Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям К. Ховардтың 1933 жылғы фильмі.
1933 film by William K. Howard
«Құдірет пен даңқ» – 1933 жылғы кодекске дейінгі фильм, басты рөлдерде Спенсер Трейси мен Коллин Мур ойнады, сценарийін Престон Стерджес жазды, ал режиссері – Уильям К. Ховард. Фильмнің сценарийі Стерджестің алғашқы сценарийі болды, ол оны дайын түсірілім сценарийі түрінде тапсырды, бұл үшін 17 500 доллар (1933 жылғы 17 500 доллар бүгінгі күнгі шамамен <есептелген сомаға> тең) және табыстың белгілі бір пайызын алды. Ол кезде Голливудта кең таралмаған табысты бөлісу келісімдері Стерджеске көп назар аудартуға мүмкіндік берді. Флешбектер арқылы баяндалған бұл фильмді Паулин Кейл «Кейнді өсіру» атты эссесінде «Азамат Кейн» (1941) фильмінің повестволық құрылымының прототипі ретінде атады. (Сценарист Герман Дж. Манкивич, Орсон Уэллспен бірге «Азамат Кейн» сценарийі үшін «Оскар» жүлдесін жеңіп алған және Стерджестің досы болған.) «Құдірет пен даңқ» Стерджестің екінші әйелінің әкесі, кейіннен General Foods компаниясына айналған Postum Cereal Company компаниясын құрған C. W. Посттың өміріне негізделген. Фильмнің басты кейіпкері Том Гарнер сияқты, Пост та төменнен бастап жоғары көтерілді және өз өмірін өзі аяқтады. Стерджестің сөзіне сүйенсек, олардың өмірлері басқаша болған. Фильмнің авторлық құқығы жаңартылды. Бұл фильм Грэм Гриннің 1940 жылы жарық көрген осы аттас романымен байланысты емес.
The Power and the Glory is a 1933 pre Code film starring Spencer Tracy and Colleen Moore, written by Preston Sturges, and directed by William K. Howard. The picture's screenplay was Sturges' first script, which he delivered complete in the form of a finished shooting script, for which he received $17,500 ($17500.0 in 1933 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today) and a percentage of the profits. Profit sharing arrangements, now a common practice in Hollywood, were then unusual and gained Sturges much attention. The film, told through flashbacks, was cited by Pauline Kael in her essay "Raising Kane", as a prototype for the narrative structure of Citizen Kane (1941). (Screenwriter Herman J. Mankiewicz, who along with Orson Welles won an Oscar for the screenplay of Citizen Kane, was a friend of Sturges.) The Power and the Glory was loosely based by Sturges on the life of C. W. Post, his second wife's grandfather, who founded the Postum Cereal Company, which later became General Foods. Like Tom Garner, the lead character of the film, Post worked his way up from the bottom, and ended his own life. Otherwise, according to Sturges, their lives did not correspond. The film's copyright was renewed. The film is unrelated to the 1940 novel of the same title by Graham Greene.
Сюжет
Том Гарнердің қорымдағы қызметінен кейін, өзін-өзі өлтірген, зор күшті және көп жек көрілген теміржол магнаты Гарнердің өмірін, отбасылық мәселелерін және рельс сақшысынан бастап теміржол президентіне дейінгі жолын ең жақын досы Генри еске түсіреді.
After the funeral service for Tom Garner, a powerful and much hated railroad tycoon who committed suicide, his best friend Henry recalls Garner's life, his family problems, and his rise from track walker to president of the railroad.
Өндіріс
Стерджес бастапқыда сценарийді «Universal Pictures» компаниясынан босатылғаннан кейін тәуелсіз жоба ретінде жазды. Ол бұл оқиғаны «Fox Film» компаниясында өз бөлімшесі бар продюсер Джесси Л. Ласкиге айтты және сценарийге жоспар сұрады. Стерджес жоспар жасаудан бас тартты, оның орнына Ласкинің «мен көрген ең кемел сценарий» деп атаған, қысқарту қажет емес, дайын түсірілім сценарийін тапсырды. Бірақ оны кейінге жылдырғаннан кейін, олар «Қуат пен даңқ» жобасына ауыстырылды. Фильм 1933 жылдың 23 наурызынан сәуір айының соңына дейін түсірілді, ал кейбір сахналар 1933 жылдың маусымында қайта түсірілді. Ол бастапқыда 1933 жылдың ақпан айының соңында басталуы тиіс еді, бірақ бірнеше рет кейінге жылдырылды. Фильм 1933 жылдың 17 маусымында Лос-Анджелесте көрсетілді, ал анасы мен ұлы арасындағы қарым-қатынастың жарамсыздығы туралы «Хейс кеңсесінен» келген наразылықтардан кейін, кейбір монтаждау жұмыстары жүргізілді. Бұл цензураны қанағаттандырмады, олардың алаңдаушылығын басу үшін қайта түсіру және одан да кеңейтілген монтаждау жұмыстары жасалды. Фильм 1933 жылдың 16 тамызында Нью-Йорктегі «Gaiety» театрында тұсаукесерге шықты және сол жылдың 6 қазанында кеңінен көрсетілімге шықты. 1940 жылдың соңына қарай фильмнің кірісі 500 000 доллардан асып түсті, яғни Стерджес авансынан шамамен 2 000 доллар ғана алды. 1957 жылға қарай ол шамамен 1 миллион доллар кіріс әкелді. Стерджестің сценарийі жоғары бағаланды. Ол 1934 жылы кітап түрінде жарық көрді және ол 1933 жылғы «Hollywood Reporter» сыйлығын «Ең үздік түпнұсқа әңгіме» номинациясы бойынша алды.
Sturges originally wrote the script as a freelance project after being let go by Universal Pictures. He told the story to producer Jesse L. Lasky, who had his own unit at Fox Film, and requested a treatment. Sturges refused to do a treatment, and instead delivered a finished shooting script, which Lasky said was "the most perfect script I'd ever seen", with nothing that needed to be trimmed. but when it was postponed, they were transferred to The Power and the Glory. The film was in production from 23 March to late April 1933, with some re shooting in June 1933. It had originally been set to begin in late February 1933, but was postponed several times. The film was previewed in Los Angeles on 17 June 1933, and after objections from the Hays Office about the sexual nature of the relationship between a stepmother (Eve Borden) and her stepson (Tom Garner Jr.), some re editing was done. When this did not satisfy the censors, reshooting and more extensive re editing was done to alleviate their concerns. The film was premiered in New York City on 16 August 1933 at the Gaiety Theatre, and was generally released on 6 October of that year. By the end of 1940, it had grossed a little over $500,000, which meant that Sturges had received only about $2,000 over his advance. By 1957, it had grossed around $1 million. Sturges' screenplay was widely praised. It was published in book form in 1934, and he received the 1933 Hollywood Reporter Award of Merit for Best Original Story.
Уақытша жоғалған пленка
Киносыншы Паулин Кейл "Кейнді өсіру" атты мақаласын жазғанда, оның 1971 жылғы "Нью-Йоркер" журналындағы "Азамат Кейн" фильмінің қалай жасалғаны туралы мақаласы "Қуат пен даңқ" фильмі іс жүзінде "жоғалған фильм" санатында болды. Ол 1933 жылы Голливудтың фильмнің Нью-Йорк кинотеатрындағы тұңғыш көрсетілісі орнына қола тақта орнатып, оны қалай мақтағанын жазғаннан кейін, киноиндустрияны оны сақтап қалмағаны үшін айыптады. "Голливуд, жарнама жасауға құштар, бірақ өзіне деген құрметі аз, нитрат негативті қауіпсіз пленкаға көшіре алмады, ал "Қуат пен даңқ" фильмінің қазіргі көшірмелері - жыртылған қалдықтар ғана." Кейіннен фильм қайта жаңартылып, қазір толық күйінде сақталған.
When film critic Pauline Kael wrote "Raising Kane", her 1971 New Yorker article on the genesis of Citizen Kane, The Power and the Glory was virtually a "lost film". After writing about how Hollywood had praised the movie back in 1933 by putting up a bronze plaque on the New York movie theater where it had its premiere, she chided the movie industry for failing to preserve it. "Hollywood, big on ballyhoo but short on real self respect, failed to transfer the nitrate negative to safety stock, and modern prints of The Power and the Glory are tattered remnants." The movie was later restored and is now complete.