Ботеро тегінің тарихы: Италиядан Колумбияға тараған, ежелгі кәсіби тег. Ботерулердің шығу тегі, мағынасы және Колумбиядағы кең таралғандығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ботеро – итальяндық тегі, Колумбияда кең таралған. Бұл тегтің басқа да ұқсас түрлері (Ботер, Ботери, Боттер, Боттери, Боттеро) Италияның Пьемонт аймағында, әсіресе Бене Ваджиенна қалашығында, Кунео провинциясында пайда болған. Қазіргі кезде Колумбияда осы тегті тасыған адамдардың саны ең көп. Колумбиядағы осы әулеттің негізін қалаушы – Италияның Лигурия аймағындағы Генуя Республикасында туған Джованни Андреа Ботеро Бернави.
Botero is a surname of Italian origin, common in Colombia and along with other similar variants (Boter, Boteri, Botter, Botteri, Bottero), it originated in the Piedmont region of Italy, more specifically, in the town of Bene Vagienna, province of Cuneo. In the present time, Colombia is the country with the largest number of people bearing this surname. The founder of this family in Colombia was Giovanni Andrea Botero Bernavi, born in the Republic of Genoa, region of Liguria, Italy.
Шығуы мен этимологиясы
Бұл орта ғасырларда, шамамен 500 жылдары пайда болған кәсіби тегі. Осы кезеңде (куперлер) адамдар шарап, су, бал, оқ-дәрі, астық, тұз және қант сияқты сұйық және қою заттарды сақтау мен тасымалдауға арналған шелектер жасаған. Сол уақытта Пьемонт аймағы Рим империясының құрамында болды. Бене Вагиенна қаласында шелек жасаушылар "Ботерустар" деп аталды. Ол балалық шағын сол кездегі шетелдік биліктер басып алып, тонаған Пьемонт аймағында өткізді және жасөспірім кезінен бастап Палермо қаласындағы Иса қоғамы мектебінде діни білім алды. Бұған оның ағасы, сол қалада діни қызмет атқарған иезуит Джовенале Ботероның көмегі тиді. Ол әдеби, діни, тарихи және саяси еңбектерімен белгілі болды, сонымен қатар Италияның ең көрнекті меркантилистерінің бірі саналады. 18 ғасырда оның құрметіне Бене Вагиеннада Санта-Мария Ассунта шіркеуінің алдындағы орталық алаңда, Ботеро алаңында ескерткіш орнатылды. Алаңның төңірегінде қала әкімдігі сияқты тарихи ғимараттар орналасқан. Сондай-ақ, Италияның Турин, Рим және Римини қалаларында Ботероның құрметіне оның атымен аталатын көшелер салынды.
It is an occupational surname that originated in the Middle Ages, around the year 500 CE, during which time people (coopers) made barrels for the storage and transportation of liquids and solids such as wine, water, honey, gunpowder, grains, salt and sugar. At that time, when the Piedmont region was part of the Roman Empire, Boterus was the name given to the people who made the barrels in the town of Bene Vagienna. He spent his childhood in a Piedmont region occupied and looted by foreign powers of the time and received religious education since his adolescence, attending the Society of Jesus School in the city of Palermo, thanks to the help of his uncle, the Jesuit Father Giovenale Botero, who held a religious position in that city. He was known for his literary, religious, historical and political works, but he is also considered one of the greatest Italian mercantilists. In the 18th century, in his honour, a monument was built in Bene Vagienna in the so called Piazza Botero, a central square located in front of the Church of Santa Maria Assunta (Chiesa di Santa Maria Assunta) and surrounded by historic buildings, such as the town hall Comune di Bene Vagienna. Likewise, in honour of Botero, streets bearing his name were built in the cities of Turin, Rome and Rimini, in Italy.
Колумбияда Ботеро тегінің негізі
Бұл тегі қазіргі Колумбия Республикасына 18 ғасырда Генуялық Джованни Андреа Ботеро Бернави (испан тілінде Хуан Андрес) Испанияның Кадиз қаласынан Жаңа Гранада Вице-корольдігінің Картахена де Индиас қаласына шамамен 1715 жылы келгеннен кейін енді. Ол Испания Корольдігінің қызметінде Бурбон королі Филипп V үшін Генуя Республикасында салынған Санта Роза кемесінің теңіз артиллерияшысы болып жұмыс істеді. Бұл сапардың басты мақсаты - қазіргі Перуға, серіктерімен бірге, Перудің жаңадан тағайындалған вице-королі Санто Буоно князі Кармин Николау Караччольді жеткізу болды, оның әйелі кемеде босанғанда қайтыс болғаннан кейін отбасында қайғылы оқиға болды. Бұл оқиға, және басқа да факторлар, кеменің Картахенада тоқтауына себеп болды, онда ауруына байланысты Ботеро Перуға сапарын жалғастырудан бас тартуға мәжбүр болды. Испания азаматы болмағандықтан, ол Жаңа Гранада вице-корольдігінің аумағында қоныстану үшін Корольдік аудиенциядан арнайы рұқсат алуы керек болды. Ботеро Кариб теңізінің жағалауынан аумақтың ішкі бөлігіне сапар шегіп, Сан-Николас аңғарында, Рионегро, Антиокияда қоныстанды, онда ол алтын өндірумен айналысты. Сол жерде ол 1719 жылдың 26 маусымында Дона Антония Мехиа Сомоаноға үйленді, осылайша Колумбияда Ботеро отбасын негіздеді, және осы елде осы тектің ең көп ұрпақтары қазірге дейін сақталып келеді.
This surname arrived in today's Republic of Colombia, in the 18th century, after the arrival of the Genoese Giovanni Andrea Botero Bernavi (Juan Andrés, in Spanish) from Cádiz, Spain to the city of Cartagena de Indias, Viceroyalty of New Granada around the year 1715, who worked in the service of the Spanish Crown as naval gunner of the Santa Rosa ship, built in the Republic of Genoa for King Philip V of Bourbon. The main purpose of this trip was to take to present day Peru, along with his companions, the Prince of Santo Buono, newly appointed Viceroy of Peru, Carmine Nicolau Caracciol, who suffered a family calamity after the death on board of his wife, when giving birth. Among other factors, that event caused the boat to make a stop in Cartagena, where due to illness, Botero had to give up continuing his trip to Peru. Not being a Spanish citizen, he had to request a special permit from the Real Audiencia to be able to settle in the territory of the Viceroyalty of New Granada. Botero travelled from the Caribbean coast to the interior of the territory, settling in the San Nicolás Valley, Rionegro, Antioquia, where he dedicated himself to gold mining. Right there, he married Doña Antonia Mejía Somoano, on June 26, 1719, thus founding the Botero family in Colombia, a country where this surname has the largest number of descendants at the present time.