Гершон Сирота: Еуропаның көрнекті хаззаны және еврей халқының даусы
Gershon Sirota
Гершон Сирота (1874-1943) – Еуропаның көрнекті канторы, "Еврей Карузосы". Өмірбаяны, мансабы, Варшавадағы Tłomackie Street Synagogue-дағы қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гершон Ицхок Лейбович Сирота (Гершон Ицхок Лейбович Сирота; 1874 19 сәуір 1943) – «Хазануттың алтын ғасыры» (канториалдық музыка) дәуіріндегі Еуропаның ең көрнекті канторларының бірі, кейде «Яһуди Карузосы» деп аталды.
Gershon Yitskhok Leibovich Sirota (Гершон Ицхок Лейбович Сирота; 187419 April 1943) was one of the leading cantors of Europe during the "Golden Age of Hazzanut" (cantorial music), sometimes referred to as the "Jewish Caruso".
Өмірбаян
Сирота өзінің канторлық мансабын Одессада бастады, содан кейін Вильняда Штатшул (Мемлекеттік синагога) канторы ретінде сегіз жыл қызмет етті. Вильняда ол хормейстер Лео Лоумен ынтымақтастығын бастады, бұл ынтымақтастық оның мансабының соңына дейін жалғасты. Ол Еуропаның көптеген қалаларында өнер көрсетті, ал 1902 жылы сионистік қозғалыстың негізін қалаушы Теодор Герцльдің құрметіне өткен қабылдауда ән салды. 1907 жылы Сирота Варшавадағы беделді Тломацкий көшесі синагогасының канторы болып тағайындалды. Ол Еуропа бойынша концерттік өнер көрсетулерін жалғастырды, тіпті Нью-Йорктегі Карнеги залында толық залға ән айтты. Тломацкий синагогасында кантор болып жұмыс істеген кезінде ол өзінің музыкасын жаздыра бастады. Вена, Берлин және Санкт-Петербургте жасалған және бүкіл еврей әлеміне тараған алғашқы еврей жазбалары екі белгілі канторға – Гершон Сирота мен Завел Квартинге тиесілі болды. Технология жетілдікке жеткен сайын, ол әндерді қайта-қайта жаздырып отырды, осылайша тыңдаушылар оның дауысының жылдар бойы қалай жетілгенін байқай алатын болды. Сирота жиі өнер көрсетулеріне байланысты туындаған даулар салдарынан синагогадан кетіп қалды, бірақ ол Варшавада тұруын жалғастырды. Дегенмен, ол жиі саяхаттап, оның концерттеріне еврей және бейеврей көрермендер жиналды, ал кейбір деректер бойынша, тіпті Карузо да келген екен. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Польшаға нацистердің басып кіруі кезінде Варшавада тұтқынға алынған ол өзінің соңғы жылдарын Варшава геттосында өткізді және 1943 жылы Варшава геттосының көтерілісінде қаза тапты.
Sirota began his cantorial career in Odessa, then spent eight years in Vilna as cantor of the Shtatshul (State Synagogue) there. It was in Vilna that he began his collaboration with choirmaster Leo Lowe, which would continue throughout his career. He performed on numerous occasions throughout Europe, and in 1902 he sang at a reception in honour of Theodor Herzl, the founder of the Zionist Movement. In 1907, Sirota assumed the position of cantor at the prestigious Tłomackie Street Synagogue in Warsaw. He continued his concert appearances around Europe, and even sang in Carnegie Hall in New York City to a sold out crowd. While cantor at the Tłomackie Synagogue, he also began recording his music. The first Jewish records, made in Vienna, Berlin, and St. Petersburg and spread across the whole Jewish world, were of the two famous cantors: Gershon Sirota and Zavel Kwartin. As the technology improved, he was constantly rerecording the songs so that listeners can trace the improvement of his rich tenor voice over the years. While Sirota eventually left the synagogue over disputes concerning his frequent performances, he continued to live in Warsaw. Nevertheless, he travelled frequently, and his concerts were attended by Jewish and gentile audiences alike—and according to some accounts, even by Caruso. Caught in Warsaw during the Nazi invasion of Poland during World War II, he spent his final years living in the Warsaw Ghetto, and died in the Warsaw Ghetto Uprising in 1943.