Герцогиня Мазарин, племянница кардинала Мазарина и любовница Карла II. История "Мазаринеток" и отвергнутое предложение английского короля. Франция, Англия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хортенса Манчини, Мазарин герцогинясы (6 маусым 1646 – 2 шілде 1699), Францияның бас министрі кардинал Мазариннің қызы және Англия, Шотландия және Ирландия королі Карл II-нің сүйіктісі болды. Ол бес әйгілі Манчини әпкесінің төртіншісі еді, олар екі Мартиноцци туысымен бірге Франция королі Людовик XIV сарайында Мазаринеттер деп белгілі болды.
Hortense Mancini, Duchess of Mazarin (6 June 1646 – 2 July 1699), was a niece of Cardinal Mazarin, chief minister of France, and a mistress of Charles II, King of England, Scotland, and Ireland. She was the fourth of the five famous Mancini sisters, who, along with two of their female Martinozzi cousins, were known at the court of King Louis XIV of France as the Mazarinettes.
Некеге тұру ұсыныстары
1659 жылы Людовик XIV-нің бірінші туысы Англия королі Карл II Хортензаға үйленуді ұсынды, бірақ оның ұсынысын сүргінде жүрген корольдің перспективасы шамалы деп ойлаған кардинал Мазарин қабылдамады. Мазарин өзінің қателігін бірнеше ай өткен соң Чарльз Англия патшасы болып қайта орнатылғанда түсінді. Содан кейін Мазарин өтініш білдіріп, 5 миллион ливрлік қалыңдық ұсынды, бірақ Карл бас тартты. Бұл неке орындалмаса да, екеуі кейін тағы кездеседі. Хортензаның қолына Людовик XIV-нің тағы бір бірінші туысы, Савой герцогы Карл Эммануэль II да үміттенді, бірақ кардинал Мазарин оның қалыңдығына Пиньероль бекінісін қосуға келіспегендіктен келісімдер күшін жойды. Осыған ұқсас себептермен Лоррейн герцогы жасаған ұсыныс та тоқтатылды.
Charles II of England, the first cousin of Louis XIV, proposed to Hortense in 1659, but his offer was rejected by Cardinal Mazarin who believed the exiled king to have little in the way of prospects. Mazarin realised his mistake when Charles was reinstated as King of England only months later. Mazarin then became the supplicant and offered a dowry of 5 million livres, but Charles refused. While a marriage did not materialise, the two were to cross paths later. Hortense's hand was also requested by Charles Emmanuel II, Duke of Savoy, another first cousin of Louis XIV, but arrangements fell through when Cardinal Mazarin refused to include the stronghold castle of Pignerol in her dowry. For similar reasons, an offer made by the Duke of Lorraine was broken off as well.
Оңышсыз неке
1661 жылы 1 наурызда он төрт жасар Хортенза Еуропаның ең бай адамдарының бірі Арман Шарль де Ла Порте де Ла Мейлерэйге тұрмысқа шықты. Ол Хортензамен некелескеннен кейін, оған герцог Мазарин атағы берілді. Кардинал Мазарин қайтыс болғаннан кейін, ол әйеліне үлкен мұра қалдырды, оның ішінде Париждегі Мазарин сарайы, көптеген көркемөнер туындылары бар. Некеде сәттілік болмады. Хортенс жас, ақылды және танымал еді; Арман Чарльз ақыл-ойы тұрақсыз екенін айтпағанда, ашкөз және өте қызғаныш еді. Оның ерекше мінез-құлқы сүтші қыздарға өз жұмыстарына баруына кедергі жасауды (оның ойына қарағанда, сиырдың иісі күшті жыныстық байланыста болды), әйел қызметшілерінің алдыңғы тістерін еркектердің назарын аударудан аулақ болу үшін ұрып тастауды және өзінің фантастикалық өнер коллекциясындағы барлық "құпылас бөліктерді" кесуді және бояуды қамтиды. Ол әйеліне басқа еркектермен араласуға тыйым салды, түн ортасында жасырын ғашықтар іздеді, күннің төрттен бір бөлігін дұғада өткізуге мәжбүр болды және оны Парижден кетіп, онымен бірге елге көшіп кетуге мәжбүр етті.
On 1 March 1661, fourteen year old Hortense was married to one of the richest men in Europe, Armand Charles de La Porte de La Meilleraye. Upon marriage to Hortense, he was granted the title of duc Mazarin. On the death of Cardinal Mazarin soon after, he gained access to his wife's huge inheritance, which included the Palais Mazarin in Paris, home to many pieces of fine art. The marriage was not a success. Hortense was young, bright, and popular; Armand Charles was miserly and extremely jealous, not to mention mentally unstable. His strange behaviour included preventing milkmaids from going about their job (to his mind, the cows' udders had strong sexual connotations), having all of his female servants' front teeth knocked out to prevent them from attracting male attention, and chipping off and painting over all the "dirty bits" in his fantastic art collection. He forbade his wife to keep company with other men, made midnight searches for hidden lovers, insisted she spend a quarter of her day at prayer, and forced her to leave Paris and move with him to the country.