Француз композиторы Никола Грёнон: өмір және шығармашылығы
Nicolas Grenon
Француз композиторы Никола Грёнон (1375-1456) – Ренессанс кезеңінің өкілі. Музыкалық формалар, мансап жолы, Бургундия сарайындағы қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз композиторы Николя Гренон (шамамен 1375 – 17 қазан 1456) – ерте Ренессанс дәуірінің француз композиторы. Ол сол заманғы барлық қалыптасқан музыкалық формаларда шығармалар жазды және 14 ғасырдың соңында өнерін меңгерген, бірақ Ренессанс стилі қалыптасқан кезеңде негізгі қызметін атқарған, сирек кездесетін ұзақ өмір сүрген композитор болды.
French composer
Nicolas Grenon (c. 1375 – October 17, 1456) was a French composer of the early Renaissance. He wrote in all the prevailing musical forms of the time, and was a rare case of a long lived composer who learned his craft in the late 14th century but primarily practiced during the era during which the Renaissance styles were forming.
Өмір
Гренон туралы ең алғашқы мәліметтер Парижден алынған, ол бастапқыда Нотр-Дам соборында жұмыс істеді, ал ағасы қайтыс болғаннан кейін Санкт-Сепульхреде канон қызметіне кірісті. Ол Санкт-Сепульхреде діни иерархияда өрледі, содан кейін Парижден 1403 жылы Лаонға, ал 1408 жылы Камбрейге көшті. 1409 жылы ол Берри герцогының қызметіне "балалардың ұстазы", музыка мұғалімі және хор ұлдарының күтушісі ретінде Бурже қаласына келді; ал 1412 жылы Бургундияның Қорқынышты Иоанн (Бургундия герцогы) сарайындағы қызметін бастады. 1419 жылы ол Камбрейге қайтып оралды, ал 1425 жылдан 1427 жылға дейін Римде папа Мартин V басшылығымен папалық капелласында хор жетекшісі болып жұмыс істеді. Ол Камбрейге зейнетке шығып, 1440 жылдары Гийом Дюфаймен бірге собордың полифониялық литургиялық музыкасын толық қайта жаңарту жұмыстарын жүргізді. Ол 1456 жылы Камбрейде ерекше ұзақ өмірден кейін дүние салды.
The earliest records of Grenon are from Paris, where he worked first in the Notre Dame Cathedral, and on the death of his brother moved to a job at the St Sépulchre as a canon. He rose in the ecclesiastical hierarchy at St Sépulchre, and then left Paris, moving first to Laon in 1403, and then Cambrai in 1408. In 1409 he took a post for the Duke of Berry as the "master of the boys", the music teacher and caretaker of the choirboys, at Bourges; and in 1412 he began his career with the Burgundian court of John the Fearless (Duke of Burgundy). In 1419 he returned to Cambrai, and from 1425 to 1427 worked in Rome as the master of the choirboys in the papal chapel under Pope Martin V.
He retired to Cambrai, where in the 1440s he worked with Guillaume Dufay on a complete revision of the polyphonic liturgical music of the cathedral. He died in Cambrai in 1456 after an unusually long life.
Музыка және әсер
Гренонның музыкасы орта ғасыр мен ерте Ренессанс дәуірінің ерекшеліктерін көрсетеді. Оның әнсіз музыкасы өте қазіргі заманғы, және ол басым формалардың – баллада, вирелей және рондоның үлгілерін қамтиды. Мелодия әрқашан жоғарғы дауыста болады, ал барлық шығармалар үш дауысқа арналған. Гренонның мотеттері барлық дауыстарда қатаң изоритмиялық техниканы қолдануымен ерекшеленеді. Олар кейбір жағынан Дюфайдың мотеттерімен ұқсас, бірақ изоритмиялық принциптің қатаңдығымен ерекшеленеді. Оның біреуі 1414 жылға датиденеді, себебі ол антипапа Иоанн XXIII-ді мақтайды және бұл Констанц соборының ашылуымен сәйкес келеді. Гренон сондай-ақ массалар жазған, бірақ ешқайсысы толық сақталған жоқ; тек Глорияның бір бөлігі қалды, бұл оның осы типтегі шығармалар үшін стильдік ерекшеліктерін анықтауға жеткіліксіз.
Grenon's music shows aspects of both medieval and early Renaissance practice. His secular music is the most up to date, and includes examples of each of the prevailing formes fixes, the ballade, the virelai, and the rondeau. The melody is always in the topmost voice, and all are for three voices. The motets by Grenon are unusual in their use of strict isorhythmic technique, usually in all voices. In some aspects they are similar to motets of Dufay, except for the strictness of the isorhythmic principle. One is datable to 1414, since it praises the antipope John XXIII, and probably corresponds to the opening of the Council of Konstanz. Grenon also wrote masses, but none survive complete; only a fragment of a Gloria remains, not enough to establish his stylistic technique for this type of composition.
Анықтамалар және қосымша оқу
Сол сияқты. "Николас Гренон", "Гров Музыка Онлайн", ред. Л. Мэйси (қарастырылған 22 қаңтар 2005), grovemusic.com (абоненттік қол жеткізу). Густав Риз, "Ренессанс кезеңіндегі музыка". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1954. Ричард Х. Хоппин, "Орта ғасыр музыкасы". Нью-Йорк, W. W. Norton & Co., 1978.
idem. "Nicolas Grenon", Grove Music Online, ed. L. Macy (accessed January 22, 2005), grovemusic. com (subscription access). Gustave Reese, Music in the Renaissance. New York, W. W. Norton & Co., 1954. Richard H. Hoppin, Medieval Music. New York, W. W. Norton & Co., 1978.