Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1953 жылы Чарльз Френдтің түсірген фильмі
1953 film by Charles Frend
"Қиын теңіз" – 1953 жылғы британдық соғыс фильмі, Николас Монсарраттың осы аттас романы негізінде түсірілген. Фильмде Джек Хокинс, Дональд Синден, Денхолм Эллиотт, Стэнли Бейкер, Лиам Редмонд, Вирджиния МакКенна және Моира Листер сомдады. Фильмді Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін жеті жыл өткен соң "Ealing Studios" студиясы түсірді, режиссері – Чарльз Френд, продюсері – Лесли Норман. Фильмде Атлантика шайқасының Корольдік теңіз күштері мен Германияның суасты қайықтары арасында қалай өткені британдық теңізшілер мен офицерлердің көзқарасымен бейнеленген. Бұл фильм бұрынғы теңіз офицері Николас Монсарраттың 1951 жылы жарық көрген, сол аттас бестселлер романына негізделген, алайда Эрик Амблер жазған сценарийде романның ең қасіретті тұстары кейбіреулері жоқ.
The Cruel Sea is a 1953 British war film based on the novel of the same title by Nicholas Monsarrat. The film starred Jack Hawkins, Donald Sinden, Denholm Elliott, Stanley Baker, Liam Redmond, Virginia McKenna and Moira Lister. The movie was made by Ealing Studios seven years after the end of the Second World War, and was directed by Charles Frend and produced by Leslie Norman. The film portrays the conditions in which the Battle of the Atlantic was fought between the Royal Navy and Germany's U boats, seen from the viewpoint of the British naval officers and seamen who served in convoy escorts. It is based on the best selling 1951 novel of the same name by former naval officer Nicholas Monsarrat, though the screenplay by Eric Ambler omits some of the novel's grimmest moments.
Кастинг
Кітапта қорқақ офицер Беннеттің рөлі австралиялық болғанымен, бастапқыда ағылшын Дональд Синден бұл рөлге кастингтен өтті, ал валлийлік Стэнли Бейкер Локхарт рөліне кастингтен өтті. Кейін Джек Хокинстің ұсынысымен және қосымша кастингтерден кейін рөлдер ауыстырылды. Болашақ режиссер Дон Шарп кішкентай рөлде ойнады. Вирджиния МакКенна кішкентай рөлімен мансабын бастады және түсірілім алаңында өзінің алғашқы күйеуі Денхолм Эллиоттпен танысты.
Although the role of the cowardly officer Bennett was an Australian in the book, the Englishman Donald Sinden was originally screen tested for the part and the Welshman Stanley Baker was screen tested for the part of Lockhart. Subsequently, at Jack Hawkins' suggestion and after further screen tests, the roles were swapped. Future director Don Sharp had a small role. Virginia McKenna launched her career with her small role and met her first husband, Denholm Elliott, on the set.
Кемелер
Компас Розаны HMS Coreopsis (K32) бейнеледі. Адмиралтейство барлық соғыс кезіндегі корветтерін жойды, бірақ Coreopsis фильмнің техникалық кеңесшісі, капитан Джек Брум DSC RN (жаман тағдырлы PQ 17 конвойының эскорт командирі болған) тарапынан Мальтада табылды. Coreopsis Грекия теңіз күштеріне берілді және Kriezis деп аталды, содан кейін Англияға сүйреліп, кемелерді бөлшектеуге жіберуге күтіп тұрды. Компас Роза "K49" белгісін таңбалады, бұл шын мәнінде HMS Crocus-қа тиесілі болған нөмір. Солташ қамалы фильмдегідей, F362 белгісімен бейнеленді. Ол 1947 жылы қызметтен босатылғанмен, 1958 жылы бұзылғанға дейін резервте сақталды, сондықтан фильмде пайдалануға болатын. (Кітапта Компас Розаны алмастырған жаңа кеме – ойдан шығарылған HMS Saltash болды. Бұл кемелер Касл класы корветтерінен әлдеқайда үлкен болды, бірақ фильм түсірілген кезде қызметтен босатылған немесе шетелге сатылған. Алайда, 1954 жылы қайта қызметке келген Канада Корольдік теңіз күштерінің River класындағы фрегаты Джон Уэйннің "The Sea Chase" фильміндегі ойдан шығарылған HMS Rockhampton рөлін ойнауға мүмкіндік алды.) Фильмде жаңа кемеге отырған Эрикссон мен Локхарт кейіпкерлері ешқайсысы да Салташта қамал туралы естімегендерін айтады – шындығында мұндай қамал жоқ, бірақ аймақта көптеген бекіністер бар. Екі кеме де Плимутте орналасқан, ал Плимут шығанағы Мерси өзенінің орнына қолданылды. Теңіздегі кемелердің түсірілімдері Англияның Ла-Манш арнасында, құрлық көрінбейтін жерде жүргізілді. Жазғы түсірілім кестесі мен жағалау сулары теңіздің қыста Атлантикадағы жағдайды тиімді бейнелеу үшін тым тыныш болды, сондықтан кемелер Портленд жарысына жіберілді. Жағалаудан бірнеше шақырым ғана қашықтықта орналасқан, қарама-қарсы ағыстар мен құмдық аймақ болжамды, бірақ көбінесе қауіпті, үлкен толқындар мен толқулы теңізді қамтамасыз етеді. Кемелер әдетте Портленд жарысынан қашып өтеді, бірақ Компас Роза қажетті түсірілімдерді алу үшін таяу ағын кезінде тікелей өтіп кетті.
Compass Rose was portrayed by the HMS Coreopsis (K32). The Admiralty had disposed of all its wartime corvettes, but Coreopsis was located in Malta by one of the film's technical advisers, Capt. Jack Broome DSC RN (who had been escort commander of the ill fated Convoy PQ 17). Coreopsis had been loaned to the Hellenic Navy and renamed Kriezis, and was awaiting a tow back to England and the breaker's yard. Compass Rose carries the pennant number "K49", which was in reality the number of HMS Crocus. Saltash Castle was portrayed by , pennant F362, as in the film. Although she had been paid off in 1947, she was held in reserve until broken up in 1958, and so could be made available for use in the film. (In the book, the new ship which replaced Compass Rose was a fictional HMS Saltash. These ships were significantly larger than the Castle class corvettes, but had been paid off or sold abroad when the film was made. However, in 1954 a recommissioned Royal Canadian Navy River class frigate was made available to play the fictional HMS Rockhampton in the John Wayne film The Sea Chase.) In the film, when boarding their new ship, the characters of Ericson and Lockhart remark that neither of them have heard of a castle in Saltash – in reality there is no such thing, although there are a number of fortifications in the local area. Both ships were based in Plymouth, with Plymouth Sound standing in for the River Mersey. The scenes of the ships at sea were filmed in the English Channel just out of sight of land. These coastal waters and a summer shooting schedule meant that the sea was generally too calm to effectively portray conditions on the Atlantic in winter, so the ships were taken to the Portland Race. Although only a couple of miles offshore, a number of conflicting tidal streams and a sandbank provide predictable, albeit often dangerous, large waves and a disturbed sea. Ships usually deliberately avoid the Portland Race but Compass Rose was taken straight through during the peak of the tide to get the required shots.
Кассалық жинақ
Бұл 1953 жылы британдық прокатта ең табысты фильм болды және Джек Хокинсті британдық көрермендер арасында ең танымал актер деп таныды. Осы дәуірдегі көптеген британдық соғыс фильмдері АҚШ прокатында жақсы нәтиже көрсетпеді; алайда, бұл фильм осы тенденцияға қарсы тұрған санаулы фильмдердің бірі болды. Ол АҚШ-та 215 000 фунт стерлинг (2013 жылғы шамамен 4,9 миллион фунт стерлингке тең) табыс әкелді, сол кездегі британдық фильмдер үшін бұл жоғары көрсеткіш еді. (Variety бұл көрсеткішті 600 000 АҚШ доллары деп хабарлады.).
It was the most successful film at the British box office in 1953 and caused Jack Hawkins to be voted the most popular star with British audiences. Most British war films of this era performed poorly at the US box office; however, the film was one of the few to buck this trend. It earned £215,000 (approximately £4.9million by 2013 standards) in the United States, a high figure for British films at the time. (Variety reported this figure at US $600,000. ).
Мұра
1956 жылы "Пятидесятые годы британские военные фильмы: Дни славы" атты деректі фильмінде айтылғандай, Эльстри студиясы BBC-ге сатылып жатқанда, сэр Майкл Балконнан қызметінің барысындағы ең үлкен жетістігі қандай болғаны туралы сұрады. Ол: "Менің ойымша, "Қырағай теңіз" болса керек, себебі біз оны алғаш рет көргенде, оны шынымен іске асырғанымызды түсіндік. Ол жай ғана үйлесімді және толыққанды дұрыс болды. Кейде мұндай сезім тумайды, бірақ осы фильмде барлығымыз сондай сезімге толы едік". Фильм Британдық кино институтының 100 үздік британдық фильмдер тізімінде 75-орынды иеленеді. Корольдік теңіз флотында фильм культты мәртебеге ие, "Қырағай теңіз түні" дәстүрі бойынша, жаңадан келгендер фильмді құтқару жилеттерін киіп, HMS Compass Rose қатты дауылға тап болғанда немесе "Snorkers!" деген сөз айтылғанда су шашылып тұрғанда тамашалайды. Бұл Корольдік теңіз флотының көптеген мүшелері үшін міндетті түрде өтетін рәсім, және ол экватордан өтумен бірдей құрметпен қарастырылады. Halliwell's Film Guide фильмді "бәсеңгер кітаптың сәтті бейімделуі, таза түсірілген және актерлік шеберлігі жоғары" деп сипаттайды.
In 1956, according to the documentary Fifties British War Films: Days of Glory, when Elstree Studios was being sold to the BBC, Sir Michael Balcon was asked what had been his greatest achievement during his tenure. He replied "I think perhaps The Cruel Sea because when we saw that for the first time, we realised that we really had brought it off. It seemed to just gel and be absolutely right. Sometimes you don't get that feeling, but with that one we all did." It is ranked number 75 on the British Film Institute's list of the top 100 British films. The film has cult like status within the Royal Navy, with the mess deck tradition of “Cruel Sea Night” in which new mess joiners will watch the film whilst wearing life jackets and sprayed with water whenever HMS Compass Rose hits heavy weather or certain lines such as “Snorkers!” is said. This is a rite of passage for many members of the Royal Navy and is held with as high regard as crossing the line. Halliwell's Film Guide described the film as a "competent transcription of a bestselling book, cleanly produced and acted".