Нарықты уақыттап бағалау стратегиясы және оның тәуекелдері

Кіріспе

Нарықтық уақыт – болашақ нарықтық баға өзгерістерін болжауға тырысу арқылы қаржы активтерін (көбінесе акцияларды) сатып алу немесе сату туралы шешімдер қабылдау стратегиясы. Бұл болжам техникалық немесе фундаменталды талдау нәтижесінде туындаған нарықтық немесе экономикалық жағдайларға байланысты болуы мүмкін. Бұл жеке қаржы активтеріне емес, жалпы нарықтың жағдайына негізделген инвестициялық стратегия. Тиімді нарық гипотезасы – активтердің бағасы барлық қолжетімді ақпаратты көрсетеді деген қағида, яғни теориялық тұрғыдан жүйелі түрде "нарықты жеңу" мүмкін емес.

Қадамдар

Нарықтың уақытын дұрыс анықтау нашар нәтижелерге әкелуі мүмкін. Ақысы ескерілгеннен кейін, орташа "трендті ұстанатын" инвесторлар эталондық көрсеткіштермен салыстырғанда ерекше дағдыларын көрсетпейді. "Тренд Трекер" есептерінде тірі қалғандардың, іріктеп алудың және мәліметтерді толықтырудың әсерінен бұрмалаулар кездеседі. Сент-Луис Федералдық резервтік банкінің аға экономисі Или Чиен табыс қуу мінез-құлқы туралы жазды. Орташа акционерлік қорларға инвестиция салатын инвесторлар, жоғары өткен кіріс көрсеткен қорларды сатып алып, қалғандарын сатуға бейім. Жоғары кіріс әкелген қорларды сатып алу – "табыс қуу мінез-құлқы" деп аталады. Акционерлік қорларға ағынның өткен өнімділікпен оң корреляциясы бар, бұл көрсеткіштің мәні 0,49-ға тең. Қысқа мерзімде акция нарығының табысын болжау өте қиын. Акция нарығының табысы ұзақ мерзімді орташа деңгейге оралуға бейім. Жоғары кіріс әкелген қорларды сатып алып, төмен кіріс әкелгендерін сату, пайданы азайтуы мүмкін. Көптеген институционалдық инвесторлар ішкі қолданысқа арналған, коммерциялық құпия саналатын нарық уақытын анықтау бағдарламалық жасақтамасын пайдаланады. Кейбір алгоритмдер акциялардың облигациялардан (немесе керісінше) болашақта артықшылығын болжауға тырысады және бұл нәтижелер сарапшылар қараған журналдарда жарияланды. Нарық уақытын анықтау көбінесе 50 және 200 күндік жылжымалы орташа көрсеткіштерді (олар әсіресе танымал) қарастырады. Кейбір адамдар нарық 50 немесе 200 күндік орташа деңгейден жоғары болса, бұл көтеріліс деп, ал төмен болса, керісінше, төмендеу деп санайды. Техникалық сарапшылар бір жылжымалы орташаның екіншісінен өтуін маңызды оқиға деп есептейді. Нарық уақытын анықтаушылар осы трендтің болашақта да жалғасатынына сенеді. Ал басқалары "ешкім білмейді" дейді, себебі әлемдік экономика мен қор нарықтарының күрделілігі соншалық, нарық уақытын анықтау стратегиясы, қарапайым сатып алып ұстау стратегиясынан артық пайда әкелмейді. Жылжымалы орташа стратегияларын түсіну оңай, және олар жақсы нәтижелер береді деп жиі айтылады, бірақ нәтижелер кейіннен түсінік пен деректерді өндіру арқылы шатастырылуы мүмкін. Көптеген нарық уақытын анықтаушылар үшін басты кедергі – "қисыққа сәйкес келу" құбылысы, онда сауда ережелерінің жиынтығы кері сынақтан өткен нақты деректерге сәйкес келетіндей етіп оптимизацияланады. Өкінішке орай, егер сауда ережелері тым оптимизацияланса, олар болашақ деректермен жұмыс істемейді. Нарық уақытын анықтаушылар осы проблемаларды жақсы жұмыс істейтін параметрлердің кластерлерін іздеу арқылы немесе үлгіден тыс деректерді пайдалану арқылы болдырмауға тырысады, бұл оларға жүйенің күтпеген деректерде қалай жұмыс істейтінін көруге мүмкіндік береді. Дегенмен, сыншылар стратегияны осындай деректерді ескеру үшін қайта қарағаннан кейін, ол енді "үлгіден тыс" емес деп санайды.

Market timing can cause poor performance. After fees, the average "trend follower" does not show skills or abilities compared to benchmarks. "Trend Tracker" reported returns are distorted by survivor bias, selection bias, and fill bias. At the Federal Reserve Bank of St. Louis, YiLi Chien, Senior Economist wrote about return chasing behavior. The average equity mutual fund investor tends to buy mutual funds with high past returns and sell otherwise. Buying mutual funds with high returns is called a “return chasing behavior.” Equity mutual fund flows have a positive correlation with past performance, with a return flow correlation coefficient of 0.49. Stock market returns are almost unpredictable in the short term. Stock market returns tend to go back to the long term average. The tendency to buy mutual funds with high returns and sell those with low returns can reduce profit. Institutional investors often use proprietary market timing software developed internally that can be a trade secret. Some algorithms attempt to predict the future superiority of stocks versus bonds (or vice versa), have been published in peer reviewed journals. Market timing often looks at moving averages such as 50 and 200 day moving averages (which are particularly popular). Some people believe that if the market has gone above the 50 or 200 day average that should be considered bullish, or below conversely bearish. Technical analysts consider it significant when one moving average crosses over another. The market timers then predict that the trend will, more likely than not, continue in the future. Others say, "nobody knows" and that world economies and stock markets are of such complexity that market timing strategies are unlikely to be more profitable than buy and hold strategies. Moving average strategies are simple to understand, and often claim to give good returns, but the results may be confused by hindsight and data mining. A major stumbling block for many market timers is a phenomenon called "curve fitting", which states that a given set of trading rules tends to be over optimized to fit the particular dataset for which it has been back tested. Unfortunately, if the trading rules are over optimized they often fail to work on future data. Market timers attempt to avoid these problems by looking for clusters of parameter values that work well or by using out of sample data, which ostensibly allows the market timer to see how the system works on unforeseen data. Critics, however, argue that once the strategy has been revised to reflect such data it is no longer "out of sample".

Өзара қорлар

Өзара қорлардың ағындарын Инвестициялық компаниялар институты, Липпер, Морнингстар және ТримТабс сияқты ұйымдар жариялайды. Олар ағындардың нарықтың жалпы деңгейін қадағалайтынын көрсетеді: инвесторлар баға жоғары болған кезде акциялар сатып алады, ал баға төмен болған кезде акциялар сатады. Мысалы, 2000-жылдардың басында акциялық өзара қорларға ең көп ақша 2000 жылдың басында, ал ең көп ақша 2002 жылдың ортасында түсті. Бұл өзара қорлардың ағыны маңызды төмендеу (медвежий) нарығының және өсу (бычий) нарығының басталуына жақын болды. Осы онжылдықтың соңында да осыған ұқсас үрдіс қайталанды. Бұл өзара қорлардың ағыны туралы деректер инвесторлардың көпшілігі (өздері айтқандарына қарамастан) «жоғарыдан сатып алып, төменде сатады» стратегиясын қолданатынын көрсетеді. Зерттеулер инвесторлардың жалпы бейілі акция немесе өзара қор бағасы өскеннен кейін сатып алу екенін растайды. Сатып алушылардың санының өсуі бағаны одан да жоғарылатады. Алайда, соңында сатып алушылардың ұсынысы таусылып, акцияларға сұраныс төмендеп, акция немесе қор бағасы да төмендейді. Ақша ағынынан кейін қысқа мерзімде кірістің өсуі мүмкін, бірақ маңызды нәтиже – ұзақ мерзімді кірістің көңіл көншітпейтін деңгейде болуы. 2008 жылдың соңына дейінгі 20 жыл ішінде инфляцияға түзетілген нарықтық кіріс жылына орташа есеппен 5,3% құрады. Орташа инвестор 1 миллион долларды 800 000 долларға айналдырды, ал индекс 2,7 миллион долларға (қор шығындарынан кейін) жетті. Қаржылық қызметтер нарығын зерттеуші Dalbar компаниясының зерттеулері бойынша облигациялық және акциялық қорлар үшін сақтау мерзімі үш жылды құрайды. Бұл 20 жыл ішінде инвестор жеті рет қорларды ауыстырды дегенді білдіреді. Баланстық қорлар төрт жыл немесе бес рет ауыстырылып, жақсы нәтижелер көрсетті. Инвестордың кірісі ең жақсы активтер класынан төмен ғана емес, көбінесе ең нашар активтер класынан да нашар болғандықтан, кейбір саудалар қажет. Салымгерлер психологиясы тұрғысынан қарағанда, баланстық қорлар жақсырақ болуы мүмкін. Қаржы кеңесшілері көбінесе инвесторлардың уақытты дұрыс таңдамайтынын, нарық жоғары болған кезде тәуекелге төзімділігі төмендеп, нарық төмен болған кезде тәуекелге бейімделетінін, бұл стратегия ұзақ мерзімді перспективада нарық трендтеріне қарамастан тұрақты түрде инвестициялайтын адамға қарағанда байлықты азайтады деп келіседі. Бұл жақында болған оқиғаларға сәйкес келеді және акрофобиялық түсіндірмеге қайшы келеді. Сол сияқты Питер Линч «Инвесторлар түзетулерге дайындалғанда немесе түзетулерді болжауға тырысқанда, түзетулердің өзінен әлдеқайда көп ақша жоғалтты» деп мәлімдеді. Тиімді нарық гипотезасын (ЭМГ) қолдаушылар бағалар барлық қол жетімді ақпаратты көрсетеді деп санайды. ЭМГ инвесторлардың өте ақылды және толыққанды рационалды екенін болжайды. Алайда, басқалар бұл пікірге қарсы. Әсіресе, мінез-құлықтық қаржыны қолдаушылар инвесторлардың ақылға сыймас екенін, бірақ олардың бейімділіктері тұрақты және болжамды екенін айтады.

Mutual fund flows are published by organizations like Investment Company Institute, Lipper, Morningstar, and TrimTabs. They show that flows generally track the overall level of the market: investors buy stocks when prices are high, and sell stocks when prices are low. For example, in the beginning of the 2000s, the largest inflows to stock mutual funds were in early 2000 while the largest outflows were in mid 2002. These mutual fund flows were near the start of a significant bear (downtrending) market and bull (uptrending) market respectively. A similar pattern is repeated near the end of the decade. This mutual fund flow data seems to indicate that most investors (despite what they may say) actually follow a buy high, sell low strategy. Studies confirm that the general tendency of investors is to buy after a stock or mutual fund price has increased. This surge in the number of buyers may then drive the price even higher. However, eventually, the supply of buyers becomes exhausted, and the demand for the stock declines and the stock or fund price also declines. After inflows, there may be a short term boost in return, but the significant result is that the return over a longer time is disappointing. For the 20 year period to the end of 2008, the inflation adjusted market return was about 5.3% on average per year. The average investor managed to turn $1 million into $800,000, against $2.7 million for the index (after fund costs). Studies by the financial services market research company Dalbar say that the retention rate for bond and stock funds is three years. This means that in a 20 year period the investor changed funds seven times. Balanced funds are a bit better at four years, or five times. Some trading is necessary since not only is the investor return less than the best asset class, it is typically worse than the worst asset class, which would be better. Balanced funds may be better by reason of investor psychology. Financial advisors often agree that investors have poor timing, becoming less risk averse when markets are high and more risk averse when markets are low, a strategy that will actually result in less wealth in the long term compared to someone who consistently invests over a long period regardless of market trends. This is consistent with recency bias and seems contrary to the acrophobia explanation. Similarly, Peter Lynch has stated that "Far more money has been lost by investors preparing for corrections or trying to anticipate corrections than has been lost in the corrections themselves." Proponents of the efficient market hypothesis (EMH) claim that prices reflect all available information. EMH assumes that investors are highly intelligent and perfectly rational. However, others dispute this assumption. In particular, proponents of behavioral finance claim that investors are irrational but their biases are consistent and predictable.

Нарықтық уақыттың тиімділігі

Нарықты уақытпен белгілеудің тиімді инвестициялық стратегия болып табылуы күмәнді мәселе. Кейбіреулер нарықты уақытпен есептеуді таза кездейсоқтыққа негізделген құмар ойын деп санайды, себебі олар нарықтың арзан немесе қымбаттауына сенбейді. Тиімді нарық гипотезасы қаржылық бағалардың әрқашан кездейсоқ өзгеретінін және оларды тұрақты түрде болжау мүмкін емес екенін мәлімдейді. Бірақ кейбіреулер нарықты уақытпен белгілеуді кейбір жағдайларда, мысалы, айқын көпіршіктер кезінде дұрыс деп санайды. Дегенмен, экономика – көптеген факторларды қамтитын күрделі жүйе болғандықтан, тіпті нарықтағы үлкен оптимизм немесе пессимизм кезеңдерінде де болашақ бағалардың ең жоғары немесе ең төменгі нүктесін дәл анықтау қиын, тіпті мүмкін емес. Мәселен, бағалардың құлдырауына дейін «көпіршік» көп жылдар бойы сақталуы мүмкін. Сол сияқты, құлдырау да ұзаққа созылуы мүмкін; сырттай «арзан» көрінетін акциялар кейіннен одан да арзанға түсіп, содан кейін болашақта қалпына келуі немесе банкротқа ұшырауы мүмкін. Нарықты уақытпен белгілеуді жақтаушылар бұл стратегияның сауда-саттықтың басқаша атауы екенін айтады. Олардың пікірінше, «болашақ нарықтық баға өзгерістерін болжауға тырысу» – барлық трейдерлердің, жеке акциялармен немесе акциялар жинағымен (яғни, инвестициялық қорлармен) сауда жасағандарына қарамастан, жасайтын ісі. Осылайша, егер нарықты уақытпен белгілеу тиімді инвестициялық стратегия болмаса, онда барлық қор биржаларындағы сауда-саттық та тиімді емес. Бұл пікірмен келіспейтіндер әдетте «периодтық қайта теңгерілеумен» бірге акцияларды сатып алып, ұзақ сақтау стратегиясын қолдайды. Басқалары экономика мен акция бағасына әсер ететін келесі оқиғаны болжаудың өте қиын екенін айтады. Мысалы, 1985 және 2013 жылдар аралығындағы «Экономикалық саясаттағы белгісіздікті өлшеуде» 1-6 суреттерде көрсетілген көптеген күтпеген, болжауға келмейтін, белгісіз оқиғаларды қарастырайық. 2004 жылғы зерттеу көрсеткендей, қордың нарықтың орташа көрсеткіштерін жеңіп өтуінің ең жақсы көрсеткіші – төмен шығындар мен төмен айналым, құнды немесе қарама-қарсы стратегияны ұстанбау. Бірнеше тәуелсіз ұйым (мысалы, Timer Digest және Hulbert Financial Digest) отыз жылдан астам уақыт бойы кейбір нарық уақыттарын бақылап келді. Бұл ұйымдар көптеген жағдайларда нарық уақыттарының кездейсоқтықтан артық нәтиже көрсетпейтінін, тіпті одан да нашар болатынын анықтады.

Whether market timing is ever a viable investment strategy is controversial. Some may consider market timing to be a form of gambling based on pure chance, because they do not believe in undervalued or overvalued markets. The efficient market hypothesis claims that financial prices always exhibit random walk behavior and thus cannot be predicted with consistency. Some consider market timing to be sensible in certain situations, such as an apparent bubble. However, because the economy is a complex system that contains many factors, even at times of significant market optimism or pessimism, it remains difficult, if not impossible, to predetermine the local maximum or minimum of future prices with any precision; a so called bubble can last for many years before prices collapse. Likewise, a crash can persist for extended periods; stocks that appear to be "cheap" at a glance, can often become much cheaper afterwards, before then either rebounding at some time in the future or heading toward bankruptcy. Proponents of market timing counter that market timing is just another name for trading. They argue that "attempting to predict future market price movements" is what all traders do, regardless of whether they trade individual stocks or collections of stocks, aka, mutual funds. Thus if market timing is not a viable investment strategy, the proponents say, then neither is any of the trading on the various stock exchanges. Those who disagree with this view usually advocate a buy and hold strategy with periodic "re balancing". Others contend that predicting the next event that will affect the economy and stock prices is notoriously difficult. For examples, consider the many unforeseeable, unpredictable, uncertain events between 1985 and 2013 that are shown in Figures 1 to 6 [pages 37 to 42] of Measuring Economic Policy Uncertainty. A 2004 study suggested that the best predictor of a fund's consistent outperformance of the market was low expenses and low turnover, not pursuit of a value or contrarian strategy. Several independent organizations (e. g., Timer Digest and Hulbert Financial Digest) have tracked some market timers' performance for over thirty years. These organizations have found that purported market timers in many cases do no better than chance, or even worse.