Кіріспе

2004 жылғы АҚШ президенттік сайлауынан кейін бір апта ішінде президент Джордж Буштің кабинетінің көптеген мүшелері отставкаға кететінін жариялады. Бұл жағдайды ірі бұқаралық ақпарат құралдары мен Буш өзі «Ақ үйді қайта құру» деп атады. Техникалық түрде кабинет мүшелері болмаса да, бірнеше жетекші кеңесшілер де бұл процеске қатысты.

Отставкалар

2004 жылғы 9 қарашада бас прокурор Джон Эшкрофт пен сауда министрі Дональд Эванс бірінші болып отставкаға кететінін жариялады. Бір аптадан кейін, 14 қарашада тағы бірнеше адам отставкаға кету жоспарларын жариялады: Мемлекеттік хатшы Колин Пауэлл, Ауыл шаруашылығы министрі Энн Венеман, Білім министрі Род Пейдж және Энергетика министрі Спенсер Абрахам. Том Ридж 30 қарашада Ішкі қауіпсіздіктің бірінші хатшысы лауазымынан кетуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Желтоқсан айында тағы екеуі отставкаға кетті. Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер министрі Томми Томпсон 3 желтоқсанда отставкаға кететінін жариялады. 8 желтоқсанда, Қазынашылық министрі Джон В. Сноу қызметінен кетеді деген болжамдар болғаннан кейін, Ақ үй Сноудан Буштың екінші мерзімінде министр болып қалуын сұрағанын мәлімдеді. Сол күні Ардагерлер ісі жөніндегі министр Энтони Принсипи отставкаға кететінін мәлімдеді. 2006 жылғы 28 наурызда Ақ үй штабының бастығы Эндрю Кард отставкаға кетіп, оны Джош Болтен алмастырғаннан кейін, Болтен тазалау жүргізеді деген күту кең тарады. Болтен келгеннен кейінгі айларда Сноу (25 мамыр), Ішкі істер министрі Гейл Нортон (31 наурыз) және Көлік министрі Норман Минета (23 маусым, 2006) отставкаға кететінін жариялады. 2006 жылғы 8 қарашада АҚШ-тың аралық сайлауынан бір күн өткен соң, Қорғаныс министрі Дональд Рамсфелд әскери жетекшілер мен жалпы халықтың қысымымен отставкаға кетуі талап етілгеннен кейін отставкаға кетті. 2007 жылғы 27 тамызда бас прокурор Альберто Гонсалес отставкаға кету туралы шешімін жариялады. Барлығы, кабинеттік деңгейдегі он бес министрліктің он екісі отставкаға кетіп, жаңа адамдармен алмастырылды. Қалғандары – Еңбек министрі Элейн Чао және Тұрғын үй және қала құрылысы министрі Альфонсо Джексон болды. Льюис "Скутер" Либби төрт қылмыстық құқық бұзушылық үшін сотталғаннан кейін отставкаға кетті.

Тағайындаулар

Буштың қабінет мүшелерінің орнын толтыру үшін жасаған алғашқы екі таңдауы сынап-қанағаттандыруға да, мақтауға да ие болды. Ол Ақ үйдің кеңесшісі Альберто Р. Гонзалесті Бас прокурор, ал Кондолиза Райсты Мемлекеттік хатшы қызметіне тағайындады. Екі үміткерлік те аз ұлт өкілдері үшін тарихи маңызы бар. Райс – Мемлекеттік хатшы болып тағайындалған алғашқы афроамерикандық әйел, ал Гонзалес – алғашқы латын американдық Бас прокурор атанды. Тарихи маңызына қарамастан, олардың екеуі де бұрынғы лауазымдарында атқарған әрекеттері үшін сынға ұшырады. Гонзалестің тағайындалуы Буштың жақтастарының кейбіреуін ашуға түртті, себебі Техастағы Жоғарғы сотта судья болып жұмыс істеген кезіндегі оның кейбір шешімдері абортқа қолдау көрсету ретінде қарастырылуы мүмкін, ал көптеген республикашылдар (оның ішінде Буш өзі) абортқа қарсы. 17 қарашада Ішкі саясат жөніндегі кеңесші Маргарет Спэллингс та тағайындалды. Ол "Ешбір бала артта қалмасын" заңының негізгі авторларының бірі. Ол Пейджтің орнын Білім министрі болып алмастыратын еді. 29 қарашада 1999 жылдан бері Kellogg компаниясының бас директоры болып жұмыс істеп келген Карлос Гутьеррес Дональд Эванстың орнына жаңа Сауда министрі болып тағайындалды. Кубада туған Гутьеррес Kellogg компаниясында Мексикадағы фургоннан астық сатумен мансабын бастады. Қазір американдық азамат атанған Гутьеррес жаңа лауазымында 199 825 000 долларға төмен жалақы алуға келісті. Буш Гутьерресті "Американың ең беделді бизнес лидерлерінің бірі" деп атады. Ол – үлкен американдық жетістіктің символы. 2 желтоқсанда Небраска штатының республикашыл губернаторы Майк Йоханнс АҚШ Ауыл шаруашылығы министрі Энн Вениманның орнына тағайындалды. Бұған дейін Буш бұл лауазымға Небраска штатынан шыққан демократ сенатор Бен Нельсонды тағайындамақ болған деген болжамдар тарады. Нельсон Буштың ұсынысынан бас тартып, Сенатта қалуды жөн көрді. Егер Нельсон Буштың ұсынысын қабылдағанда, Демократиялық партия Сенаттағы орынды жоғалтуы мүмкін еді, себебі Нельсонның орнын губернатор Йоханнс тағайындап, ол республикашыл болар еді. 9 желтоқсанда Буш АҚШ-тың Ватикан елшісі Джим Николсонды Ардагерлер істері жөніндегі министрлікке үміткер етіп ұсынды. Сауда және Қаржы министрліктерінің орынбасары Сэм Бодманды президент 10 желтоқсанда жаңа Энергетика министрі болуға ұсынды. Майкл О. Левитт, қазіргі Экологиялық қорғау агенттігінің әкімшісі, сол күні Томми Томпсонның денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер министрі лауазымына тағайындалды. 2 желтоқсан 2004 жылы Бернард Керик Буш тарапынан келесі Ішкі қауіпсіздік министрі болып тағайындалды. Алайда, 10 желтоқсанда, бір апта бойы баспасөздің бақылауынан кейін, Керик жеке себептерді және жұмысқа алған бала күтуші мен үй шаруасын басқарушының иммиграциялық мәртебесіне қатысты ықтимал дауды келтіре отырып, кандидатураны қабылдаудан бас тартты. 1993 жылғы "Нэннигейт" ісіне ұқсас жағдайда, Керик жұмысшыға салық төлемеген, ол АҚШ-қа заңсыз көшіп келген болуы мүмкін. Алайда, бала күтуші әлі табылмаған, бұл кейбіреулерді бала күтуші туралы әңгіме Кериктің басқа проблемаларынан назарды аудару үшін ойлап тапқандық деп санайды. Кериктің кандидатурадан бас тартуына ықпал еткен басқа да даулар 1998 жылы кондоминиумды ұстау бойынша төленбеген шоттардан туындайтын тұтқындау ордері (осы ордерге қатысты құжаттар Керік президентке кандидатурасын қайтарып алу туралы ұсыныс жасағаннан үш сағат бұрын Ақ үйге факспен жіберілді) және Кериктің Taser International акцияларын сатуына қатысты сұрақтар Amnesty International ұйымының компанияның шоқдету қаруын сынаған баяндамасы шыққанға дейін болды. Керік кем дегенде екі рет некеден тыс қатынаста болғаны үшін айыпталды. Олардың бірі 11 қыркүйектен кейін болған. Керік полиция жұмыстарына арналған пәтерді пайдаланған, ол "Пайл" залына қараған. 12 қаңтарда, Кериктің кандидатурасын қайтарып алғаннан кейін бес апта өткен соң, Буш өзінің келесі таңдауы - Ішкі қауіпсіздік департаментінің директоры Майкл Чертофф екенін жариялады. Чертофф Нью-Джерси, Делавэр, Пенсильвания және Виргин аралдарынан апелляцияларды қарастыратын үшінші округтік апелляциялық соттың судьясы болды. Сотқа тағайындалғанға дейін 2001 жылдан 2003 жылға дейін Әділет министрлігінің қылмыстық бөлімінде Бас прокурорының көмекшісі болып жұмыс істеді. Сондай-ақ, 1994 және 1996 жылдар аралығында Чертофф президент Клинтонның және содан кейін бірінші ханым Хиллари Клинтонның бизнес-әрекеттерін тергейтін Сенаттың Уайтвотер комитетінің кеңесшісі болды. 6 қарашада, Рамсфелдтің отставкаға кеткен күні, президент Буш Роберт Гейтсті, бұрынғы ЦРУ директорын оның орнына тағайындады. Ол Сенат тарапынан 6 желтоқсан 2006 жылы 95-2 дауыспен бекітілді. Оған қарсы дауыс берген сенаторлар – Баннинг пен Санторум.

Сенат тыңдаулары

Гонзалестің тыңдауы 2005 жылдың 6 қаңтарында басталды. Тыңдау барысында Гонзалес кандидатурасына басты қарсылық білдіргендер, оны президент Бушқа кеңес бергендігі үшін айыптады, бұл кеңес АҚШ-тың ұстауындағы тұтқындарға қатысты зорлық-зомбылыққа әкелді, сондай-ақ ол тергеу тәсілі ретінде азаптауды қолдады. Гонзалес бұл айыптауларды жоққа шығарды. Демократтар Гонзалестің дауыс беру арқылы бекітілуін тоқтатуға мүмкіндік таппағандықтан, филибүстер қолдануға баруы мүмкін екенін мәлімдеді; бірақ бір апта ішінде бұл қауіптен бас тартты. Олар Президенттің 2 ақпандағы Ел халқына жолдаған үндеуінен кейін дауыс беруді кейінге қалдыруға қол жеткізді. Райс 19 қаңтарда сотталуға алынды. Райс тоғыз сағатқа созылған тексеру кезінде Ирактың тұрақтылыққа және тәуелсіздікке қол жеткізе алатынына сенім білдірді, Абу-Грейб түрмесіндегі күзетшілердің азаптау туралы хабарларына наразылық білдірді, бірақ азаптаудың ешқандай түрін тыйым салу туралы айтпады, сондай-ақ Солтүстік Кореяны ядролық қарулар бағдарламасынан бас тартуға көрші елдердің көндіре алатынына сенім білдірді. Ол Иракқа қарсы соғысқа қатысу туралы жасаған өзара қайшы келетін мәлімдемелері үшін сынға ілікті. Оған қарсы шыққан демократтардың шағын тобына сенаторлар Эдвард Кеннеди және Джон Керри кірді. Чертофтың бекіту тыңдауы 2 ақпанда өтті. Ол Ішкі қауіпсіздік және үкіметтік істер комитеті тарапынан тұтқындалған ирактықтарға қатысты күзетшілердің зорлық-зомбылық әрекеттері туралы білгендері жөнінде сұрақтарға жауап берді. Ол бұл айыптаулар туралы "жеке" білмейтінін мәлімдеді.

Бекітулер

Маргарет Спеллингс 20 қаңтарда Сенаттың Білім министрі лауазымына бекітілді. Сол күні Майк Йоханс Ауыл шаруашылығы министрі болып бекітілді. Карлос Гутьеррес 23 қаңтарда дауыс беру арқылы бекітілді. Кондолиза Райс 26 қаңтарда Сенаттың 85-13 дауысымен жаңа кабинетке Мемлекеттік хатшы болып бекітілді. Оның бекітілуіне қарсы шыққан демократтардың шағын тобы болғанымен, оның бекітілетініне ешқандай күмән болған жоқ. Мемлекеттік хатшы лауазымына кандидаттардың ешқайсысы бекітілмеген емес, және екінші кандидат туралы сөз болған жоқ. Дегенмен, ол Генри Киссинджерден кейін ең көп "жоқ" дауысын алды, ол 7 дауыс алған. Сол күні Джим Николсон Ардагерлер істері министрі, ал Майкл О. Левитт Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер министрі болып бекітілді. Сэм Бодман 31 қаңтарда Сенатпен бекітілді. Алберто Гонзалес 2005 жылғы 3 ақпанда 60-36 дауысымен бекітілді, барлық "жоқ" дауыстары демократтардан түсті. Ол атқарушы директор лауазымына кандидаттардың арасында екінші орынды алды. Оның алдындағы Джон Эшкрофтқа төрт жыл үш күн бұрын 42 "жоқ" дауысы берілген. Алайда, Эшкрофт демократтардан көбірек қолдау алды, ол 8 "иә" дауысын алды, ал Гонзалес тек 6 дауысқа ие болды. Майкл Чертофф 2005 жылғы 15 ақпанда Сенатпен Ішкі қауіпсіздік департаментінің хатшысы лауазымына бірауыздан мақұлданды. Роберт Гейтс 2006 жылғы 6 желтоқсанда Сенатпен Қорғаныс министрі лауазымына мақұлданды.