Абе но Накамаро: Нара дәуірінің ақыны және дипломаты
Abe no Nakamaro
Жапон ақыны Чоко (Чжао Хэн) – Нара дәуіріндегі ғалым, вака өлеңдерінің авторы. Қытайға елшілікте болған, содан кейін Аннанның (Вьетнам) билеушісі болды. Тарихы мен өлеңдері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон ақыны, қытайша аты Чао Хенг (Чёкё деп жапонша айтылады), Нара дәуірінің жапон ғалымы және вака ақыны болған. Ол Тан Қытайына жіберілген жапон елшілігінің құрамында қызмет етті, кейіннен Аннанның (қазіргі Вьетнам) Тан духуы (әкімшілік басшысы) атанды.
Japanese poet
, whose Chinese name was Chao Heng (, pronounced Chōkō in Japanese), was a Japanese scholar and waka poet of the Nara period. He served on a Japanese envoy to Tang China and later became the Tang duhu (protectorate governor) of Annan (modern Vietnam).
Ерте өмір
Ол император Когеннің ұлы және Абе Фунаморидің тұңғыш ұлы, 彦太忍信命тің ұрпағы болған. Жастығында оның ерекше білімге бейімділігіне риза болғандар көп.
He was a descendant of 彦太忍信命, the son of Emperor Kōgen and first son of 阿倍船守. As a young man he was admired for having outstanding academic skills.
Мансап
717–718 жылдары ол Киби но Макиби мен Генбомен бірге Тан Қытайына (Кентоши) жапон миссиясының құрамында болды. Олар Жапонияға қайтып келді, ал ол оралмады. Қытайда ол мемлекеттік қызметке қабылдау емтиханын тапсырды. 725 жыл шамасында ол әкімшілік лауазымға орналасып, 728 және 731 жылдары Луоян қаласында жоғарылатылды. 733 жыл шамасында оған Тосибиби-Гарочин тағайындалды, ол жапон дипломатиялық миссиясын басқарды. 734 жылы ол Жапонияға қайтуға тырысты, бірақ оны алып кететін кеме сапарға шыққаннан кейін көп ұзамай батып, Қытайда тағы бірнеше жыл қалуға мәжбүр болды. 752 жылы ол Фудзивара но Кийокава басқаратын миссиямен қайта оралуға тырысты, бірақ ол саяхаттап жатқан кеме апатқа ұшырап, Аннан (қазіргі Солтүстік Вьетнам) жағалауында құлап кетті, бірақ ол 755 жылы Чанъаньға оралуға қол жеткізді. Сол жылы Ан Лушан көтерілісі басталғанда Жапонияға оралу қауіпсіз болмады және Накамаро туған еліне оралу үмітінен бас тартты. Ол бірнеше мемлекеттік лауазымдарды атқарды және 761 мен 767 жылдар аралығында Ханойда тұратын Анамның Духу (губернатор-қорғаушы) лауазымына көтерілді. Содан кейін ол Чанъаньға оралды және Жапонияға қайтуын жоспарлап отырғанда 770 жылы 72 жасында қайтыс болды. Ол қытай ақындары Ли Бай мен Ван Вэйдің, Жао Хуаның, Бао Синнің және Чу Гуансидің жақын досы болды. Абедің жапон мәдениеті тарихындағы орны Хокусайдың «Хякунин Исшу» сериясындағы укийо-э ағаш кескіштерінде бекітілген.
In 717–718, he was part of the Japanese mission to Tang China (Kentōshi) along with Kibi no Makibi and Genbō. They returned to Japan; he did not. In China, he passed the civil service examination. Around 725, he took an administrative position and was promoted in Luoyang in 728 and 731. Around 733 he received 多治比広成, who would command the Japanese diplomatic mission. In 734, he tried to return to Japan but the ship to take him back sank not long into the journey, forcing him to remain in China for several more years. In 752, he tried again to return, with the mission to China led by Fujiwara no Kiyokawa, but the ship he was traveling in was wrecked and ran aground off the coast of Annan (modern day northern Vietnam), but he managed to return to Chang'an in 755. When the An Lushan Rebellion started later that year, it was unsafe to return to Japan and Nakamaro abandoned his hopes of returning to his homeland. He took several government offices and rose to the position of Duhu (Governor protector) of Annam between 761 and 767, residing in Hanoi. He then returned to Chang'an and was planning his return to Japan when he died in 770 at age 72. He was a close friend of the Chinese poets Li Bai and Wang Wei, Zhao Hua, Bao Xin, and Chu Guangxi. Abe's place in Japanese cultural history is confirmed in Hokusai's Hyakunin Isshu series of ukiyo e woodblock prints.