін-өзі қайта жаңартатын дерт.

Шолу

Киелі кітаптағы күнә деген ұғымды білдіретін грек сөзі αμαρτία (амартия) "жетпеу" деген мағынаны береді: бұл мақсатынан жаңылып, толыққанды мүмкіндігіне жете алмауды білдіреді. Батыс христиандығы сияқты, Шығыс православиеде де мақсат – Құдаймен бірлік. Православие күнәні жанның ауруы деп түсіндіреді, яғни жанның Құдайдың инабатынан кемдік көруі. Құдаймен бірлікке жету, Мәсіх арқылы мүмкін болатын нәрсе, – ең тиімді ем. Православие шіркеудің құпияларын, Батыста тағдырлар деп те аталатынын, Құдаймен бірлікке бастайтын жолдар ретінде қарастырады.

Жыныстық қатынасқа көзқарас

Православ шіркеулерінің пікірінше, адамдар өзінің мәні бойынша жыныстық жаратылыс емес. Шығыс православиесінде адамдардың Құдаймен арақатынасы бір-біріне деген махаббатта көрінеді; екі адамның некеде бірігуі – Құдаймен толық бірігуіміздің бейнесі саналады. Дегенмен, адамзаттың Құдайға қарсы көтерілуі (Күнәға ірілуі) салдарынан, адамзат жыныстық қатынасқа жануарларға тән көзқараспен қарауға ұмтылады, бұл адамның Құдайдың сүреті мен ұқсастығымен жаратылған, өзгеруге қабілетті табиғатына сай келмейді. Шығыс православие шіркеуі жыныстық қатынасты өздігінен күнә деп санамайды, бірақ оны үйленген жұбайлар арасындағы махаббатқа толы амалдан бөліп қарауды айыптайды. Әйгілі Цезарий айтқандай, "заңмен сәйкес жыныстық қатынас және бала туу – кез келген күнә мен жазадан босатылған".